Την τραγική αποτυχία της κυβέρνησης Ν.Δ. που πάλι τρέχει και δεν φτάνει, πίσω από τις εξελίξεις, χωρίς κανέναν προγραμματισμό ή σχεδιασμό, καταδεικνύει η πλήρης εγκατάλειψη της λιγνιτικής παραγωγής, που τώρα δήθεν αναζητείται ως εναλλακτική ασφαλείας σε πιθανή κορύφωση της κρίσης, αλλά δεν βγαίνει, ενώ έρχονται πρωθυπουργικές εξαγγελίες και για την αναβίωση της έρευνας/εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, που επίσης αφέθηκε στην τύχη της.
Όσο γίνονται οι επικίνδυνες ασκήσεις επί χάρτου της κυβέρνησης, που σήμερα αναμένει από τη ΔΕΗ “να καταθέσει ετήσιο πλάνο εξόρυξης λιγνίτη στα ορυχεία της για τη διασφάλιση της απρόσκοπτης λειτουργίας των διαθέσιμων μονάδων”, η τιμή του ρεύματος εκτοξεύεται και πάλι σε υψηλά επίπεδα, καθιστώντας σαφές ότι δεν υπάρχει εφεδρική λύση ασφαλείας. Στο μεταξύ, ο καταναλωτής πληρώνει σε τουλάχιστον τριπλάσια τιμή την κιλοβατώρα.
Κρύβουν ότι ψάχνουν
Σύμφωνα με πληροφορίες, ζητείται σήμερα σχεδόν διπλασιασμός στη διαθεσιμότητα λιγνίτη προκειμένου να ανέλθει η παραγωγή κοντά στις 9 τεραβατώρες (Twh) τον χρόνο, από περίπου 4,9 Twh που ήταν, δηλαδή η σημερινή παραγωγή από λιγνίτη που αντιστοιχεί σε λίγο πάνω από 9% να φτάσει στο 18-20%! Σημειώνεται ότι η παραγωγή λιγνίτη το 2019 ήταν 25,6 εκατ. τόνοι και έπεσε το 2021 σε 11,8 εκατ. τόνους (μείωση 54%).
Πώς όμως θα συμβεί αυτό όταν έχουν εγκαταλειφθεί τα πάντα (δεν γίνονται αποκαλύψεις πεδίων -προπορείες αποκαλύψεων- δεν υπάρχουν προσωπικό, εξοπλισμός κ.λπ.) στο όνομα της βίαιης απολιγνιτοποίησης, που υπηρετούν πιστά κυβέρνηση Ν.Δ. και διοίκηση ΔΕΗ από το 2019;
Έμπειρες πηγές εξηγούν στην ΑΥΓΗ ότι δεν υπάρχει λιγνίτης, τα αποθέματα είναι της τάξεως των 15-20 ημερών, ενώ σήμερα δουλεύει μόνο μία μονάδα, η τρίτη του Αγίου Δημητρίου, όχι στα 300 MW που είναι η δυνατότητά της, αλλά στα 190 MW, με τις άλλες λιγνιτικές μονάδες να βρίσκονται σε... νάρκη είτε λόγω (προσχηματικών;) προβλημάτων (έκτακτες συντηρήσεις, βλάβες που καθυστερούν να αποκατασταθούν κ.λπ.) είτε ως αποτέλεσμα της κακής διαχείρισης-προγραμματισμού της διοίκησης ΔΕΗ και πάντως κρύβοντας κάτω από το χαλί την έλλειψη καυσίμου (λιγνίτη), ώστε να μπορέσουν να λειτουργήσουν.
Προφανώς, προσπαθώντας να κρατηθούν τα λίγα αποθέματα που υπάρχουν και ενώ αναζητείται λιγνίτης ώστε να δουλέψουν οι μονάδες που υπάρχουν σήμερα, σε έναν βαθμό βέβαια, όχι στο μάξιμουμ της δυναμικότητάς τους, φτάσαμε χθες σε παραγωγή 3,3% από λιγνίτη (έναντι 44,3% φυσικού αερίου) και χονδρεμπορική τιμή που εκτοξεύτηκε στα 334,43 ευρώ/μεγαβατώρα...
Η δε σύγχρονη Πτολεμαΐδα 5, που μόνη της χρειάζεται 4,5 εκατ. τόνους λιγνίτη ετησίως, από ανακοινωθείσα έναρξη λειτουργίας το καλοκαίρι πηγαίνει τώρα φθινόπωρο και βλέπουμε...
Ξεπάγωμα και fast track
Παράλληλα, διαρρέεται ότι στο τέλος της εβδομάδας ο πρωθυπουργός θα προβεί σε ανακοινώσεις “περί επανεκκίνησης αναζήτησης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ελλάδα”, και μάλιστα σε τρία επίπεδα:
- Ολοκλήρωση των προκαταρκτικών ερευνών στην περιοχή του Κυπαρρισιακού Κόλπου, με σοβαρές ενδείξεις προς αξιοποίηση.
- Επίσπευση των σχετικών διεργασιών στην περιοχή της νότιας Κρήτης.
- Θέσπιση ενός νέου νομικού πλαισίου που θα διευκολύνει τις επενδύσεις στον τομέα.
Η προσωπική εμπλοκή του πρωθυπουργού υπερτονίζεται ως εχέγγυο εξελίξεων, μετά από τρία χρόνια σιωπής, “παγώματος” δραστηριοτήτων και αποχώρησης μεγάλων διεθνών εταιρειών... Και τώρα, “λόγω της κρίσης από τον πόλεμο στην Ουκρανία”, ξαναγράφεται παιχνίδι, αλλά μένει να δούμε ποιοι θα ωφεληθούν τελικά. Συγχρόνως, ελέω ασφαλείας, τα πάντα γύρω από το φυσικό αέριο γίνονται με διαδικασίες fast track και νέα επιπλέον κόστη.
Με το βλέμμα στα νερά;
Ωστόσο, ανησυχία και προβληματισμό προκαλούν, για τις πραγματικές προθέσεις τους, τοποθετήσεις που κυκλοφορούν τελευταία για αλλαγές όχι στη χονδρεμπορική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά στη λιανική. Αυτές συνοδεύονται από τον τονισμό της ανάγκης να υπάρχουν εταιρείες με διευρευμένο χαρτοφυλάκιο (portfolio) καυσίμων ηλεκτροπαραγωγής, αντίστοιχων της δεσπόζουσας ΔΕΗ, ώστε να υπάρξει ανταγωνισμός και απεξάρτηση από τις τιμές των χρηματιστηρίων. Μήπως επιχειρείται να ανοίξει ξανά, πλαγίως και με πρόσχημα έκτακτες συνθήκες, θέμα διαμοιρασμού των δημόσιων υδροηλεκτρικών της ΔΕΗ; Άλλωστε μερίδιο στα “νερά”, όπως αρχικά στον λιγνίτη, διεκδικούν οι ιδιώτες καθετοποιημένοι εδώ και χρόνια. Πόσο μάλλον όταν το “Δ” της ΔΕΗ σταδιακά σβήνει.
Θα μείνουν, λοιπόν, στο απυρόβλητο οι στρεβλώσεις της χονδρεμπορικής αγοράς και η μετακύλιση όλου του ρίσκου της στη λιανική, εδώ και τουλάχιστον οκτώ μήνες, που μέχρι και η Κομισιόν αναγνωρίζει ως προβληματική πρακτική και επιτρέπει παρεμβάσεις;
