Παραλογισμός Νο 1: Η τρόικα πιέζει την ελληνική πλευρά να βγάλει στο σφυρί την αφρόκρεμα των δημόσιων επιχειρήσεων που ακόμη στέκονται όρθιες, όπως η ΔΕΠΑ, γνωρίζοντας πως δεν υπάρχει ευρωπαϊκή εταιρεία που να ενδιαφέρεται και ότι τυχόν ενδιαφερόμενες μη ευρωπαϊκές επιχειρήσεις θα βρουν μπροστά τους ρυθμιστικούς κανόνες της Ε.Ε. Ακόμη, είναι βέβαιο πως αν δεν εξοφληθούν τα χρέη των ηλεκτροπαραγωγών προς τη ΔΕΠΑ, δεν υπάρχει περίπτωση πραγματικού ενδιαφέροντος από οποιονδήποτε.
Παραλογισμός Νο 2: Η ΔΕΠΑ, με παρότρυνση του ΥΠΕΚΑ, προκηρύσσει διαγωνισμό για τρεις νέες ΕΠΑ, στη βόρεια και τη Στερεά Ελλάδα, τη στιγμή που έχουν αποτύχει άλλοι παρόμοιοι σε πολύ καλύτερες οικονομικές συνθήκες. Οι πραγματικά ενδιαφερόμενοι δεν ρισκάρουν ούτε ένα ευρώ στη χρεοκοπημένη Ελλάδα, ακόμη και αυτοί που ήδη λειτουργούν τις υφιστάμενες ΕΠΑ. Έχει δοθεί τρίτη παράταση για υποβολή εκδήλωσης ενδιαφέροντος και προβλέπεται να δοθούν και άλλες όσο δεν παίρνει απόφαση το ΥΠΕΚΑ για το μάταιο του εγχειρήματος, πολύ περισσότερο τώρα που είναι σε εκκρεμότητα η πίεση της τρόικας για εξαίρεση από την αποκλειστική διάθεση στην περιοχή ευθύνης τους.
Παραλογισμός Νο 3: Τη στιγμή που σκέφτεται το ΤΑΙΠΕΔ πώς να βγει σε δεύτερη απόπειρα πώλησης της ΔΕΠΑ, έρχεται η τρόικα και βρίσκει τη φοβερή λύση για μείωση της τιμής του Φ.Α. στη λιανική πώληση! Να δουλέψει ο ανταγωνισμός! Μπαίνοντας και άλλοι παίκτες στην πώληση Φ.Α. στα νοικοκυριά, καταργώντας τη σύμβαση παραχώρησης που υπέγραψε το Ελληνικό Δημόσιο με τις υπάρχουσες ΕΠΑ (Αττικής, Θεσσαλονίκης και Θεσσαλίας) για αποκλειστική διάθεση Φ.Α. στις περιοχές ευθύνης τους.
Η δικομματική μνημονιακή κυβέρνηση βρίσκεται ξαφνικά σε τεράστια αμηχανία, γιατί ενώ κατηγορεί το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι διώχνει επενδυτές, ακούει τις οδηγίες της τρόικας και μένει με το στόμα ανοιχτό. Ως και το ΤΑΙΠΕΔ παθαίνει μια σύγχυση και ψελλίζει ότι έτσι και καταργηθούν αυθαίρετα οι συμβάσεις παραχώρησης ανοίγει ένας επικίνδυνος δρόμος διότι και άλλοι Έλληνες και ξένοι έχουν παρόμοιες συμβάσεις παραχώρησης (βλ. αυτοκινητόδρομοι) και δεν θέλουν να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου. Άσε που καμία σοβαρή εταιρεία δεν θα θέλει να έρθει για μπίζνες στην Ελλάδα.
Έτσι και η πώληση της ΔΕΠΑ, άρα και των ΕΛ.ΠΕ., που συνδέονται μετοχικά με τις ΕΠΑ, όχι μόνο θα βρεθεί μετέωρη, αλλά και οι ίδιες οι εταιρείες απαξιώνονται.
Για το θέμα της τιμής Φ.Α., ξεχνάει η τρόικα πως η αγορά του στην Ελλάδα, αν και είναι στην αρχή της, έχουν ήδη εφαρμοστεί με τον πιο πιστό τρόπο όλες οι επιταγές της Ε.Ε. για απελευθέρωση, για ανταγωνισμό κ.λπ., έχει διαχωριστεί η εμπορία από τη μεταφορά και η τιμή εξαρτάται κατά κύριο λόγο από τις συμβάσεις προμήθειας με τους παραγωγούς. Οι διαπραγματεύσεις πλησιάζουν στο τέλος και υπάρχουν βάσιμες ελπίδες πώς θα μειωθούν.
Με τη βιομηχανία να στενάζει, τα νοικοκυριά να αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς και τους φόρους που έρχονται βροχή, η τρόικα νομίζει πως θα βρεθεί κάποιος άλλος να πουλήσει Φ.Α. σε χαμηλότερη τιμή. Αντιθέτως αν συμβεί αυτό (δηλ. να έρθει και άλλος τώρα στη λιανική πώληση) εκτιμάται πως η τιμή θα αυξηθεί διότι οι ΕΠΑ καθορίζουν την τιμή τους και από τις αποσβέσεις των επενδύσεων που έχουν κάνει τα δέκα χρόνια λειτουργίας τους.
Επίλογος
Ανεξαρτήτως τι θα επικρατήσει στο τέλος, μόνο μια ισχυρή ΔΕΠΑ, υπό δημόσιο έλεγχο, μπορεί να διαχειρισθεί τόσο τη διανομή σε περισσότερες περιοχές της χώρας για φθηνό και καθαρό καύσιμο όσο και την τιμή πώλησης, διότι διαπραγματεύεται πολύ μεγαλύτερες ποσότητες από οποιονδήποτε άλλο.
Εξάλλου η μέχρι τώρα εμπειρία με πώληση Φ.Α. από τρίτους σε πρώην πελάτες της ΔΕΠΑ μόνο πρόσκαιρα οφέλη πιθανόν να προκαλούν, αλλά γυρνά μπούμερανγκ γι' αυτούς και επιστρέφουν στη σιγουριά της ΔΕΠΑ.
