Την ιστορία της εκατοντάχρονης πρόσφυγα από τη Συρία Σαμπρίγια Καλάφ φέρνει στη δημοσιότητα η Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες του ΟΗΕ αποκαλύπτοντας μια ακόμα πτυχή του δράματων των Σύρων προσφύγων, τη δυσκολία στην οικογενειακή επανένωση, για την οποία καθιερώθηκαν πρόσφατα στην ευρωπαϊκή νομοθεσία διευρυμένες δυνατότητες. Η Υ.Α. ενθαρρύνει τα κράτη να διασφαλίσουν ότι η επανένωση δεν δυσχεραίνεται από ιδιαίτερους οικονομικούς και διοικητικούς περιορισμούς.
Η υπερήλικη γυναίκα ζει τους τελευταίους δύο περίπου μήνες μαζί με τον 70χρονο γιο της, Κανάαν, σε ένα άδειο και κρύο διαμέρισμα στην Αθήνα.
Αυτό που την κρατά ζωντανή, μετά τη δοκιμασία που υπέστη, σύμφωνα με την Υ.Α., είναι η επιθυμία να συναντήσει την οικογένειά της στη Γερμανία - τα τρία παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά της.
«Θέλω να τους αγκαλιάσω και μετά ας πεθάνω», δήλωσε η Σαμπρίγια στις 7 Φεβρουαρίου.
Διηγούμενη το ταξίδι της, το οποίο ξεκίνησε από την Τουρκία με κατεύθυνση την Ιταλία, αλλά κατέληξε στην Ελλάδα στις 25 Δεκεμβρίου 2013, αναφέρει πως καθόταν στριμωγμένη δίπλα σε μια δεξαμενή με καύσιμα που είχε διαρροή. Η καταιγίδα τής έφερνε αναγούλα, ενώ το σώμα και τα ρούχα της γέμισαν καύσιμα. Είχε σχεδόν χάσει τις αισθήσεις της. «Ήμουν νεκρή για τρεις μέρες», λέει στην Υ.Α.
Από τα πάνω από 30 εγγόνια της Σαμπρίγια, όσα βρίσκονταν ακόμη στη Συρία βρήκαν καταφύγιο στη Γερμανία, προκειμένου να αποφύγουν τον εμφύλιο πόλεμο. Δύο από τις τρεις κόρες και ο ένας γιος της ήδη ζούσαν εκεί. Μάλιστα, η κόρη της η Μπιλμάζ είχε φύγει για τη Γερμανία πριν από τριάντα χρόνια και η Σαμπρίγια έχει να τη δει από τότε.
Ενόσω οι συγγενείς της στη Γερμανία διερευνούν τις νόμιμες οδούς για οικογενειακή επανένωση, η Σαμπρίγια και ο γιος της επιχείρησαν πέντε φορές να φύγουν με άλλους τρόπους από την Ελλάδα. Μάταια όμως. Πλέον, στη χώρα βρίσκεται ολομόναχη με τον Κανάαν, καθώς η σύζυγός του έχει ήδη μεταβεί στη Γερμανία.
«Δεν με νοιάζει πού θα είμαι», σημειώνει με θλίψη η Σαμπρίγια. «Θέλω απλώς να είμαι με την οικογένειά μου τις τελευταίες στιγμές της ζωής μου».
