Η υπ' αριθ. 2307/2014 απόφαση του ΣτΕ δεν δημιουργεί έδαφος για θριαμβολογίες και πανηγυρισμούς εκ μέρους της εργατικής τάξης και των εκπροσώπων της. Ουσιαστικά έδωσε δικαστικό κύρος και συνταγματικότητα στην ΠΥΣ 6/2012, που περιλαμβάνει πολύ σκληρές ρυθμίσεις για τους μισθούς και το σύστημα των ΣΣΕ στον ιδιωτικό τομέα.
Η μοναδική αντισυνταγματικότητα που αναγνώρισε σ'αυτή την -πρωτοφανή για πολιτισμένη χώρα- ΠΥΣ είναι η ρύθμιση της προσφυγής στη διαιτησία μόνο κατόπιν συμφωνίας των ταξικών αντιπάλων και η κρίση πως η διαιτησία δεν θα έπρεπε να περιορίζεται μόνο στον καθορισμό του βασικού μισθού και ημερομισθίου.
Στην πράξη όμως, η μεμονωμένη αυτή «νίκη» των συνδικάτων είναι παντελώς ατελέσφορη, αφού, αφενός εξήγγειλε τη συνταγματικότητα των κυριότερων διατάξεων της ΠΥΣ, αφετέρου, και στα μεμονωμένα θέματα αρμοδιότητας διαιτησίας, η διαδικασία επιλογής των διαιτητών και τα κριτήρια που η ίδια η ΠΥΣ θέτει αποκλείουν μια φιλεργατική έκβαση και αυτών των περιορισμένων θεμάτων αρμοδιότητάς της.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ΠΥΣ, ο διαιτητής ή η Επιτροπή Διαιτησίας λαμβάνει υπόψη οικονομικά και χρηματοοικονομικά στοιχεία της επιχείρησης, τις οικονομικές συνθήκες, την «πρόοδο» στη μείωση του κενού ανταγωνιστικότητας(!!), τη μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας κατά τη διάρκεια του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας και την παραγωγική δραστηριότητα στον επαγγελματικό κλάδο που σχετίζεται με τη διαφορά!
Ως εκ τούτου, είναι «δώρον άδωρον» και στα όρια της προδιαγεγραμμένης φιλοεργοδοτικής κρίσης.
Δυστυχώς, όλες οι άλλες ρυθμίσεις και περικοπές (22%, 32%) μισθών και ημερομισθίων, επιδομάτων, καθώς και σπουδαία θεσμικά ζητήματα (μετενέργεια, ρήτρα μονιμότητας κ.λπ.) κρίθηκαν συμβατά με το Σύνταγμα και το Διεθνές Δίκαιο που απορρέει από τις Διεθνείς συμβάσεις Εργασίας.
Επομένως, χρειάζεται κατεπειγόντως επανεκκίνηση του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, ταχύτατη ανασυγκρότησή του, με την συμπερίληψη των ανέργων και των συνταξιούχων κάθε κλάδου και ασφαλώς στεντόρεια φωνή από την επιστήμη του Εργατικού Δικαίου, που πρέπει να εκπονήσει μαζί με τα συνδικάτα μιαν αποτελεσματική νομική στρατηγική. Και που πρέπει να ξεδιπλωθεί με μεγάλη μελέτη, προσοχή και ιεράρχηση μέσα στο διακεκαυμένο τοπίο του νέου καθολικώς αντισυνταγματικού μνημονιακού θεσμικού πλαισίου.
(*) Ο Αλέξης Π. Μητρόπουλος είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρόεδρος της Ένωσης για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους - ΕΝΥΠΕΚΚ ([email protected]).
