Στις αρνητικές τάσεις στον τομέα της αποταμίευσης αλλά και σε ερωτήματα για την ικανότητα των νεότερων γενεών να εργάζονται, να αποταμιεύουν και να δημιουργούν οικογένειες στη χώρα επικεντρώνεται ο ΣΕΒ στο εβδομαδιαίο του δελτίο. Επικαλούμενος την Credit Suisse, Global Wealth Databook 2016, Νοεμ. 2016, ο ΣΕΒ αναφέρει στο δελτίο του πως η καθαρή -μετά την αφαίρεση των δανείων- περιουσία των Ελλήνων αποτιμάται σε 856 δισ. ευρώ, έναντι 1.023 δισ. Ευρώ λίγο πριν από το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης χρέους το 2009, και 683 δισ. ευρώ λίγο πριν η χώρα γίνει μέλος της Ευρωζώνης, στις αρχές της δεκαετίας του 2000. "Σε οικονομικούς όρους, οι Έλληνες έχασαν σχεδόν ένα ΑΕΠ από την αξία των ιδιωτικών τους περιουσιών" σημειώνει ο ΣΕΒ.
Σε άλλο σημείο του δελτίου αναφέρεται πως το "είδος του αναπτυξιακού προτύπου που ακολούθησε η χώρα μας στην περίοδο πριν από την κρίση διευκόλυνε τη συσσώρευση περιουσίας μέσω του υπερδανεισμού του Δημοσίου και της μεγάλης παραοικονομίας και φοροδιαφυγής. Δηλαδή, η παραγωγή εισοδήματος στηρίχθηκε εν πολλοίς σε μεγάλα δημοσιονομικά (καταναλωτικά) ελλείμματα που χρηματοδοτήθηκαν από το εξωτερικό (από ξένες αποταμιεύσεις δηλαδή) και έφτασε η στιγμή που το εξωτερικό χρέος έπρεπε να εξυπηρετηθεί. Τα χρήματα όμως πήγαιναν με πελατειακή λογική στην κατανάλωση και την αναίτια μεγέθυνση του κράτους και όχι στις επενδύσεις και δεν υπήρχαν πλεονάσματα για να εξυπηρετηθούν τα χρέη".
Ήταν, λοιπόν, απαραίτητο, συμπληρώνει ο ΣΕΒ, "να μειωθούν οι ανισορροπίες και η αύξηση των εισοδημάτων να στηρίζεται σε δικές μας αποταμιεύσεις. Έτσι σήμερα πληρώνουμε το στρεβλό αναπτυξιακό πρότυπο του παρελθόντος". Τονίζει δε πως "Η περιουσία που έχει συσσωρευθεί δεν επιδέχεται καμίας περαιτέρω φορολόγησης, καθώς κάθε τέτοια παρέμβαση θα τείνει να μειώνει το απόθεμα περιουσίας και να κάνει ακόμη δυσκολότερη την επιβίωση των μελλοντικών γενεών. Αντίθετα, η Πολιτεία επιβάλλεται να στηρίξει την αποταμίευση των νοικοκυριών παρέχοντας κίνητρα, ώστε να χρηματοδοτηθούν επενδύσεις και να έρθει η ανάπτυξη".
