Γ. Δαράτος. Βρυξέλλες
Μπαϊράκι (ημι)ανεξαρτησίας φαίνεται ότι θέλουν να σηκώσουν μια σειρά από κοινοτικές χώρες απέναντι στην απερχόμενη νεοφιλελεύθερη Κομισιόν και τη Γερμανία, τον χωροφύλακα της νομισματικής και δημοσιονομικής ορθοδοξίας, αμφισβητώντας την κατά γράμμα εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας της Ένωσης. Έτσι, στους δυο, την Γαλλία και την Ιταλία, που αποδεδειγμένα δεν είναι σε θέση να θέσουν έγκαιρα υπό έλεγχο τα δημοσιονομικά ελλείμματά της η πρώτη (4,3% αντί 3,0% του ΑΕΠ της) και την αδυναμία διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων η δεύτερη, έρχεται να προστεθεί η Πορτογαλία που το προσχέδιο του προϋπολογισμού της για το 2015 αποκλίνει από το στόχο για την επιτυχία του οποίου έχει δεσμευθεί.
Έληξε χθες η διορία για την υποβολή των προσχεδίων των προϋπολογισμών των χωρών της Ευρωζώνης στην Κομισιόν στο πλαίσιο της οικονομικής διακυβέρνησης.
Η Επιτροπή καλείται τώρα να εξετάσει αν το περιεχόμενό τους συμφωνεί με τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας. Καθώς είναι βέβαιο ότι αυτό δεν συμφωνεί, θα ζητήσει τη διόρθωση και την αναπροσαρμογή τους στα κοινοτικά θέσφατα.
Αν η Πορτογαλία αποκλίνει λίγο από τις γραμμές του Συμφώνου Σταθερότητας ως προς τη δημοσιονομική προσπάθειά της, η οποία έχει εμφανώς χαλαρώσει, ο προϋπολογισμός της έχει τις δυνατότητες να «περάσει», αφού ο στόχος μείωσης του ελλείμματός της θα είναι για του χρόνου στο 2,7% του ΑΕΠ έναντι της δέσμευσης στις Βρυξέλλες για μείωση στο 2,5%. Η άρνηση του Πορτογάλου πρωθυπουργού Πέντρο Πάσος Κοέλιο να λάβει πρόσθετα μέτρα βασίζεται στην ανάγκη για μείωση των φορολογικών βαρών με παράλληλη τόνωση της ανάκαμψης, άσχετα προς την Ενωσιακή Ορθοδοξία.
Το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο με τη Γαλλία και την Ιταλία, τις δύο «μεγάλες» κοινοτικές χώρες που ισχυρίζονται ότι έχουν κάνει μεγάλες θυσίες και γι' αυτό αρνούνται να τηρήσουν στο ακέραιο όλες τις ανειλημμένες δεσμεύσεις τους.
Με αυτή τη γαλλοϊταλική άρνηση προσαρμογής, που απέχει πολύ από τους δημοσιονομικούς στόχους τους, οι αμέσως επόμενες εβδομάδες θα είναι καθοριστικές για το μέλλον της Ευρωζώνης, καθώς μη λύση του προβλήματός τους θα καταστήσει αναπόφευκτη μια ενδοευρωζωνική κρίση σε μια περίοδο που η ευρωπαϊκή οικονομία απειλεί να ξαναπάρει τα κατηφορικά μονοπάτια της ύφεσης, αν κρίνουμε από τις προβλεπόμενες επιδόσεις της γερμανικής οικονομίας.
Το "μπαλάκι" στον Γιούνκερ;
Σύμφωνα με την ακολουθητέα διαδικασία, η Κομισιόν θα πρέπει να εκδώσει εντός 15πενθημέρου την απόφαση της (31 Οκτωβρίου) και ταυτόχρονα να υποβάλει τις σχετικές εκθέσεις / προτάσεις της στο Eurogroup. Αυτό σημαίνει ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα «πέφτει» κυριολεκτικά στις αρμοδιότητες της απερχόμενης, την ίδια ημέρα, νεοφιλελεύθερης επιτροπής Μπαρόζο.
Ο δημόσια ανομολόγητος στόχος της Ρώμης και του Παρισιού είναι να μην κριθούν από την επιτροπή Μπαρόζο, αλλά οι προϋπολογισμοί τους να κριθούν ως ανεπαρκείς από έλλειψη ουσιαστικών, πρόσθετων στοιχείων τα οποία να υποβάλουν μετά την αποχώρηση του Μ. Μπαρόζο, τον Νοέμβριο, οπότε θα έχει αναλάβει η νέα Επιτροπή Γιούνκερ, η οποία θα κληθεί τελικά να αποφασίσει για την επίλυση του ιταλογαλλικού δημοσιονομικού προβλήματος. Η δυνατότητα, από τυπικής πλευράς, υπάρχει (ζητούνται πρόσθετες οικονομικές πληροφορίες που θα χρειασθεί κάποιο πρόσθετο χρόνο για να συνεκτιμηθούν και να υπάρξουν οριστικές συστάσεις).
Η επίλυση της γαλλογερμανικής δημοσιονομικής διαμάχης περνάει μέσα από τη ρύθμιση ενός συνολικού πακέτου ρυθμίσεων, το οποίο θα περιλαμβάνει αποφάσεις για τη δημοσιονομική προσαρμογή της χώρας, την ανάπτυξη και τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Η λύση σ' αυτά τα τρία ζητήματα δεν μπορεί να είναι αποσπασματική, χρειάζεται μια ταυτόχρονη απάντηση και στα τρία μαζί. Ήδη από τη Δευτέρα έχουν αρχίσει παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις η Ευρωζώνη με τη Γαλλία για να δουν αν μπορούν να προχωρήσουν σε κάποιες μεγαλύτερες περικοπές από αυτές που καταγράφει ο γαλλικός προϋπολογισμός για το 2015, ενώ είναι δεδομένες οι υποχωρήσεις της Γαλλίας στην αύξηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, όπως λ.χ. στην κατάργηση των κλειστών επαγγελμάτων.
Όλες αυτές οι αμοιβαίες υποχωρήσεις μέσα σε ένα κλίμα επαπειλούμενης ύφεσης, που όλοι ανεπισήμως φοβούνται την έλευσή της, θα μπορούσαν, έστω και έμμεσα, να βοηθήσουν ακόμη και την Ελλάδα, αν αυτή άρχιζε έναν σοβαρό κύκλο διαπραγματεύσεων για τη μείωση του χρέους της, ώστε να πετύχει πολύ καλύτερα αποτελέσματα από αυτά που προσδοκά η σημερινή συγκυβέρνηση, έλεγαν κοινοτικοί παρατηρητές στις Βρυξέλλες.
