Έξι μεγάλες ανατροπές σε ασφαλιστικό και εργασιακά δρομολογούνται από την ερχόμενη εβδομάδα και μέχρι το τέλος του χρόνου θα τεθούν σε εφαρμογή σειρά μέτρων που έχουν εγκριθεί ως προαπαιτούμενα στην τελευταία διαπραγμάτευση με την τρόικα και θα επηρεάσουν περισσότερους από επτά εκατομμύρια εργαζόμενους και συνταξιούχους οι οποίοι θα βιώσουν ουσιαστικά την εφαρμογή ενός νέου Μνημονίου.
Το εναρκτήριο λάκτισμα για τον πλήρη επανασχεδιασμό του ασφαλιστικού συστήματος δίνεται με τις νέες οριζόντιες μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις κατά 5,2% από την 1η Ιουλίου, στο πλαίσιο του νέου "δόγματος" για "μηδενικά ελλείμματα". Εγκαινιάζεται έτσι ένας νέος κύκλος αλλεπάλληλων μειώσεων στις συντάξιμες αποδοχές, που θεωρείται βέβαιο ότι θα επεκταθούν και στις κύριες συντάξεις μέχρι τις αρχές του 2015, καθώς το έλλειμμα των ασφαλιστικών ταμείων σύμφωνα με όλους τους υπολογισμούς, θα προσεγγίσει τα 3 δισ. ευρώ μέσα στο 2014.
Ιδιωτικό σύστημα παροχών...
Το νέο ασφαλιστικό έχει ανατεθεί στο ΚΕΠΕ (Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Μελετών), που θα εκπονήσει αναλογιστική μελέτη εντός δύο μηνών για την επερχόμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση. Τα μέτρα αναμένεται να οριστικοποιηθούν εντός του Σεπτεμβρίου, να ψηφιστούν τον Οκτώβριο και να ισχύσουν από τον Ιανουάριο του 2015. Ο σχεδιασμός θα προσιδιάζει σε ένα ιδιωτικό σύστημα ασφάλισης (με σταδιακή ισχυρή παρουσία των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών), θα περιλαμβάνει περαιτέρω ενοποιήσεις των ασφαλιστικών ταμείων -τρία ταμεία κύριας ασφάλισης- και καθιέρωση ενιαίων κανόνων και όρων ασφάλισης για όλους τους ασφαλισμένους.
Οι νέες περικοπές συνταξιοδοτικών παροχών (κύριες και επικουρικές) και οι μειώσεις των εσόδων από το ασφαλιστικό σύστημα με την κατάργηση των κοινωνικών πόρων (φόροι υπέρ τρίτων) αποτελούν τις κεντρικές κατευθύνσεις της νέας μεταρρύθμισης. Η κεντρική φιλοσοφία της "μεταρρύθμισης" του νέου ασφαλιστικού συστήματος, είναι η "διασφάλιση της οικονομικής αυτοδυναμίας του", δηλαδή η κάλυψη των υποχρεώσεών του χωρίς την ανάγκη της συνεισφοράς του κρατικού προϋπολογισμού!
Μέχρι το τέλος του χρόνου η λογική της λεγόμενης ρήτρας μηδενικού ελλείμματος θα εφαρμοστεί στο σύνολο των ταμείων κύριας επικουρικής ασφάλισης και εφάπαξ βοηθήματος. Αυτό σημαίνει ότι τα εν λόγω ταμεία θα προσαρμόζουν ανά τρίμηνο τις παροχές τους στα όρια των εσόδων τους, έτσι ώστε στο τέλος του έτους τα ίδια έσοδα να καλύπτουν τις παροχές χωρίς την ανάγκη χρηματοδότησης. Επιπλέον οι περικοπές από την 1η Ιουλίου θα επεκταθούν και στα επιδόματα που χορηγεί ο ΟΑΕΔ στους πλέον ασθενέστερους εργαζόμενους, λόγω της μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών, με αποτέλεσμα τα οικογενειακά επιδόματα και τα επιδόματα μητρότητας να καταβάλλονται πλέον μειωμένα κατά 50% και να καταργηθούν από το 2015!
Μισθοί "ζώνης"...
Η σκυτάλη των ανατροπών θα περάσει μέχρι το φθινόπωρο στα εργασιακά, όπου προβλέπεται, "νέος κύκλος επιθέσεων της μνημονιακής συγκυβέρνησης ενάντια στον κόσμο της εργασίας, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της πλήρους κατεδάφισης των εργασιακών δικαιωμάτων, της ισοπέδωσης των εργασιακών σχέσεων και της μετατροπής ολόκληρης της χώρας σε 'ειδική οικονομική ζώνη'» σύμφωνα με την επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσαν την προηγούμενη εβδομάδα στον υπουργό Εργασίας 50 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.
Στην ερώτηση υπογραμμίζεται πως ο σχεδιασμός, όπως προκύπτει από την πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ, προβλέπει:
*Πλήρη κατάργηση των προσαυξήσεων προϋπηρεσίας για τους μακροχρόνια άνεργους. Στην έκθεση αναγράφεται σαφώς ότι ο περιορισμός στο 50% της προσαύξησης των τριετιών, ο οποίος νομοθετήθηκε πρόσφατα στο Μεσοπρόθεσμο (4254/2014), δεν επαρκεί και χρειάζονται γρηγορότερα βήματα στην κατεύθυνση της κατάργησης των δικαιωμάτων λόγω προϋπηρεσίας, προκειμένου να προετοιμαστεί το έδαφος για την οριστική κατάργηση των τριετιών μέχρι το 2017.
* Κατάργηση των περιορισμών στις ομαδικές απολύσεις και πλήρη απελευθέρωσή τους, με χρονοδιάγραμμα μάλιστα υλοποίησης μέχρι το φθινόπωρο του 2014.
* Επαναφορά της δυνατότητας «ανταπεργίας» των εργοδοτών, με κλείσιμο των επιχειρήσεων (lock out), περιορισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών και της προστασίας στην άσκηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και αλλαγή των προϋποθέσεων με τις οποίες λαμβάνονται οι αποφάσεις για την κήρυξη απεργίας, ώστε να καταστεί ιδιαίτερα δύσκολη η δυνατότητα λήψης τέτοιας απόφασης.
