Θεσσαλονίκη: Με δραματικό ρυθμό αυξάνονται τα παιδιά που πάνε στο σχολείο χωρίς να έχουν φαει πρωινό και χωρίς κολατσιό, ενώ το φαινόμενο έχει εκρηκτικές διαστάσεις στην περιοχή της Ξηροκρήνης, εκεί όπου κατοικούσε και η 13χρονη Σάρα, και πάνω από την Αγίου Δημητρίου, όπου κατοικούν πολλοί μετανάστες και τα πιο φτωχά νοικοκυριά.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Δήμου Θεσσαλονίκης, που έφερε στη δημοσιότητα χθες η εφημερίδα «Μακεδονία», φέτος τα παιδιά που θα λαμβάνουν δωρεάν κολατσιό τις ώρες που βρίσκονται στο σχολείο έχουν αυξηθεί στα 1.420, όταν πέρυσι ήταν 950 και πρόπερσι, που ξεκίνησε το σχετικό πρόγραμμα, 620. Κοινώς, μέσα σε δύο χρόνια διπλασιάστηκε ο αριθμός των παιδιών σχολικής ηλικίας που οι οικογένειές τους ζουν μέσα στην απόλυτη ανέχεια, χωρίς να μπορούν να παρέχουν στα παιδιά τους τα απολύτως βασικά, όπως η τροφή.
Από την καταγραφή που έγινε στα σχολεία του κεντρικού δήμου, προέκυψε επίσης ότι οι γειτονιές στα δυτικά του δήμου και οι γειτονιές στα βόρεια, πάνω από την Αγίου Δημητρίου, είναι αυτές, στις οποίες το φαινόμενο της πείνας και του υποσιτισμού στα παιδιά λαμβάνει τραγικές διαστάσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε ένα σχολείο περίπου 200 μαθητές έχουν ανάγκης κολατσιού από το πρόγραμμα του δήμου, ενώ πιο έντονο είναι το φαινόμενο στα δημοτικά και τα γυμνάσια.
Οι υπηρεσίες του δήμου που ανέλαβαν να καταγράψουν και να αξιολογήσουν το πρόβλημα του υποσιτισμού στα σχολεία διαπίστωσαν ότι οι 1.420 μαθητές προέρχονται από οικογένειες με πολύ σοβαρά οικονομικά προβλήματα, συνήθως και οι δύο γονείς είναι άνεργοι και πολλές από αυτές σε καθημερινό επίπεδο περιμένουν ένα πιάτο φαγητό από τα συσσίτια της Εκκλησίας.
Φέτος, στο πρόγραμμα του δήμου για τον κολατσιό σε όλα παιδιά μπαίνουν 36 δημοτικά σχολεία και 29 γυμνάσια - λύκεια. Ήδη από χθες περίπου 950 μαθητές άρχισαν να λαμβάνουν κολατσιό από τα κυλικεία των σχολείων τους, ενώ οι υπόλοιποι 470 που φοιτούν σε σχολεία χωρίς κυλικείο θα λαμβάνουν κολατσιό από κέτερινγκ, που θα προκύψει από διαγωνισμό που διεξάγεται με ευθύνη του δήμου. Η προσφορά του δεκατιανού γίνεται με απόλυτη διακριτικότητα, έτσι που τα ωφελούμενα παιδιά να μη στιγματίζονται από το σχολικό περιβάλλον ή τα ίδια να νιώθουν διαφορετικά.
