ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ - Αποστολή: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
Οι σεισμικές δονήσεις συνεχίζονται στην Κεφαλλονιά, αλλά δεν αναστατώνουν πια τους κάτοικους της. «Σαν κανονιές μοιάζουν. Δύο χτυπήματα και τέλος. Συνηθίσαμε», λέει ένας παππούς, ο οποίος ύστερα από ημέρες απολαμβάνει την ηλιοφάνεια στην πλατεία του Ληξουρίου. Η ζωή στο νησί συνεχίζεται, παρά τις αντιξοότητες και παρά το γεγονός ότι η γη «τρέμει» συχνά - πυκνά.
Ο Εγκέλαδος «χτύπησε» ξανά χθες στις 5.30 τα ξημερώματα και νωρίς το πρωί λίγο πριν από τις 11. Στις συζητήσεις όμως επισκιάστηκε από την ξαφνική και απρόσμενη ηλιοφάνεια. Το χαμόγελο επέστρεψε για λίγο και οι καφετέριες που γλίτωσαν τα χειρότερα άνοιξαν κανονικά. Δεν είχαν όλους τους καφέδες, δεν είχαν όλα τους τα στολίδια, αρκούσαν όμως λίγα τραπεζάκια κι ένας «ελληνικός» για να ανταλλάξουν οι κάτοικοι, γείτονες πολλοί απ' αυτούς μεταξύ τους, δυο λόγια. «Έπεσε δυστυχία», έλεγαν ξανά και ξανά. Ωστόσο με το τέλος κάθε κουβέντας χτυπούσαν τη γροθιά στο τραπέζι.
Ακόμα δεν έγιναν έλεγχοι στα μαγαζιά
«Δεν το βάζουμε κάτω», μας λέει η Μαρία, ιδιοκτήτρια καταστήματος. Ήταν μία από τους 150 επαγγελματίες που συγκεντρώθηκαν χθες σε ταβέρνα στο Ληξούρι και συζήτησαν για το πώς θα καταφέρουν ενωμένοι να διεκδικήσουν όσα τάζει η κυβέρνηση «και άλλα τόσα που μας κρύβει». Όπως λένε, ακόμη δεν έχει γίνει έλεγχος για τις ζημιές στα μαγαζιά τους. Παρότι έχουν περάσει μέρες, οι αρμόδιοι παραμένουν άφαντοι. Όσο χάνεται χρόνος, τα ταμεία αδειάζουν όλο και περισσότερο. Σε συνδυασμό με το ότι οι οφειλές ακόμη δεν έχουν παγώσει και οι τράπεζες δεν λειτουργούν, δημιουργούν ένα ασφυκτικό οικονομικό πλαίσιο που σφίγγει σαν αγχόνη όλο και περισσότερο τον λαιμό των σεισμόπληκτων.
Στο πλαίσιο των συλλογικών τους διεκδικήσεων, αποφάσισαν να σχηματίσουν συντονιστικό που θα βασίζεται σε μια κοινή πλατφόρμα αιτημάτων. Πρώτο και κύριο η καταγραφή των ζημιών. «Έχουν περάσει πέντε ημέρες από τον δεύτερο σεισμό κι ακόμη περιμένουμε. Έχουμε κάνει αιτήσεις, έχουμε απευθυνθεί στον δήμο και στην περιφέρεια, αλλά μάταια. Αν δεν προχωρήσει η καταγραφή, δεν μπορούν να προχωρήσουν και τα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση», τονίζει η Μαρία.
"Πάγωμα πληρωμών στην εφορία, η αναστολή δεν αρκεί"
Ακόμα όμως κι αν γίνουν τ' αυτονόητα, δεν αρκούν για να μπορέσουν οι κάτοικοι να σταθούν στα πόδια τους. Θα χρειαστεί αρκετά από τα μέτρα να διαφοροποιηθούν. Στον βασικό κορμό των αιτημάτων του συντονιστικού ανήκει και το «πάγωμα» των οφειλών στην εφορία. «Είναι διαφορετικό από την αναστολή πληρωμών που έχει πει η κυβέρνηση. Με την αναστολή, σημαίνει πως σε δύο μήνες θα πρέπει να πληρώσουμε μαζεμένα τα χρήματα, συν τις προσαυξήσεις που προβλέπονται. Η κυβέρνηση δεν μας διευκολύνει, αλλά μας βάζει έναν ακόμη βραχνά. Κι αυτό γιατί δεν μας λέει πού θα βρούμε τα λεφτά. Υπονοεί πως μέσα σε δύο μήνες, ενώ δεν ξέρουμε ακόμη αν θα γίνει νέος μεγάλος σεισμός, άρα και νέες καταστροφές, μια αγορά που είναι νεκρή αυτή τη στιγμή θα φέρνει τον ίδιο και παραπάνω τζίρο από πριν. Πρόκειται για παραλογισμό».
Οι παροπλισμένοι μηχανικοί ακόμη περιμένουν στο τηλέφωνο
Ανάλογοι ρυθμοί παρατηρούνται και στους ελέγχους των σπιτιών. Κίτρινοι σταυροί βρίσκονται πάνω σε γκρεμισμένους τοίχους κι αυτό γιατί μετά τον δεύτερο σεισμό δεν έχει πατήσει άνθρωπος να δει τα κτήρια. Μηχανικοί αναφέρουν πως το προσωπικό δεν επαρκεί και κουνούν το δάχτυλο στην κυβέρνηση για τη διαθεσιμότητα. «Η Κεφαλλονιά, σε μια τόσο κρίσιμη συγκυρία, στερείται δεκάδες έμπειρους εργαζόμενους», λένε χαρακτηριστικά. Η κυβέρνηση εξήγγειλε ότι θα τους βγάλει από τον πάγο, όμως οι ημέρες περνούν και οι παροπλισμένοι μηχανικοί περιμένουν ακόμη πάνω απ' το τηλέφωνο.
«Στόχος του συντονιστικού είναι να ασκήσει συνολική πίεση», υπογραμμίζει η Μαρία, δείχνοντας ότι οι κάτοικοι δεν μένουν στην κυβερνητική υποσχεσιολογία, αναδεικνύουν τις αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού, παίρνοντας την κατάσταση στα χέρια τους.
Χωρίς νερό για δεύτερη εβδομάδα η Παλλική
Σε κανένα μέτωπο, όμως, δεν έχει σημειωθεί βελτίωση ακόμη. «Η διάσωσή μας, όπως παρουσιάζεται από τους πάνω, μπορεί να πουλά στα κανάλια, αλλά δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια καμπάνια», ξεκαθαρίζει ο Κώστας από τον Άγιο Δημήτριο, στο σπίτι του οποίου, για δεύτερη εβδομάδα, δεν πέφτει σταγόνα από τις βρύσες. «Τα εμφιαλωμένα δεν φτάνουν», προσθέτει και απορεί με τις επιδιορθώσεις. «Ας μας πουν τουλάχιστον τι κάνουν».
Στα περισσότερα χωριά της Παλλικής η κατάσταση είναι η ίδια. Το χειρότερο είναι ότι πλέον οι κάτοικοι δυσκολεύονται και να μετακινηθούν, καθώς η βενζίνη, μετά τους νέους σεισμούς, δεν έχει φτάσει στο Ληξούρι. Μαζί με τους πολίτες, οικονομία δυνάμεων κάνουν και τα υπηρεσιακά, τα οποία όμως θα έπρεπε να τρέχουν διπλά για να καλύψουν τις ανάγκες. Ένας από τους βασικούς λόγους -ποιος το περίμενε- που τα έργα μένουν πίσω.
Η μόνη αχτίδα ελπίδας εκτός νησιού έρχεται από την αλληλεγγύη του κόσμου. «Ήρθε ένα παιδί με τ' αμάξι γεμάτο τρόφιμα από την Αθήνα. Χωρίς να ξέρει κανέναν, έκανε ολόκληρο ταξίδι για να βοηθήσει και όχι για να διαφημίσει 'πόσο καλός είναι'», αναφέρει ο Κώστας ένα από τα πολλά παραδείγματα, σε αντιδιαστολή με τις επώνυμες... χορηγίες από μεγαλοεπιχειρηματίες. «Τους ευχαριστούμε, αλλά προτιμούμε το κράτος να κάνει τη δουλειά του και να αφιερώσει μέρος των δαπανών για τα σχολειά μας και τις δημόσιες υπηρεσίες».
Οι δωρεές συγκεντρώνονται στο μουσείο του Ληξουρίου και από εκεί διατίθενται ανάλογα με τις ανάγκες. Από χώρος πολιτισμού έχει γίνει χώρος αλληλεγγύης. Και μέσα από αυτό τον δρόμο της διεκδίκησης και της αλληλεγγύης, φαίνεται πως στο Ληξούρι ανασαίνουν ξανά.
