Σε μεγάλο βαθμό αποπροσανατολιστική χαρακτηρίζει την επικοινωνιακή επικέντρωση στον στόχο της επίτευξης πρωτογενούς δημοσιονομικού πλεονάσματος ο ΣΕΒ, θεωρώντας ότι ένα λογιστικό πρωτογενές πλεόνασμα έχει κυρίως συμβολική σημασία, αλλά δεν φέρνει ανάπτυξη και ζητεί στήριξη της βιομηχανίας.
Όπως τονίζει σε ανακοίνωσή του, δίνοντας τη λογιστική μάχη του ελλείμματος, λησμονήσαμε στην πράξη τον στόχο της ανάπτυξης: με ποια δομικά υλικά, προϋποθέσεις, επιλογές και πολιτικές μπορούμε να τη διεκδικήσουμε.
Επαναλαμβάνει ότι μόνος δρόμος είναι η στήριξη της πραγματικής οικονομίας και παραγωγικής βάσης, δηλαδή η "εν πολλοίς υποτιμημένη και συκοφαντημένη ελληνική βιομηχανία", η οποία κατά τον ΣΕΒ "είναι ο πραγματικός πρωταθλητής της εθνικής μας οικονομίας - μολονότι αντιμετωπίζει σε μόνιμη βάση μία μεροληπτική διαιτησία". Επισημαίνει παράλληλα ότι η χώρα βρίσκεται σε ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή και το 2014 θα κριθεί αν θα παραμείνουμε παγιδευμένοι στον φαύλο κύκλο μιας ύφεσης που κοινωνία-οικονομία δεν αντέχουν πια, ή αν θα δούμε μία έστω δειλή αντιστροφή της κρίσης.
Σημειώνει ότι συστηματικά από επίσημα χείλη πλέκεται το πληθωρικό εγκώμιο κλάδων, όπως τουρισμός - ναυτιλία, που παρουσιάζονται ως εθνικοί πρωταθλητές, ενώ αντίθετα έχουμε παθητικά αποδεχτεί δήθεν αποβιομηχάνιση της χώρας, κάτι που "δεν είναι ούτε πραγματικότητα ούτε νομοτέλεια όπως συστηματικά παρουσιάζεται", αλλά θέμα επιλογής και πολιτικής. Αναφέρεται στο "κακοτράχαλο έδαφος στο οποία αγωνίζεται να σταθεί η ελληνική βιομηχανία" (φορολογία, γραφειοκρατία, πιστώσεις κ.λπ.) και ζητεί αναθεώρηση της άποψης της κυβέρνησης για τη δυναμική, τις προτεραιότητες και το μέλλον της εθνικής οικονομίας, χαράσσοντας μια επιθετική πολιτική στήριξης της βιομηχανίας.
