Σε μια προσπάθεια να... μαζέψει το περίφημο λάθος στον πολλαπλασιαστή του ελληνικού δημοσίου χρέους επιδόθηκε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Σε μια προσπάθεια να ρίξει αλλού τις ευθύνες για τη σκληρή πολιτική, την οποία επέβαλε σε πλήθος χωρών ανά τον κόσμο, δημοσιοποίησε έκθεση, με σκοπό να αποποιηθεί τις μεγάλες ευθύνες του.
Ειδικότερα, η άποψη πως δεν ευθύνεται ο λανθασμένος πολλαπλασιαστής για τις λανθασμένες προβλέψεις ανάπτυξης στην περίπτωση της Ελλάδας, αλλά το γεγονός ότι το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων δεν εφαρμόστηκε επαρκώς καταγράφεται σε τεχνοκρατική μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου με τίτλο «Αξιολογώντας την επίδραση και την κλιμάκωση πολυετών προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής: ένα γενικό πλαίσιο».
Μέσω του εγγράφου 31 σελίδων που εξέδωσε το ΔΝΤ επιχειρεί να προσεγγίσει με επιστημονικά εργαλεία τις επιπτώσεις των προγραμμάτων σταθεροποίησης σε υπερχρεωμένες χώρες. Σημαντικό μέρος της έκθεσης αφιερώνεται στην περίπτωση της Ελλάδας, καθώς είναι μια χώρα στην οποία οι αρχικές προβλέψεις του προγράμματος, όσον αφορά κυρίως το μέγεθος της ύφεσης, διαψεύστηκαν παταγωδώς.
Ο πολλαπλασιαστής
Μεγάλη ανάλυση γίνεται στην έκθεση για τον περιβόητο «πολλαπλασιαστή», ήτοι την επίπτωση των μέτρων περικοπής δαπανών και αύξησης φόρων στην οικονομική δραστηριότητα, καθώς υπάρχει η παραδοχή ότι ο πολλαπλασιαστής των μέτρων λιτότητας στην Ελλάδα ήταν τελικά πολύ μεγαλύτερος από αυτόν που προϋπολογίστηκε.
Οι συντάκτες της μελέτης καταλήγουν στο εξής συμπέρασμα, όσον αφορά την Ελλάδα: «Το να είχαμε εφαρμόσει υψηλότερο πολλαπλασιαστή δεν θα οδηγούσε σε βελτίωση της πρόβλεψης για το ΑΕΠ. Αντίθετα, με διαφορά, πιο σημαντικός παράγοντας ήταν η δραματική αναθεώρηση της δυνητικής ανάπτυξης τόσο στο αρχικό επίπεδο όσο και στην πρόβλεψη για την ανάπτυξη. Αυτό αντανακλά μια σειρά από εξελίξεις, περιλαμβανομένης της μεγάλης αναθεώρησης στοιχείων μετά την έναρξη του προγράμματος, της ασθενούς σε σχέση με την αναμενόμενη εφαρμογής του προγράμματος, των χαμηλότερων των προσδοκιών αποτελεσμάτων από τις μεταρρυθμίσεις, των πολιτικών και κοινωνικών αντιστάσεων, κ.ά. που συνέβαλαν σε χαμηλότερη σε σχέση με την προσδοκώμενη -στο αρχικό πρόγραμμα- ανάπτυξη".