Οι εκτιμήσεις για την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε αντισυνταγματικές τις διατάξεις της Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ) με τις οποίες καταργήθηκε η δυνατότητα των σωματείων να καταφεύγουν μονομερώς στη διαιτησία, σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία με τους εργοδότες για τη σύναψη Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, διίστανται...
Και αυτό γιατί η απόφαση ακυρώνει μέρος της ΠΥΣ 6/2012 με την οποία καταργήθηκε το δικαίωμα των συνδικάτων να προσφύγουν μονομερώς στη Διαιτησία, ωστόσο το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έκρινε συμβατές με το Σύνταγμα όλες τις άλλες ρυθμίσεις της ίδιας ΠΥΣ (Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου) με τις οποίες περικόπηκαν οι κατώτατες αποδοχές (κατά 22% και 32% για εργαζόμενους κάτω των 25 ετών) και η μετενέργεια, που αποτελούν σημαντικό μέρος του νομοθετικού πλέγματος της εφαρμογής των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
Επομένως το ερώτημα που τίθεται είναι αν η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί απλώς ένα βήμα για την επαναδιεκδίκηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων ή εν τέλει είναι μια "νίκη" - "δώρο άδωρο" για τα εκατομμύρια των εργαζομένων που υπέστησαν τις βίαιες μνημονιακές παρεμβάσεις που περιελάμβανε η συγκεκριμένη ΠΥΣ. Δηλαδή ανοίγει ο δρόμος στα συνδικάτα να έχουν και πάλι τη δυνατότητα να ρυθμίζουν τους όρους αμοιβής και εργασίας με συλλογικές συμβάσεις εργασίας και, στην ανάγκη, ακόμα κα με διαιτητικές αποφάσεις;
Η "Αυγή" ζήτησε τις απόψεις του Άρι Καζάκου, καθηγητή του Εργατικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ, και του εργατολόγου και βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Μητρόπουλου.
