Πολλοί ισχυρίζονται ότι εμείς στις 25 ψηφίσαμε, αλλά αυτοί στις 26 δεν έφυγαν. Είναι ακόμη εδώ. Γεγονός που μπορεί να μετριάζει τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές. Άλλοι ισχυρίζονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «έπιασε ταβάνι» και ως εκ τούτου ούτε αυτοδυναμία μπορεί να διεκδικήσει ούτε κυβέρνηση να κάνει, αν δεν αλλάξει ρότα. Αν δεν γίνει πιο συστημικός.
Ωστόσο, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές είναι ιστορική διότι αφενός έγινε πραγματικότητα το «Πρώτη φορά Αριστερά», που παγιώνει στην κοινή συνείδηση του κόσμου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά είναι προ των πυλών, αφετέρου, δημιουργεί μια μονιμότερη συσπείρωση, της τάξης του 77% σε σχέση με το ποσοστό του 2012, με αίτημα την κυβέρνηση της Αριστεράς και την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών. Ενώ στρέφει το ενδιαφέρον όλων των αριστερών δυνάμεων και Ευρωπαίων πολιτών στην πορεία του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτό ως προοπτική προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις στο τριγωνικό σύμπλεγμα κυβέρνησης - ΜΜΕ - επιχειρηματικών συμφερόντων που, σε αγαστή συνεργασία, θα κάνει τα πάντα ώστε είτε ο ΣΥΡΙΖΑ να μην φθάσει στην εξουσία είτε να αποτελέσει μια μικρή παρένθεση που θα εκτονώσει πιθανώς τα πράγματα, θα αποδομήσει πολιτικά και πιθανώς ηθικά την Αριστερά και θα ξαναφέρει αυτούς στο πολιτικό προσκήνιο. Και για τον λόγο αυτό, χρησιμοποιούν τα πάντα: από τη θεωρία των δύο άκρων έως τη στήριξη της επανεμφάνισης και ανασύστασης κεντροαριστερών σχημάτων που λειτουργούν ως ανάχωμα σε μας έως επίσης και νόθες και αντιδραστικές ενέργειες με αιχμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από αυτή την κυβέρνηση.
Τι κάνουμε λοιπόν εμείς; Αρκεί να βάλουμε ως στόχο την αυτοδυναμία μας; Και πώς θα γίνει αυτό, με το υπάρχον εκλογικό σύστημα που μπορεί να παράξει μεν μια τεχνητή, οριακή, σε κάθε περίπτωση, αυτοδυναμία, χωρίς ωστόσο να εξασφαλίζει την έγκριση και στήριξη της διαπιστωμένης λαϊκής πλειοψηφίας; Μπορούμε μόνοι μας ή καλύτερα, ακόμη και αν έχουμε κατακτήσει την αυτοδυναμία, χρειάζεται να έχουμε διαμορφώσει μια ευρύτερη κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία που θα στηρίζει το εγχείρημά μας; Το οποίο ούτε εύκολο είναι ούτε εμείς, ας το παραδεχθούμε, γνωρίζουμε εκ προοιμίου πώς να το κάνουμε. Πάμε όλοι και όλες μαζί σε αχαρτογράφητα νερά. Πάμε όμως με γεμάτες τις βαλίτσες από τους αγώνες, την ιστορία, τις αρχές και τις αξίες γενεών αριστερών πριν από εμάς, αλλά και με τις προσδοκίες, τις ελπίδες, το βάρος της ιστορικής ευθύνης προς τις νέες γενιές. Με αταλάντευτη εμμονή στις ρηξικέλευθες αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα μας και περιλαμβάνονται στο σύγχρονο, ριζοσπαστικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.
Χρειάζεται όμως άμεσα να δρομολογήσουμε τους όρους μιας πλατιάς ριζοσπαστικής και προοδευτικής κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας που θα βασίζεται σε προγραμματικές δεσμεύσεις και θα ανατροφοδοτείται από τους λαϊκούς αγώνες και διεκδικήσεις. Μια μεγάλη συμμαχία που θα αποτελέσει ασπίδα στη μεθαυριανή κυβέρνηση της Αριστεράς. Αλλά και θα συμμετέχει, θα στηρίζει ή θα ανέχεται με όρους κοινωνίας.
Και το ερώτημα είναι πόσο μπορεί ακόμα η κοινωνία να περιμένει το τέλος της ανθρωπιστικής καταστροφής, την ανατροπή του μνημονιακού Μεσαίωνα, αλλά και τη νέα φάση της κοινωνικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας με τη συμμετοχή της κοινωνίας και με κατοχύρωση των συμφερόντων των πληττόμενων τάξεων;
Το πολιτικό μας σχέδιο ως διακύβευμα είναι ακόμη ανοιχτό και θα πρέπει να ολοκληρωθεί. Να κυβερνήσουμε υπέρ και με τον κόσμο της εργασίας, υπέρ των ανέργων, της νεολαίας, των διευρυμένων στρωμάτων της κοινωνίας που πλήττονται και φτωχοποιούνται και αναζητούν διέξοδο πολιτική και εκπροσώπηση. Και αυτό, όσο μας αφορά, πρέπει να επιδιώκουμε να συμβεί άμεσα.
Στην επόμενη μέρα, που ήδη βρισκόμαστε, οφείλουμε όλοι και όλες να συνεννοηθούμε σοβαρά ότι καταλαβαίνουμε την ιστορική συγκυρία και θέλουμε και προετοιμαζόμαστε να αναλάβουμε την πρόκληση να φύγουμε από τη θέση της αντιπολίτευσης και να περάσουμε στη θέση της διακυβέρνησης και διοίκησης. Αυτό προϋποθέτει ωστόσο εμπιστοσύνη στο ριζοσπαστικό και καινοτόμο πρόγραμμά μας, στις ιδέες μας, τις αξίες και αρχές μας και στον κόσμο της Αριστεράς, στους αγωνιστές και στις αγωνίστριες, σε όλους τους συντρόφους. Προϋποθέτει, όμως, και την καλοπροαίρετη κριτική, τον έλεγχο στις αποφάσεις, στις κατευθύνσεις και στους σχεδιασμούς μας. Τον σεβασμό στη συλλογικότητα. Ακόμη και όταν χρειάζεται να διορθώσουμε τα, αναπόφευκτα, λάθη και την ίδια την πορεία μας.
Δεν πρέπει να στηριχθούμε στον φόβο απέναντι σε κάτι που δεν το γνωρίζουμε, επειδή, μέχρι τα τώρα, δεν είναι μέρος των δικών μας εμπειριών και ιστορικών αναφορών. Δεν μπορεί να μας αρκεί να εφησυχάσουμε στην αέναη εσωστρέφεια και στον μικρόκοσμό μας. Δεν θα πρέπει να αναπαράγουμε και εμείς τη γραμμή του πολιτικού αντίπαλου περί πασοκοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ ή μετεξέλιξής του σε Κεντροαριστερά. Είναι σαν να πιστεύουμε ενδόμυχα ότι δεν θα τα καταφέρουμε. Ότι δεν χρειάζεται καν να προσπαθήσουμε. Ότι θα γίνουμε σαν όλους αυτούς που απέτυχαν και φθάρηκαν. Καλύτερα στην ασφάλεια του κλειστού δωματίου. Σε αυτό που ξέρουμε. Δυστυχώς υπάρχουν και απόψεις, κυρίως εκτός κόμματος, που επί της ουσίας αντιπολιτεύονται από τώρα την κυβέρνηση της Αριστεράς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ κουβαλά την ιστορική ευθύνη εκ μέρους της Αριστεράς στην Ελλάδα και την Ευρώπη να τα καταφέρει. Όχι να βρεθεί στη διακυβέρνηση της χώρας, αλλά να πετύχει σ' αυτήν. Να διαμορφώσει τους όρους αλλαγής του παραδείγματος. Να αποτελέσει τον φωτεινό φάρο για τα κινήματα, τις αντιστάσεις και τους αγώνες των εργαζομένων και των ανέργων στην Ευρώπη. Αυτό συμβόλισε άλλωστε με επιτυχία η υποψηφιότητα του σ. Αλ. Τσίπρα για την προεδρία της Κομισιόν.
Εν κατακλείδι, έχουμε πολλά να κάνουμε και να ετοιμάσουμε. Πρωτίστως, όμως, πρέπει να μην διαψεύσουμε τις ελπίδες του κόσμου που μας εμπιστεύεται. Και καλά θα κάνουμε να καταλάβουμε, όσο ακόμη είναι νωρίς, ότι ο κίνδυνος δεν είναι μόνο να φανούμε ίδιοι με τους άλλους, αλλά και να αποδειχθούμε κατώτεροι των περιστάσεων είτε λόγω ανεπάρκειας, είτε λόγω αναποφασιστικότητας, είτε λόγω μιας μίζερης εσωστρέφειας. Δεν πρέπει να μείνουμε στη μέση της διαδρομής. Να ολοκληρώσουμε το βήμα προς τα μπρος για την κυβέρνηση της Αριστεράς προς όφελος της κοινωνίας και του πληττόμενου λαού μας.
* Η Αγγελική Παπάζογλου είναι συντονίστρια της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Βόρειας Αθήνας
