Η κατάσταση που διαμορφώνεται ημέρα με την ημέρα στην πραγματική οικονομία είναι περισσότερο από τραγική. Όσοι δεν έχουν κάποιο σταθερό εισόδημα ζουν σε απόλυτη εξαθλίωση είτε εισέρχονται με ταχύτητα στη σφαίρα της επισφάλειας.
Η τρομερή εξαθλίωση που παρατηρείται σε επαγγελματικούς χώρους -με κορυφαίο παράδειγμα τους ανθρώπους της τέχνης, που κατά 95% πένονται μέχρι πείνας- δεν αντιμετωπίζονται με τα αποσπασματικά μέτρα της κυβέρνησης. Ένα κλειστό μαγαζί με μερικούς υπαλλήλους πρέπει να πληρώσει ενοίκιο (έστω και μειωμένο), ρεύμα και λοιπά τέλη, και ακόμη εργαζόμενους, έστω κατά ένα ποσοστό. Όλα αυτά με μηδενικό τζίρο.
Η ανάγκη διαγραφής μέρους του τουλάχιστον γίνεται πλέον πολιτικό και κοινωνικό αίτημα. Αρκεί;
Τα κράτη έχουν ιστορικά ένα «ύπουλο εργαλείο» για να αντιμετωπίσουν τη δική τους υπερχρέωση. Τον πληθωρισμό.
Η χωρίς περιορισμούς διοχέτευση «φρεσκοτυπωμένου» χρήματος από τις Κεντρικές Τράπεζες σε όλες τις ηπείρους κατά τρισεκατομμύρια, προκειμένου να μπορούν να δανείζονται ιδιώτες, επιχειρήσεις και κράτη με μηδενικά σχεδόν επιτόκια όταν κοπάσει η πανδημία, θα προκαλέσει τεράστιες πληθωριστικές πιέσεις.
Και τα μεν κράτη δανείζονται με σταθερό επιτόκιο (στην Ευρώπη) κοντά στην περιοχή του μηδενός.
Αντιθέτως, οι τράπεζες έχουν μετατρέψει σε κυμαινόμενου επιτοκίου τις οφειλές για στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια. Αυτό σημαίνει ότι η εισαγωγή σε φάση πληθωρισμού μετά από 2-3 χρόνια θα οδηγήσει σε πυρηνική έκρηξη το ιδιωτικό χρέος.
Τι εμβόλιο χρειάζεται λοιπόν η οικονομία; Σίγουρα όχι τα click away και τα υπόλοιπα i basiliatika των Μητσοτάκη - Γεωργιάδη... Το new deal που πρότεινε ο Αλέξης Τσίπρας για να σωθεί η κατάσταση πρέπει να εφαρμοστεί εδώ και τώρα...
