Την άμεση συνεδρίαση των οργάνων της ΓΣΕΕ ενόψει και της διοργάνωσης της Ευρωπαϊκής Συνδιάσκεψης των συνδικάτων των χωρών του Νότου (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρος, Ελλάδα), στα μέσα Φεβρουαρίου, αλλά και της νέας επίθεσης κυβέρνησης και τρόικας στα δικαιώματα των εργαζομένων πέτυχε τελικά η Αυτόνομη Παρέμβαση ασκώντας ταυτόχρονα δριμεία κριτική στην ηγεσία της Συνομοσπονδίας για τη μακρά περίοδο εφησυχασμού και αδράνειας που ουσιαστικά απονευρώνει τις αντιδράσεις των εργαζομένων.
Όπως αναφέρει η Αυτόνομη Παρέμβαση, "η ουσιαστική κατάργηση των ΣΣΕ και της ΕΓΣΣΕ, η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων με το κόλπο του ΑΣΕ, η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων αρχής γενομένης από τη ΔΕΗ, η επικείμενη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών που θα φέρουν τα ταμεία και τις συντάξεις μια ώρα αρχύτερα στα όρια της κατάρρευσης, τα δραματικά ποσοστά ανεργίας, η φοροκαταιγίδα που δεν έχει σταματημό, η κατάργηση του ΕΟΠΥΥ, η διάλυση του συστήματος υγείας, οι απολύσεις εργαζομένων ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο, ο αυξανόμενος κυβερνητικός αυταρχισμός απέναντι σε όποιον τολμά να αντισταθεί στις μνημονιακές αποφάσεις φαίνεται να μην απασχολούν καθόλου την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Με επιμονή μας τελικά η Εκτελεστική Επιτροπή αποφάσισε να πραγματοποιήσει ολομέλεια της Διοίκησης το αμέσως επόμενο διάστημα, προκειμένου να υπάρξει ένας προγραμματισμός δράσης για όλα τα επίδικα ζητήματα και να διοργανωθούν κοινές συναντήσεις με τις ομοσπονδίες εργαζομένων στις επιχειρήσεις που οδηγούνται στο σφαγείο της ιδιωτικοποίησης, με στόχο την ανάληψη συντονισμένης δράσης".
Απαραίτητος ο συντονισμός
Όσον αφορά τη διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Συνδιάσκεψης των συνδικάτων των χωρών του Νότου (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρος, Ελλάδα), η Αυτόνομη Παρέμβαση σημειώνει ότι "ακόμα και αυτήν την πρωτοβουλία, η οποία υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό γεγονός στην πορεία για την αναγκαία διεθνοποίηση του αγώνα των εργαζομένων και στην οργάνωση συντονισμένων αντιστάσεων, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ φροντίζει να την υποβαθμίζει.
Χωρίς καμιά πρότερη ενημέρωση των οργάνων, χωρίς κανένα σχεδιασμό ως προς το ουσιαστικό της περιεχόμενο, φαίνεται να την οδηγεί σε μια (δημοσίων σχέσεων) «συνάντηση κορυφής συνδικαλιστικών ηγεσιών» και όχι ως το πρώτο αναγκαίο βήμα για το συντονισμό των αγώνων των εργαζομένων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Όπως ακόμα σημειώνει, "η συζήτηση που θα γίνει στη Διάσκεψη θα πρέπει να λάβει ουσιαστικό πολιτικό και συνδικαλιστικό περιεχόμενο, να αναλύσει το μέγεθος της οικονομικής, κοινωνικής καταστροφής που συντελείται στις κοινωνίες και τους εργαζόμενους από τις μνημονιακές πολιτικές της νεοφιλελεύθερης λιτότητας που επιβάλλει η Ε.Ε. και να καταλήξει σε μια πειστική εναλλακτική πρόταση των συνδικάτων, που θα υπερβαίνει τις γνωστές προσεγγίσεις και προτάσεις της ΣΕΣ για τον ρόλο και την προοπτική της Ε.Ε.
Πάνω από όλα, όμως, στη Διάσκεψη απαιτείται να υπάρξει ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα που θα καταδικάζει τις πολιτικές της Ε.Ε. και θα οδηγούν με καθαρά αιτήματα στη συντονισμένη αγωνιστική δράση των συνδικάτων όχι μόνο στον Νότο αλλά και πανευρωπαϊκά.
Αυτό που απαιτείται είναι η ανάπτυξη και ο συντονισμός ευρωπαϊκών εργατικών και κοινωνικών αγώνων, με συνέχεια, με κοινό σχέδιο και με προοπτική, που θα βάλουν τη σπίθα μιας νικηφόρας ανατροπής του νεοφιλελευθερισμού σε όλη την Ευρώπη και θα σηματοδοτήσουν ένα διαφορετικό προοδευτικό τοπίο για τους εργαζόμενους".
