Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές (αυτοδιοικητικές και ευρωεκλογές) ήταν αναμφισβήτητη. Ωστόσο δεν είχε και το προβάδισμα που χρειαζόταν για να θέσει άμεσα και ζήτημα εθνικών εκλογών. Και αυτό δεν έγινε τυχαία. Ο κόσμος, που απεχθάνεται τον παρόντα κυβερνητικό συνασπισμό και στρέφεται προς ριζοσπαστικότερες κατευθύνσεις, κρατάει ακόμα κάποιες μικρές επιφυλάξεις για την τελική αποτελεσματικότητα του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος που επαγγέλλεται ριζοσπαστικές ανατροπές και έξοδο της χώρας από τις μνημονιακές πολιτικές.
Και ακριβώς αυτό πρέπει να προσεχθεί. Το μήνυμα του εκλογικού σώματος πρέπει να συλληφθεί ως κάλεσμα προς το πρώτο κόμμα να συγκροτηθεί αρτιότερα (τόσο από άποψη ιδεολογικής συνοχής όσο και από άποψη επιλογής προσώπων και συστηματικής προετοιμασίας για ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών). Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να μάθει ν' αφουγκράζεται προσεκτικότερα τη φωνή της κομματικής του βάσης (γιατί π.χ. δεν έλαβε υπόψη τις απόψεις της βάσης σχετικά με τον υποψήφιο περιφερειάρχη της Πελοποννήσου κι εκείνον της Δυτικής Μακεδονίας;), ενώ οφείλει να κρατάει ισχυρότερες άμυνες απέναντι σε ποικίλα "καιροσκοπικά στοιχεία" που επιδιώκουν να εισβάλουν ή και ήδη εισέβαλαν στους κόλπους του, με κίνδυνο να αλλοιώσουν το αρχικό του όραμα.
Υπάρχει σοβαρό αγωνιστικό, επιστημονικό και ευρύτερα πνευματικό δυναμικό στο κόμμα. Αξιοποιείται όμως σωστά ή προτιμώνται «μετεγγραφές» από άλλους χώρους, στη βάση άλλων σκοπιμοτήτων; Ο εσωτερικός δημοκρατικός διάλογος είναι πλεονέκτημα, αλλά κινδυνεύει να μετατραπεί σε ασύμμετρη, μη πειστική πολυφωνία, αν σε κάθε ζήτημα δεν ξεκαθαρίζεται η ενιαία γραμμή του κόμματος (κατά πλειοψηφία), με τις άλλες διαφωνούσες απόψεις να εκφράζονται σεμνά και προσεκτικά. Ύστερα, πολύς κόσμος που ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ προβληματίζεται και για ορισμένες επαφές και επιλογές της ηγετικής ομάδας ή και για ορισμένα πρόσωπα που προβάλλονται απ' αυτήν. Ήταν π.χ. τα κατάλληλα πρόσωπα, εκείνα που συνάντησε ο πρόεδρός του στις ΗΠΑ, στα εκεί ταξίδια του; Και πώς ελήφθη αυτή η απόφαση γι' αυτά τα ταξίδια; Το πρόβλημα δεν είναι μόνον η κα Μέρκελ, αλλά ευρύτερα το παγκόσμιο χρηματιστηριακό κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός. Δεν «άγιασαν» ξαφνικά οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ!
Ο αριστερός κόσμος, που θέλει να δώσει το αποφασιστικό προβάδισμα στον ΣΥΡΙΖΑ, τον θέλει κόμμα ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων, αλλά και κόμμα πατριωτικό. Η χώρα ουσιαστικά τα τελευταία χρόνια ταπεινώθηκε. Απαιτείται λοιπόν συν τοις άλλοις μια Νέα Εθνική Αντίσταση και ανάταση, προς κάθε κατεύθυνση. Κι αν πιστεύουμε στην Ευρώπη, πιστεύουμε σε μια Ευρώπη όχι των μονοπωλίων και του γερμανικού κατεστημένου, αλλά των λαών, των εθνών και των εργαζομένων με όρους ισοτιμίας.
