Η επίσημη Ευρώπη περιορίζεται να ζητά την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα με πολύ προσεκτικές διατυπώσεις, φροντίζοντας επί της ουσίας να μην πάρει θέση σ' αυτόν πόλεμο. Όλοι επαναλαμβάνουν μονότονα ότι αντιλαμβάνονται το δικαίωμα του Ισραήλ να προστατεύει τους πολίτες του από τις πυραυλικές επιθέσεις της Χαμάς, και παράλληλα ψελλίζουν δυο κουβέντες για τον... δυσανάλογα μεγάλο αριθμό των άμαχων θυμάτων στην παλαιστινιακή Λωρίδα της Γάζας.
Η Ευρώπη των λαών, πάλι, διαδηλώνει ενάντια στους ισραηλινούς βομβαρδισμούς - ενίοτε και... παράνομα, καθώς η κυβέρνηση Ολάντ στη Γαλλία έκανε το μείζον πολιτικό λάθος να απαγορεύσει το περασμένο Σαββατοκύριακο τη διαδήλωση υπέρ του παλαιστινιακού λαού στο Παρίσι.
Και η Ευρώπη των μέσων ενημέρωσης προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρατήσει μια ισορροπία, φοβούμενη μήπως χαρακτηριστεί αντισημιτική. Ακόμη και τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, που έχουν βαθιά ριζωμένο αυτόν τον φόβο και προσπαθούν σε σχεδόν καθημερινή βάση να έχουν ένα ρεπορτάζ από τα καταφύγια των ισραηλινών πόλεων, όπου κρύβονται οι κάτοικοι για να γλιτώσουν τους πυραύλους της Χαμάς, δεν μπορούν να κρύψουν την αγανάκτησή τους για τα παιδιά που σκοτώνονται, τα νοσοκομεία που πλήττονται, τα σπίτια που ισοπεδώνονται στη Λωρίδα της Γάζας. «Κάθε φωτογραφία Παλαιστίνιου νεκρού παιδιού απονομιμοποιεί όχι μόνο τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ αλλά και τη Δύση» έγραφε χθες μια γερμανική εφημερίδα, αντικατοπτρίζοντας την κυρίαρχη αντίληψη στην κοινή γνώμη.
Βέβαια, τα περισσότερα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης καταδικάζουν τις πυραυλικές επιθέσεις της Χαμάς, αλλά κανένα δεν τολμάει κάνει την ανάλυση του Γκίντεον Λεβί της ισραηλινής Χααρέτζ, ότι «η πικρή αλήθεια είναι πως κανείς δεν θα νοιαζόταν για τη Γάζα εάν δεν υπήρχαν οι πύραυλοι».
Πολλοί Ευρωπαίοι ανταποκριτές στο Τελ Αβίβ προβάλλουν το -πράγματι ηρωικό- κίνημα ειρήνης στο Ισραήλ και τους προπηλακισμούς που υφίστανται τα μέλη του από την πλειονότητα των Ισραηλινών, κυρίως των εποίκων, που ωρύονται «θάνατος στους Άραβες».
Το ενδιαφέρον είναι ότι ακόμη και εκείνοι οι αναλυτές που θεωρούν ότι το Ισραήλ δρα σε νόμιμη άμυνα ασκούν δριμεία κριτική στην ισραηλινή κυβέρνηση όχι μόνο για το εύρος και τη βαρβαρότητα της επίθεσης, που πρωτίστως πλήττει άμαχους, αλλά και για το... μάταιο της προσπάθειας. Είναι ένας «άχρηστος» πόλεμος, υποστηρίζουν. Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο της Politiken της Κοπεγχάγης: «Η πολιτική Νετανιάχου είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Βασίζεται στην ψευδαίσθηση ότι μια καθαρά στρατιωτική λύση θα φέρει την ασφάλεια στο Ισραήλ. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Κάθε φορά που οι ριζοσπαστικές παλαιστινιακές οργανώσεις καταφέρνουν να επιβάλουν κλιμάκωση των βομβαρδισμών και επιχειρήσεις αντιποίνων από το Ισραήλ με μεγάλο αριθμό νεκρών, υπάρχουν δύο χαμένοι: οι άμαχοι Παλαιστίνιοι και η ασφάλεια του Ισραήλ. Από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχει νικητής. Το Ισραήλ δεν μπορεί με βόμβες να επιβάλει την ειρήνη».
Αντίθετα, αυτό που μπορεί να καταφέρει, όπως επισημαίνουν πολλοί ειδικοί του Μεσανατολικού, είναι να ενισχύσει την αντιπολίτευση στη Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας. Μια αντιπολίτευση ακόμη πιο επικίνδυνη για το Ισραήλ, αφού η εκτίμηση είναι ότι αυτός ο πόλεμος θα βγάλει δυνατότερους τους πιο φανατικούς ισλαμιστές.
Ο κυνισμός της συνήθειας
Και μια... άσχετη παρατήρηση για τη διαφορά στην κάλυψη της σφαγής στη Γάζα με την τραγωδία του μαλαισιανού Boeing πάνω από την Ουκρανία. Πέρα από την προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης, ανάλογα με το ποια πλευρά στηρίζουν στη διένεξη Δύσης - Ρωσίας, σημαντικό ρόλο παίζει ο προσωπικός φόβος του κοινού και ο κυνισμός της συνήθειας: Οι Ευρωπαίοι έχουν συνηθίσει τα φέρετρα στη Γάζα, σοκάρονται κάθε φορά που βλέπουν νεκρά παιδιά, αλλά τα ξεχνάνε γρήγορα. Αντίθετα, πολλοί θεωρούν ότι θα μπορούσαν να είναι οι ίδιοι ή κάποιοι φίλοι και συγγενείς τους μέσα σε ένα αεροπλάνο που πετά αμέριμνα προς τον προορισμό των διακοπών τους ή της δουλειάς τους - και να γίνουν σκόνη. Αυτή η δυνάμει προσωπική απειλή είναι που σοκάρει.
