Το "timing" της πρόθεσής της να δανειστεί το καλοκαίρι από τις αγορές για κεφάλαια περί τα 3 δισ. ευρώ (εάν βεβαίως οι προσφορές ήταν συμφέρουσες, δεν θα έλεγε "όχι" και για 5 δισ. ευρώ) μέσω έκδοσης ομολόγων επταετούς διάρκειας δεν πρέπει να ικανοποίησε την ελληνική κυβέρνηση.
Η επιτυχία με την οποία στέφθηκε η επάνοδος της Κύπρου στις αγορές, τρία χρόνια μετά τον αποκλεισμό της από αυτές, κατέδειξε ότι η προηγηθείσα έξοδος της Ελλάδας δεν ήταν εν τέλει και τόσο "επιτυχημένη" όσο ήθελε να την εμφανίσει η κυβέρνηση. Η Κύπρος υπερκάλυψε έκδοση πενταετούς ομολόγου 750 εκατ. ευρώ, με επιτόκιο 4,75% και απόδοση 4,85%. Πέτυχε δηλαδή απόδοση χαμηλότερη του πενταετούς ομολόγου που είχε εκδώσει στο πρώτο 15νθήμερο του Απριλίου η Ελλάδα (4,95%).
Τη σπουδαιότητα του εγχείρηματος που ετοιμάζει η Αθήνα υποβαθμίζουν οι ίδιοι οι δανειστές και συγκεκριμένα το ΔΝΤ. Το οποίο, σε αντίθεση με την Κομισιόν (η οποία λειτουργώντας ως dealer τραπεζών πιέζει την Ελλάδα να αναλάβει και νέο δανειακό πακέτο, ενώ θεωρεί ταυτόχρονα πως εάν η χώρα δεν φορτωθεί και με νέα δανειακή σύμβαση και Μνημόνιο, τότε δεν θα προχωρήσει στις μεταρρυθμίσεις που υπαγορεύουν οι ιδελογικές εμμονές των Μέρκελ - Σόιμπλε και τα αιτήματα των μεγάλων επιχειρήσεων), είναι -υποτίθεται- λιγότερο αρνητικό στο να βγει το συντομότερο δυνατόν η Ελλάδα στις αγορές. Ο εκπρόσωπος του Ταμείου Τζέρι Ράις δήλωσε μεν από τις ΗΠΑ την περασμένη Πέμπτη ότι "καλωσορίζει" την πρόθεση της κυβέρνησης για «νέα έξοδο» της Ελλάδας στις αγορές μέσω επταετούς ομολόγου, αλλά πρόσθεσε: "...αν και θα απαιτηθεί χρόνος για την πλήρη και σε μόνιμη βάση έξοδο της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές...".
Η σκέψη εκ μέρους της κυβέρνησης για το επταετές ομόλογο μαρτυρά και την αναζήτηση εναλλακτικών ώστε να προλάβει την επιβολή νέου δανείου και νέου Μνημονίου που ετοιμάζουν οι Ευρωπαίοι δανειστές, οι οποίοι διατηρούν πάγια στάση αυστηρότητας έναντι της χώρας, με πιο πρόσφατο παράδειγμα το τελεσίγραφο Σόιμπλε στην κυβέρνηση Σαμαρά: «Δεν εκταμιεύονται οι δόσεις αν δεν υλοποιηθούν όλα τα προαπαιτούμενα». Ωστόσο, το ποσό των 2, 3 ή και 5 δισ. ευρώ είναι υποπολλαπλάσιο του χρηματοδοτικού κενού της χώρας (12,6 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το ΔΝΤ) και μόνο του, χωρίς άλλη σοβαρή πρωτοβουλία, δεν αρκεί για να αποφευθεί ο δανεισμός. Αλλά και το Reuters επισημαίνει ότι, παρά την πρόσφατη έκδοση ομολόγων πενταετούς διάρκειας, η Ελλάδα δεν αναμένει ότι θα μπορέσει να «καλύψει» όλες τις χρηματοδοτικές της ανάγκες από τις αγορές. Στο μεταξύ, η πρόσφατη κίνηση της Πορτογαλίας να αρνηθεί να παραλάβει την τελευταία δόση του δανείου του EFSF εκτιμάται ότι έστω και αργά έδωσε κάποιες "ιδέες" στην κυβέρνηση για αναζήτηση εναλλακτικών πηγών δανεισμού (σημειώνεται ακόμη ότι την εβδομάδα που πέρασε, απόπειρα εξόδου στις αγορές εκτός της Κύπρου πραγματοποίησε και το Εκουαδόρ, για δανεισμό μέσω έκδοσης δεκαετούς ομολόγου και ενώ είχε κηρύξει στάση πληρωμών το 2008 για χρέος ύψους 3,2 δισ. ευρώ).
Στόχος της κυβέρνησης είναι η επανάληψη του εγχειρήματος που σημειώθηκε στις 10 Απριλίου, με την έκδοση πενταετούς ομολόγου, έκδοση η οποία ωστόσο εξυπηρετούσε περισσότερο επικοινωνιακές σκοπιμότητες, αφού, λόγω του επιτοκίου, το Ελληνικό Δημόσιο, αντλώντας 3 δισ. ευρώ με επιτόκιο 4,95%, επιβάρυνε τους πολίτες με 750 εκατ. ευρώ και πλέον σε τόκους.
Ακόμη, εάν επαναληφθεί το προηγούμενο του Απριλίου και το ομόλογο υπαχθεί σε αγγλικό δίκαιο, τίθεται ζήτημα και αποδόσεων (αφού αυτές δεν θα ενέχουν "ρίσκο"), αλλά και αξιοπιστίας του Ελληνικού Δημοσίου.
Στο μεταξύ, τα spreads (διαφορά απόδοσης μεταξύ ελληνικών δεκαετών και γερμανικών ομολόγων) στο ελληνικό δεκαετές κυμαίνονταν τα τελευταία 24ωρα στο πεδίο των 470 με 500 μονάδων βάσης όταν ταυτόχρονα οι αποδόσεις των υπολοίπων χωρών του Νότου δεν απείχαν και πολύ από τα επίπεδα χωρών με αξιολόγη ΑΑΑ. Κάτι που δείχνει ότι ο δρόμος επιστροφής στις αγορές μόνο σύντομος δεν είναι...
