Τα μέσα «ενημέρωσης» επέβαλαν σαν είδηση των τελευταίων ημερών τον ανασχηματισμό. Δηλαδή την αλλαγή του καφενειακού Αδ. Γεωργιάδη με τον «επιστήμονα» Μ. Βορίδη, την υπουργοποίηση των καβγατζήδων Σ. Βούλτεψη, Γερ. Γιακουμάτου και Αρ. Ντινόπουλου και την παράδοση στην «Κεντροαριστερά» του κ. Βενιζέλου τριών επιπλέον θέσεων στο προεκλογικό κυβερνητικό σχήμα των 46 υπουργών και υφυπουργών.
Αντιθέτως, ελάχιστα ειπώθηκαν για την προσχηματική και ασυνάρτητη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜ.ΑΡ.
Εξηγούμαι: Όταν ο κ. Κουβέλης και οι συν αυτώ (τρεις ακόμη βουλευτές) αποφάσισαν την έξοδό τους από το σχήμα του Συνασπισμού και ίδρυσαν -το καλοκαίρι του '10- τη ΔΗΜ.ΑΡ., όλα τα κατευθυνόμενα μέσα ενημέρωσης είχαν μια καλή κουβέντα να πουν. Σε λίγο τα δημοσκοπικά ποσοστά έδωσαν αέρα στα πανιά, ήρθε και η προσθήκη έξι (6) βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, τον Μάρτιο του '12 (ήταν καλοί αυτοί, οι κακοί πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ), οπότε το κόμμα συγκρότησε και κοινοβουλευτική ομάδα.
Τον Φεβρουάριο του '12, η ΔΗΜ.ΑΡ. ήταν δημοσκοπικά σε διψήφιο νούμερο (12%) και ο ΣΥΡΙΖΑ σε μονοψήφιο (8,5%), οπότε δικαίως στα κανάλια κυριαρχούσε η πολιτική ιδιοφυΐα του Γρηγόρη Ψαριανού. Είναι ν' απορείς που στις εκλογές του Μάη αλλά και του Ιουνίου του '12 πήραν τα μισά και ο ΣΥΡΙΖΑ τα διπλάσια και μετά τα τριπλάσια;
Αδιόρθωτοι
Έρχεται προχθές κι ο Δημήτρης Χατζησωκράτης και πού τα ρίχνει; Στον ΣΥΡΙΖΑ βέβαια, που αμέσως μετά τις εκλογές του Μαΐου του '12 «δεν δέχτηκε την πρόταση να σχηματίσει κυβέρνηση με την ανοχή της Νέας Δημοκρατίας». Δηλαδή, ο ΣΥΡΙΖΑ με 52 βουλευτές θα κυβερνούσε και θα τον στήριζε η ΔΗΜ.ΑΡ. (19 βουλευτές) και θα τον ανεχόταν η Ν.Δ. με 108 βουλευτές!
Οι άνθρωποι έκαναν κυβέρνηση με τη Ν.Δ., χωρίς να χρειάζεται, υπήρχε πλειοψηφία με το ΠΑΣΟΚ, πήραν υπουργεία, μπήκαν στην ποσόστωση για θεσούλες και θεσάρες ημετέρων σε δημόσιους οργανισμούς και έφυγαν κατηγορώντας τους εταίρους τους για ασυνέπεια (τους πήρε έναν ολόκληρο χρόνο να το εμπεδώσουν). Και θυμήθηκαν την απλή αναλογική τώρα, ενώ θα μπορούσαν να την επιβάλουν στους συμμάχους το 2012! Κατάντια...
Επί ένα χρόνο ψήφιζαν τα πάντα, έβριζαν από κοινού με Σαμαρά - Βενιζέλο τον ΣΥΡΙΖΑ και τους πείραξε το κλείσιμο της ΕΡΤ, όχι το 1,5 εκατομμύριο ανέργων.
Τώρα, με το ισοπεδωτικό 1,2% να στέλνει στα αζήτητα βουλευτές, πρώην υπουργούς, επαγγελματικά στελέχη (κάποια μάλλον εκλέχτηκαν για ισόβια θητεία), η εικόνα είναι η ακόλουθη:
- Ο πρωταγωνιστής Φώτης Κουβέλης πήρε πάλι το κοντάρι του και επιχειρεί να ισορροπήσει στο φθαρμένο συρματόσχοινο, χωρίς δίχτυ ασφαλείας.
- Κάποιοι βουλευτές την έκαναν στα ίσια ή με τσιριμόνιες, ο πρώην γραμματέας θα περιμένει τον Σεπτέμβριο κι η πλειοψηφία έπαιξε την καλή παράσταση με τίτλο «Φταίει κι ο πρόεδρος, αλλά χωρίς τον πρόεδρο πόσο πιάνουμε;».
- Υπάρχει και μια ομάδα αριστερών που εγκλωβίστηκαν το '10 για λόγους συναισθηματικούς ή αντιπαλότητας με συγκεκριμένες ομάδες του Συνασπισμού. Όμως αυτοί οι ίδιοι συνετέλεσαν, ενδεχομένως άθελά τους, στην καλλιέργεια ενός μύθου: ότι οι αριστεροί που ανήκαν στο ΚΚΕεσ. πήγαν εν σώματι στη ΔΗΜ.ΑΡ. Ένα σωρό είμαστε οι σύντροφοι, από τα χρόνια της δικτατορίας μάλιστα, που δεν προσχωρήσαμε στις επιλογές του κ. Κουβέλη ούτε το '89 ούτε το 2010. Και δεν καθόμαστε στα πεζοδρόμια βλέποντας τους διαδηλωτές να περνούν.
Αριστερά - φερετζές;
Αυτό που επιχειρούν τώρα οι της πλειοψηφίας της ΔΗΜ.ΑΡ. είναι να καταταγούν και πάλι στον χώρο της Αριστεράς, γυρίζοντας την πλάτη στην «Κεντροαριστερά» των κ.Βενιζέλου - Στ. Θεοδωράκη. Ταυτόχρονα, οι ίδιοι κατατάσσουν εαυτούς στην ευρωπαϊκή νεοφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία και έκαναν και προεκλογική συμφωνία με τον κ. Σβόμποντα για να ενταχθούν σ' αυτήν οι ευρωβουλευτές που θα εξέλεγαν!
Η αναζήτηση ταυτότητας δεν είναι άσχετη με τον υπάρχοντα ή μη χώρο στο πολιτικό φάσμα. Η ΔΗΜ.ΑΡ. σαν Αριστερά δεν υπάρχει αυτοβούλως, σαν Κεντροαριστερά, όπως τέσσερα χρόνια τώρα πλασαριζόταν, έχει για μοναδικούς εν δυνάμει σύμμαχους (;) τον δεξιό κ. Βενιζέλο και τον απολίτικο Στ. Θεοδωράκη. Όμως τόσο ο πρόεδρος Κουβέλης όσο και πολλά στελέχη δεν θέλουν να τους δουν αυτούς ούτε ζωγραφιστούς. Άρα;
Οι πολιτικά «συνεπείς», Β. Οικονόμου, Γρ. Ψαριανός, Σ. Λυκούδης και αρκετοί καρεκλάρχες (κάποιοι έχουν ξεχάσει να παραιτηθούν από τις θέσεις που τοποθετήθηκαν με την ποσόστωση) βλέπουν τη σκιά της Ελιάς να μεγαλώνει όταν δύει ο Ήλιος. Μήπως θα ήταν καλύτερα να κάνουν κατευθείαν το άλμα προς τα δεξιά, διότι το γνήσιο είναι προτιμότερο από το ιμιτασιόν;
