Ο κυβερνητικός ανασχηματισμός διεκδικεί ένα παγκόσμιο ρεκόρ. Οι μισοί βουλευτές του συγκυβερνώντος ΠΑΣΟΚ παίρνουν υπουργικά χαρτοφυλάκια. Προφανώς υπάρχει τέτοια σπάνις άξιων στελεχών στην ελληνική κοινωνία που έπρεπε να σταλεί σπίτι του ο εξωκοινοβουλευτικός Αθ. Τσαυτάρης, ο καθηγητής που ήταν επιλογή Βενιζέλου και είχε κάποια πράγματα να πει για τα αγροτικά θέματα, προκειμένου να δοθούν υπουργεία σε βουλευτές του εναπομείναντος ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι εμφανίζονται να διαθέτουν αξιοζήλευτη ικανότητα διακυβέρνησης, που είναι αντιστρόφως ανάλογη της εκλογικής επιρροής του κόμματός τους. Εντάξει, είναι κατανοητές οι κομματικές ισορροπίες και η κυβερνητική ανάγκη για διατήρηση της συνοχής του ΠΑΣΟΚ, αλλά όχι κι έτσι, μόνο οφίτσια.
Παρεμπιπτόντως πάντως, η Ν.Δ. ανέλαβε το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης διαβλέποντας τα πρώτα ρήγματα στην επιρροή της στον αγροτικό κόσμο, διαδικασία που αν συνεχιστεί, προοιωνίζεται πολιτική ανατροπή. Τα αγροτικά στρώματα μετακινούνται αργά, αλλά όταν μετακινούνται πολιτικά οι επιπτώσεις γίνονται αισθητές στο πολιτικό σύστημα.
Όπως και να το κάνουμε, ο συμβολισμός του υπουργού Οικονομικών είναι ο κυριότερος σε κάθε ανασχηματισμό. Ο νέος υπουργός Γκίκας Χαρδούβελης δεν είναι νέος στο πολιτικό σύστημα. Έχει μεγάλη διαδρομή στο σύστημα εξουσίας από την εποχή Σημίτη ώς την εποχή Παπαδήμου. Επομένως δεν πρόκειται για καμιά τομή σε σχέση με την περίοδο Στουρνάρα ούτε για αλλαγή πολιτικής. (σ.σ.: Το εκσυχρονιστικό εγχείρημα Σημίτη δεν αποτέλεσε έτσι κι αλλιώς αλλαγή με ουσιαστικό κοινωνικό και προοδευτικό πρόσημο, έμεινε στην επιφάνεια, ενώ άφησε άθικτη τη διαφθορά). Ο νέος υπουργός Οικονομικών σε όλη του τη διαδρομή ήταν μάλλον πιο φιλελεύθερος, δηλαδή δεξιότερος του Στουρνάρα, μέχρι o δεύτερος να γίνει το πρόσωπο - κλειδί της μνημονιακής εποχής με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνία και τους εργαζόμενους.
Αν επομένως δεν διαφαίνονται ενδείξεις αλλαγής πολιτικής, η επιλογή Χαρδούβελη δεν φαίνεται να συνιστά αλλαγή και στο μείζον θέμα της διπραγμάτευσης για την ουσιαστική απομείωση του χρέους. Η όποια διαπραγμάτευση θα αφορά πλευρές της επιμήκυνσης, πρόταση που έχει ήδη διατυπωθεί δημοσίως από τους δανειστές, και την υπογραφή της νέας συμφωνίας. Είναι ενδεικτικό ότι προ εξαμήνου ο νέος υπουργός υπολόγιζε το χρηματοδοτικό κενό στα 12 δισ. ευρώ, ποσό ανάλογο με τον υπολογισμό του ΔΝΤ. Δεν φαίνεται να γίνεται ουσιαστική διαπραγμάτευση ούτε καν συνδυασμός κουρέματος και επιμήκυνσης. Έτσι ο νέος υπουργός Οικονομικών θα αρκεστεί στην επικοινωνιακή διαχείριση των επερχόμενων μέτρων, που θα τα βαφτίζει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, στη διευκόλυνση καταβολής φόρων και στη διατύπωση ορισμένων εξαγγελιών για τη μείωση της άδικης φορολογίας κ.ά. σε μια οιονεί προεκλογική περίοδο.
