Θέμα «κουρέματος» των επιχειρηματικών δανείων που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν, υπό όρους, καθώς και αναθεωρήσεων στον πτωχευτικό κώδικα, θέτει το υπουργείο Ανάπτυξης, προκειμένου κάποιες επιχειρήσεις να μπορέσουν να επιβιώσουν και να κινηθεί η οικονομία.
Μάλιστα κύκλοι του υπουργείου, που άφησαν να εννοηθεί ότι θα εξεταστεί άμεσα το «κούρεμα» σε «κόκκινα» επιχειρηματικά δάνεια, επισήμαναν ότι πλέον δεν υπάρχει χρόνος για την οικονομία και πρέπει έως τον Σεπτέμβριο να δρομολογηθούν σχετικές εξελίξεις.
Στόχος είναι η επιβίωση περισσότερων επιχειρήσεων που θα μπορέσουν να αναχρηματοδοτηθούν και να επιστρέψουν στην οικονομική δραστηριότητα, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι θα πάψουν τα «λουκέτα». Στην ίδια κατεύθυνση συζητείται και η αλλαγή του πτωχευτικού κώδικα προκειμένου να λειτουργήσει προς ενίσχυση και επαναφορά των επιχειρήσεων κι όχι υπονομεύοντάς τις.
Οι ίδιες πηγές του υπουργείου σημείωναν ότι και οι τράπεζες πρέπει να αντιληφθούν το πρόβλημα αναγνωρίζοντας ότι μεγάλο μέρος των μη εξυπηρετούμενων δανείων δεν μπορεί να εισπραχθεί, ενώ σχολίασαν σχετικά ότι η κεντρική τράπεζα (ΤτΕ) έχει εποπτική αρμοδιότητα ως προς τη χρηστή διαχείριση κι όχι την πρωτοβουλία άσκησης οικονομικής πολιτικής επισημαίνοντας ότι και για τις τράπεζες είναι όφελος η επίλυση του προβλήματος των «κόκκινων».
Ανέφεραν δε ότι οι τράπεζες έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί με 30 δισ., τα οποία κρατούν «παρκαρισμένα» και κάτι πρέπει να γίνει ώστε να πέσουν στην οικονομία, προσθέτοντας ότι χρειάζεται γρήγορη προσαρμογή και αξιοποίηση όλων των εργαλείων για μεταφορά πόρων στην οικονομία καθώς έχει εξαντληθεί η κοινωνική υπομονή.
Υπερχρέωση νοικοκυριών
Βέβαια ούτε λόγος για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, τα οποία θα βρεθούν στο έλεος των «ρυθμίσεων» των τραπεζών.
Πάντως, κενό γράμμα χαρακτηρίζουν ΕΚΠΟΙΖΩ και ΠΟΜΕΚ (Ομοσπονδία Ενώσεων Καταναλωτών) τις προτεινόμενες από την ΤτΕ ρυθμίσεις για τα «κόκκινα» δάνεια των νοικοκυριών, σημειώνοντας ότι στοχεύουν περισσότερο στις ακολουθητέες από τις τράπεζες διαδικασίες, παρά αποτελούν ουσιαστική τομή στην αντιμετώπιση, ακόμη δε λιγότερο στην επίλυση του ζητήματος της υπερχρέωσης. Θεωρούν ότι ήδη η κοινωνία υπό το βάρος της δυσμενούς οικονομικής κατάστασης βρίσκεται στο επόμενο στάδιο και η ΤτΕ εκ των υστέρων προσπαθεί να προσδιορίσει πλαίσιο ρύθμισης οφειλών.
Όπως τονίζεται (με τρεις εξαιρέσεις) οι προβλεπόμενοι τύποι ρυθμίσεων επιβεβαιώνουν την άρνηση του τραπεζικού συστήματος να επωμιστεί ουσιαστικά κάποιο από το κόστος της οριστικής διευθέτησης των ήδη από ετών μη εξυπηρετούμενων δανείων. Οι δανειολήπτες που θα βρεθούν να επιβαρύνονται με όλα τα έξοδα των λύσεων αυτών αλλά και επιπλέον με το βάρος της πλήρους εξόφλησης των οφειλών τους (αφού όλοι σχεδόν οι τύποι ρυθμίσεων προϋποθέτουν την πλήρη εξόφληση), σύντομα θα αποθαρρυνθούν.
Υπογραμμίζεται δε ότι λείπουν δύο ασφαλιστικές δικλίδες για την επιτυχία των οποιωνδήποτε ρυθμίσεων: αφενός ο υπολογισμός της ρύθμισης με βάση τις πραγματικές ανάγκες διαβίωσης, όχι με σκοπό την εξαθλίωση αλλά με διατήρηση αξιοπρεπούς διαβίωσης των δανειοληπτών και των οικογενειών τους, κι αφετέρου η ύπαρξη ορατού ορίζοντα αποπληρωμής χρεών, που λείπει παντελώς από τις προτάσεις διευθετήσεων.
