Οι εκλογές πέρασαν, αλλά στο πέρασμά τους διατάραξαν το πολιτικό οικοσύστημα αλλάζοντας τη πολιτική πανίδα του τόπου μας. Κάτι το ΠΑΣΟΚ που υφίσταται μετάλλαξη και γίνεται Ελιά, κάτι η Ελιά που μετατρέπεται σε Δημοκρατική Παράταξη και ψάχνει νά βρει το κουστούμι της. Και η ΔΗΜ.ΑΡ. από κυβερνητικός εταίρος μεταλλάσσεται σε αντιμνημονιακή δύναμη με αγκυρώσεις στη μνημονιακή πολιτική. Και κάποιοι από τους Ανεξάρτητους Έλληνες εμφανίζονται εξαρτημένοι από το σύστημα, ενώ η Χρυσή Αυγή, σαν τα όντα εκείνα που δεν εξελίχθηκαν στο πέρασμα των χιλιετιών, δέχεται χτυπήματα με κοπάνους στην πλάτη, όταν το οικοσύστημα νιώθει πως κινδυνεύει, συντηρείται όμως στα πολιτικά Jurassic Parks ως είδος υπό εξαφάνιση. Η Ν.Δ., δεινόσαυρος που παραπαίει αδυνατώντας να βρει τροφή στο απερημωμένο τοπίο που χρόνια βόσκαγε με περισσή βουλιμία, αφήνει πεδίο ελεύθερο στον ΣΥΡΙΖΑ, που πρεσβεύει την έβδομη ημέρα κατά τας γραφάς. Κλεισμένο στο κέλυφός του το ΚΚΕ αρκείται σε μια θέση στο Μουσείο Πολιτικής Ιστορίας.
Κάθε οικοσύστημα, μπροστά σε όποια μεταβολή, έχει την τάση να αμύνεται. Και το πολιτικό οικοσύστημα αυθορμήτως αγωνίζεται να σταματήσει τον ρου της Ιστορίας αναθέτοντας σε έμπειρες κατασκευαστικές εταιρείες κατασκευή φραγμάτων για να μετατραπεί το ποτάμι που κυλάει, σε βουρκάρι - κι ας συνεχίζουν να το αποκαλούν «ποτάμι».
...Κι εκεί που όλα έδειχναν πως καταλάγιασε ο κουρνιαχτός των εκλογών και πως θα μπει το καλοκαιράκι ήρεμα, νά σου «Κροκόδειλος στο Ρέθυμνο». Ως ερπετό ο κροκόδειλος είναι ιδιαίτερα αγαπητός στα ΜΜΕ, τα οποία έχουν αποδείξει ότι συγκινούνται από κάθε τι που έρπει και μάλιστα όταν πρόκειται να εμπλουτίσει την πανίδα της χώρας μας σ' αυτήν την περίοδο ανατάραξης λόγω των μεταβολών που υφίσταται ολόκληρος ο πλανήτης. Αυτού του είδους τα ερπετά, ως όντα πολιτικά, είχαν να κάνουν την εμφάνισή τους από την προχουντική εποχή... από εκείνη την περίοδο των αποστασιών που μικρά κροκοδειλάκια έρποντας πριόνιζαν με τα δοντάκια τους το δημοκρατικό πολίτευμα. Και νά που στις μέρες μας ξανάκαναν την εμφάνισή τους στο φράγμα του ποταμιού, ως πολιτικά υποκείμενα: βγαίνουν αιφνίδια από το βουρκάρι της πολιτικής κι εκεί που νόμιζες πως ήταν αθώα ψαράκια του γλυκού νερού, νά που σου προκύπτουν ερπετά που κροταλίζουν τα αδηφάγα σαγόνια τους για να αρπάξουν ό,τι μπορούν από τις σάρκες αυτού του τόπου και των ανθρώπων του.
Κι αν τώρα κροταλίζουν μπροστά στο θήραμα που λέγεται ΔΕΗ, δεν διστάζουν να συναινούν στην αρπαγή δασών, παραλιών, νερών, μόνο και μόνο για να κερδίσουν μια θέση στον βουρκαριασμένο πολιτικό βιότοπο που ο νόμος της εξέλιξης ορίζει τον αφανισμό του.
