«Η Θεσσαλονίκη χρειάζεται μια δημοτική αρχή που θα συγκρουστεί με τα μεγάλα και μικρά συμφέροντα που πνίγουν το παρόν και το μέλλον της. Χρειάζεται τη δική της task force, τη δική της 'δύναμη κρούσης', που σαν είναι έτοιμη από καιρό ρίχνει στη μάχη η Θεσσαλονίκη Ανοιχτή πόλη», τόνισε χθες ο υποψήφιος δήμαρχος Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, κατά την παρουσίαση του προγράμματος του συνδυασμού και των κοινοτικών συμβούλων.
«Καθώς το παραδοσιακό βαθύ μπλε, σχεδόν μαύρο χρώμα του πολιτικού της χάρτη εγκαταλείπει τη σκηνή, η εναλλακτική λύση για την 'άλλη Θεσσαλονίκη' μπορεί να διατυπωθεί και να υλοποιηθεί μόνο μέσα από τη συμπαράταξη μιας αριστερής δημοτικής αρχής με τα κινήματα πολιτών που ζωντανεύουν την πόλη» επισήμανε και μίλησε για την ανάγκη της αυτοδιοργάνωσης των πολιτών για να διεκδικήσουν λύσεις «και όχι να γίνονται 'ιμάντες μεταβίβασης' αποφάσεων που λαμβάνονται άνωθεν και ερήμην τους».
Στο πλαίσιο αυτό ο υποψήφιος δήμαρχος με τη Θεσσαλονίκη Ανοιχτή πόλη, έκανε λόγο για την εφαρμογή μιας πολιτικής που θα στηρίζεται στη «δημονομία», με έκτακτα μέτρα ανακούφισης των πολιτών και με την προάσπιση των δημόσιων αγαθών. «Σειρά διεθνών παραδειγμάτων αναδεικνύουν την ανάγκη ενός νέου κινήματος που επιλέγουμε να το ονομάσουμε 'δημονομία', που, μεσοπρόθεσμα, μπορεί να αποτελέσει απάντηση στην τρέχουσα συστημική κρίση αλλά και μέσο για την αναγκαία ιστορικά κοινωνική μετεξέλιξη και αλλαγή» είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε ότι «αυτό σημαίνει ότι οι ΟΤΑ αναλαμβάνουν την ευθύνη να δημιουργήσουν το κατάλληλο πλαίσιο, κόντρα στις σχετικές κρατικές νομοθεσίες, ορίζοντας πρότυπα και διαδικασίες. Συμμετέχουν και συνιδρύουν κοινωνικούς, επαγγελματικούς και παραγωγικούς φορείς μαζί με τους δημότες, τους παραγωγούς, τους ελεύθερους επαγγελματίες και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε όλους τους τομείς που αναβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των πολιτών». Από την ανάπτυξη ενός τέτοιου κινήματος, όπως υποστήριξε, εξαρτάται η δημοκρατική ανασυγκρότηση του δήμου, με τον πολίτη πρωταγωνιστή.
Ο Τρ. Μηταφίδης υποστήριξε ότι η πόλη δεν μπορεί να εισέλθει σε τροχιά ανάπτυξης γιατί «δεν έχει φωνή» και επέκρινε το πολιτικό κατεστημένο της που μένει πιστό «στη στρατηγική της εξάρτησης από το υδροκέφαλο κράτος των Αθηνών». Συμπλήρωσε ότι έτσι η Θεσσαλονίκη χάνει διαρκώς ευκαιρίες και δεν μπορεί να αξιοποιήσει ούτε καν τα μεγάλα συγκριτικά πλεονεκτήματά της (π.χ. πανεπιστήμια, λιμάνι, ΔΕΘ, Φεστιβάλ Κινηματογράφου). «Η Θεσσαλονίκη δεν έχει πλέον τα χαρακτηριστικά «συμπρωτεύουσας». Απλώς είναι η μεγαλύτερη επαρχιακή πόλη» παρατήρησε, για να υπογραμμίσει, ωστόσο, ότι η πόλη «έχει «αντισώματα» που δεν παράγονται μόνο από τα ίχνη των αιώνων που συναντάς σπαρμένα παντού και που τεκμηριώνουν την κοσμοπολίτικη - πολυπολιτισμική της φυσιογνωμία. Τα παράγουν οι ίδιοι οι άνθρωποί της, ντόπιοι και ξένοι. Παρά την κακοποίησή της από την εργολαβική επιδρομή και από το εθνο-θρησκευτικό συντηρητικό κατεστημένο της πόλης, η φυσιογνωμία αυτή διατηρεί τη σταθερή της αξία».
Μιλώντας για την κοινωνική πολιτική του δήμου τόνισε ότι «δεν μπορεί να εξαντλείται στις αγαθοεργίες των φοροφυγάδων εφοπλιστών και κερδοσκόπων τύπου Σόρος, με τους οποίους φλερτάρει η διοίκηση Μπουτάρη». «Απορρίπτουμε τον καπιταλισμό της συμπόνιας. Ο δήμος οφείλει να γίνει ασπίδα προστασίας για όσους υποφέρουν και κινδυνεύουν. Κανείς δεν πρέπει να μείνει μόνος του στην κρίση. Κανένας άστεγος σε παγκάκι, κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα, κανένα παιδί νηστικό στο σχολείο», κατέληξε.
