Ώστε έτσι λοιπόν. Η Ελλάδα έχει την ισχυρότερη ανάπτυξη στην Ευρωζώνη, αλλά τον χαμηλότερο κατώτατο μισθό. Και ο μεν υπουργός Οικονομικών μπορεί να πανηγυρίζει, γιατί όμως να τον συμμερίζεται αυτός που ουσιαστικά βλέπει τον μισθό του καθηλωμένο για τρία χρόνια; Ή καλύτερα μειωμένο, μια και η ακρίβεια ροκανίζει την αγοραστική του δύναμη…
Και στην Ισπανία πέρασαν Μνημόνια και πανδημία. Και στην Ισπανία έχουν μεγάλο δημόσιο χρέος ,όμως η κυβέρνηση Σοσιαλιστών-Unidas Podemos και αριστερών δυνάμεων αύξησε τον βασικό μισθό τέσσερις φορές την τελευταία τριετία.
Και, στο κάτω-κάτω της γραφής, η αύξηση του βασικού μισθού (κάτι για διπλάσιο της ετήσιας ανάπτυξης έλεγαν πριν από δυόμισι χρόνια οι νυν κυβερνώντες) τον ιδιωτικό τομέα θα βαρύνει. Αντιθέτως, για το Δημόσιο θα σημάνει αύξηση των εσόδων και από τη φορολογία εισοδήματος αλλά και από ΦΠΑ και άλλους έμμεσους φόρους λόγω, προφανώς, της αύξησης της κατανάλωσης.
Μπορεί βεβαίως κανείς να αντιπαραθέσει ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα πιεστούν κ.λπ. κ.λπ. Ναι, αλλά οι εργοδοτικοί φορείς τους είναι υπέρ των αυξήσεων.
Αλλά ας τα παραβλέψουμε όλα αυτά. Όπως είπε και ο Κ. Μητσοτάκης, μπορεί να χάθηκαν πάνω από 20.000 άτομα από τον κορωνοϊό αλλά «σώσαμε τον τουρισμό». Και η TUI ανακοίνωσε ότι το φετινό καλοκαίρι η πληρότητα στα ελληνικά νησιά θα είναι 100%. Και η Κομισιόν στη χθεσινή της έκθεση αναφέρει ότι: «Η αξιοσημείωτη ανάκαμψη στις τουριστικές εισροές κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού βοήθησε την ελληνική οικονομία να ανακτήσει ένα σημαντικό κομμάτι των προηγούμενων απωλειών που προκλήθηκαν από την αρνητική επίπτωση της πανδημίας Covid-19, ενώ ο βιομηχανικός κλάδος έχει σημειώσει ισχυρή ανάκαμψη».
Άρα υπάρχουν δύο πολυπληθέστατοι τομείς, ο τουρισμός και η βιομηχανία, με δυναμική ανάπτυξη. Που αντέχουν αυξήσεις στους κατώτατους μισθούς.
Ίσως διαφωνεί ο Ά. Σκέρτσος που έχει αναλάβει και τη σχετική διερεύνηση του θέματος των μισθών. Μπορεί όμως να ρωτήσει τον Κ. Χατζηδάκη πού φυτρώνουν τα «λεφτόδεντρα»…
