Κρίσιμη παραμένει η κατάσταση στην ελληνική οικονομία τριάμισι χρόνια μετά την έναρξη των προγραμμάτων προσαρμογής και απειλεί ό,τι επιτεύχθηκε με τη δημοσιονομική διαχείριση, σημειώνει στην τριμηνιαία έκθεσή του (Ιούλιος - Σεπτέμβριος 2013) το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, θέτοντας ζήτημα διατηρησιμότητας της προόδου που διαπιστώνει, λόγω μεγάλης ύφεσης και ανεργίας.
Στην 55σέλιδη έκθεσή του υπογραμμίζει ότι το ΑΕΠ εξακολουθεί το 2013 να συρρικνώνεται (περίπου κατά 4%) και μαζί του εισοδήματα και κοινωνικές δαπάνες. Η δημοσιονομική λιτότητα οδήγησε, σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, τα χρόνια που πέρασαν, σε πολύ μεγαλύτερη από την αναμενόμενη πτώση του ΑΕΠ (σε βαθιά ύφεση), με αποτέλεσμα ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ να έχει ξεπεράσει τα επίπεδα του 2010. Η ανεργία, συνεχίζει η έκθεση, "...τροφοδοτεί τις διάχυτες αμφιβολίες για τις προοπτικές της χώρας (και των νέων). Αναπόφευκτα, η κρίση έπληξε βαρύτατα τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων άλλαξε την εικόνα των κέντρων σε μεγάλες και μικρές πόλεις της χώρας. Τα άτομα βιώνουν σήμερα μεγάλες ανατροπές στη ζωή τους. Οι προσδοκίες επίσης φθίνουν εδώ και έξι χρόνια...".
Προβλέπει για το τέλος του χρόνου «ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα» φέτος, το οποίο ωστόσο δεν πρέπει να υποτιμηθεί, καθώς τούτο επετεύχθη με «μεγάλο οικονομικό και κοινωνικό κόστος» και «θα συμβάλει στις δύσκολες διαπραγματεύσεις κυρίως με τους εταίρους στην Ευρωζώνη, το ESM και την ΕΚΤ».
Η ίδια έκθεση, διαπιστώνει «ενθαρρυντικά μηνύματα ότι οι συναινέσεις είναι δυνατές όπως εκπέμπουν οι συγκλίσεις κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης σε θέματα οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής. Τέτοια ζητήματα είναι π.χ. η παραμονή της χώρας στη ζώνη του ευρώ, η αναδιάρθρωση του χρέους και η αναθεώρηση του προγράμματος προσαρμογής". Υπογραμμίζει ωστόσο ότι, εν τούτοις, η επιστροφή στην ανάπτυξη δεν έχει διασφαλισθεί. Ο κίνδυνος πολιτικής αστάθειας δεν έχει εξαλειφθεί. Οι αντιδράσεις σε κάθε μεταρρυθμιστικό μέτρο είναι μεγάλες, καθώς ατομικά και συλλογικά συμφέροντα ανθίστανται είτε επειδή εμμένουν στη διατήρηση των παλαιών προνομίων είτε επειδή δεν έχουν πεισθεί για την τελική έκβαση της τρέχουσας μεταρρυθμιστικής προσπάθειας».
Σε ό,τι αφορά τη διαδικασία δημοσιονομικής προσαρμογής σημειώνεται ότι «παρά τις καθυστερήσεις και τα ελαττώματα που εμφάνισε, υπηρέτησε τον σκοπό να ξεπεράσει η χώρα μία από τις ασθένειες που την οδήγησαν στη δημοσιονομική κρίση του 2010: Σύμφωνα με τις επίσημες εκτιμήσεις, το 2013 τα έσοδα θα καλύψουν τις δαπάνες του κράτους αφήνοντας ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα.
Το ερώτημα που τίθεται ωστόσο είναι αν αυτή η πρόοδος είναι "διατηρήσιμη", δεδομένου ότι η ύφεση ήταν πολύ μεγάλη, η ανεργία ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και ο λόγος χρέους / ΑΕΠ επιδεινώθηκε σε σχέση με το 2010», σημειώνεται μεταξύ άλλων στην ίδια έκθεση.
ΘΑΝ. ΠΑΝ.
