Η επιμονή στη συμπαράταξη με όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς και οι κλειστές θύρες στη συνεργασία με την Κεντροαριστερά διέπουν την τροπολογία της Αριστερής Πλατφόρμας για τις συνεργασίες. Ενώ αναπτύσσοντας τις προτάσεις της, δεν αποκλείει τη ρήξη με την Ευρωζώνη και την Ε.Ε. Η δεύτερη τροπολογία της Αριστερής Πλατφόρμας αφορά στη λειτουργία του κόμματος.
Στην τροπολογία για τις συνεργασίες ειδικότερα, η αφετηρία είναι ότι «για τον ΣΥΡΙΖΑ η ανάγκη της κοινής δράσης, της συνεργασίας, της συμπόρευσης και της συμπαράταξης όλων των δυνάμεων της Αριστεράς στη χώρα μας δεν αποτελεί σημαία ευκαιρίας ούτε πεδίο επικοινωνιακής εκμετάλλευσης, αλλά υπόθεση κεντρικής στρατηγικής σημασίας».
Συνεπώς, «ένα μεγάλο αριστερό μέτωπο δυνάμεων που θα εκτείνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ ώς την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τις άλλες δυνάμεις της μη κοινοβουλευτικής Αριστεράς μέχρι τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αντισυστημικής οικολογίας δεν είναι ουτοπία, ούτε χίμαιρα αλλά ρεαλιστική δυνατότητα και επιτακτική ανάγκη, ενώ με την πραγματοποίησή του μπορεί να γίνει καταλύτης πολύ μεγάλων ριζοσπαστικών κοινωνικών και πολιτικών ανακατατάξεων και μαγνήτης ευρύτερων πολιτικών συσπειρώσεων και κοινωνικών συμμαχιών».
Ακολουθεί η πρόταση της Αριστερής Πλατφόρμας, εκεί όπου «όλες οι αριστερές δυνάμεις μπορούν να συμφωνήσουν σε ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα προοδευτικών αντινεοφιλελεύθερων μετασχηματισμών σοσιαλιστικής κατεύθυνσης που θα έχει ως αφετηρία την απομάκρυνση της τρόικας, την ακύρωση των Μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων, τη διαγραφή του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους του χρέους, τη ρύθμιση ιδιωτικών χρεών έως τη διαγραφή τους για τις πιο ευάλωτες κοινωνικές κατηγορίες, την εθνικοποίηση - κοινωνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικών κλάδων της οικονομίας, την επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, τη στήριξη μισθών, συντάξεων και κοινωνικών δαπανών και τον σχεδιασμό, με την αποκατάσταση ικανής και ισχυρής ρευστότητας, μιας νέας προοδευτικής παραγωγικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης.
Όπως -συνεχίζει- όλες οι αριστερές δυνάμεις μπορούν να συνομολογήσουν ότι ένα πρόγραμμα που θα διαμορφωθεί με αφετηρία αυτές τις κατευθύνσεις θα το εφαρμόσουν ανεξαρτήτως των πιέσεων, των προδιαγραφών και των παρεμβάσεων των κατεστημένων κέντρων της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. και σε ρήξη, αν χρειαστεί, μαζί τους στη βάση ενός βιώσιμου εναλλακτικού σχεδιασμού».
Στην ίδια τροπολογία, η Αριστερή Πλατφόρμα σημειώνει για την Κεντροαριστερά ότι «ως πολιτικο-δεολογικός χώρος και σε όλες τις εκδοχές της δεν είναι, στην πραγματικότητα, τίποτα άλλο παρά η άλλη όψη της μεταλλαγμένης νεοφιλελεύθερης σοσιαλδημοκρατίας. Η σύγχρονη Κεντροαριστερά έχει ως κύρια, αλλά όχι ως μοναδική έκφραση στη χώρα μας το ΠΑΣΟΚ και μάλιστα στη χειρότερη ιστορικά εκδοχή του».
Στο «διά ταύτα», σύμφωνα πάντα με την οπτική της Αριστερής Πλατφόρμας, «ένα μπλοκ Αριστεράς και Κεντροαριστεράς είτε στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ είτε με τη μορφή της συνεργασίας αριστερών και κεντροαριστερών δυνάμεων δεν θα μετατόπιζε την Κεντροαριστερά σε αριστερές θέσεις, αλλά -και με την βοήθεια των κυρίαρχων τάξεων, ειδικά της μιντιοκρατίας- θα καθιστούσε σταδιακά τον ΣΥΡΙΖΑ αναξιόπιστο, απονευρωμένο και όμηρο του συστήματος».
Στην άλλη τροπολογία μεταξύ άλλων υποστηρίζεται ότι «τα προβλήματα (σ.σ.: στην κομματική λειτουργία) ανακύπτουν από την ύπαρξη πολλές φορές ενός αμφίσημου λόγου, από τον παραγοντισμό, τις ιδιοτελείς πρακτικές και την αυτονόμηση στελεχών από συλλογικές αποφάσεις που συχνά έχουν ψηφίσει και οι ίδιοι. Από την υποκατάσταση, επίσης, αρκετές φορές των συλλογικών οργάνων του κόμματος με κέντρα μη νομιμοποιημένα πολιτικά και καταστατικά, από την αδυναμία συλλογικής διαχείρισης των αποφάσεων, από τη μη λειτουργία συχνά συλλογικού πολιτικού κέντρου».
Τέλος, «η πρόσφατη εκλογική μάχη κατέδειξε συμπεριφορές που εισάγουν έναν άλλου είδους ανταγωνισμό μεταξύ των στελεχών, μακριά από τα κεκτημένα και τις αρχές της Αριστεράς».
