Στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να επιτύχει πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα πάνω από το 3,5% του ΑΕΠ για περισσότερα από τρία έως τέσσερα συνεχόμενα χρόνια και συνεπώς θα χρειαστεί πρόσθετη ελάφρυνση του χρέους της καταλήγει μελέτη τριών οικονομολόγων που δημοσιεύτηκε χθες στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Πέτερσον (Peterson Institute for International Economics).
Η μελέτη, στην οποία αναφέρεται χθεσινό δημοσίευμα των “Financial Times”, είναι του Jeromin Zettelmeyer, που διετέλεσε γενικός διευθυντής του γερμανικού υπουργείου Οικονομίας και Ενέργειας την περίοδο 2014-16, του Eike Kreplin, οικονομολόγου στη διεύθυνση οικονομικής πολιτικής του ίδιου υπουργείου και του Ugo Panniza, καθηγητή διεθνών οικονομικών. Ο τίτλος της είναι: «Χρειάζεται η Ελλάδα μεγαλύτερη ελάφρυνση χρέους; Και αν ναι, πόση;».
Εάν η Ελλάδα πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% το 2018, οι πιθανότητες να το διατηρήσει για ακόμη 15 χρόνια είναι βασικά μηδενικές. Οι επικριτές ενδέχεται να επισημάνουν ότι μια τέτοια ανάλυση είναι άδικη. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι το πλεόνασμα προϋπολογισμού σε μια δεδομένη χρονιά, αλλά το μέσο πλεόνασμα για ολόκληρη την επίμαχη χρονική περίοδο. Η ανάλυση εξετάζει και αυτό και τα στοιχεία δεν είναι πιο ενθαρρυντικά.
Οι πιθανότητες επιτυχίας για την Ελλάδα διαμορφώνονται κάπου μεταξύ του 15% και του 20%. Όπως αναφέρουν οι ερευνητές: Τα διεθνή στοιχεία δεν στηρίζουν μια οδό προσαρμογής που υποθέτει πρωτογενές πλεόνασμα άνω του 3,5% για περίοδο μεγαλύτερη των 3-4 ετών σε συνεχιζόμενη βάση και για περισσότερα από 7 χρόνια με βάση υπολογισμού τον μέσο όρο των πλεονασμάτων.
Για να το θέσουμε διαφορετικά, όπως αναφέρουν οι ερευνητές, δεν υπάρχει τρόπος να καταστεί βιώσιμο το ελληνικό χρέος χωρίς πρόσθετη ελάφρυνση, είτε αυτό σημαίνει «κούρεμα» κεφαλαίου είτε σημαντικές αλλαγές στους όρους των δανείων του επίσημου τομέα. Η εξαίρεση χωρών στο δείγμα που μείωσαν επιτυχημένα το χρέος τους μέσω της λιτότητας σε λιγότερα από επτά χρόνια δεν αλλάζει το αποτέλεσμα.
Γ. Α.
