Θεσσαλονίκη: Ένας χρόνος πέρασε από τη μεγαλειώδη πορεία 2.500 πολιτών του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές στο όρος Κάκκαβος, που τα ΜΑΤ τη διέλυσαν βιαίως, κτυπώντας με πρωτοφανή αγριότητα και τραυματίζοντας ειρηνικούς διαδηλωτές. Αλλά μέχρι σήμερα οι πράξεις τους αυτές δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο κάποιας ΕΔΕ, την ώρα που δεκάδες μέλη του κινήματος σέρνονται σε αστυνομικά τμήματα και δικαστήρια για άσκηση «παράνομης βίας», αλλά και για συμμετοχή σε «εγκληματικές οργανώσεις», επειδή αντιστέκονται στα σχέδια καταστροφής του τόπου τους.
Οι Επιτροπές Αγώνα των κατοίκων με χθεσινή τους ανακοίνωση επισημαίνουν χαρακτηριστικά ότι σε εκείνη τη μεγαλειώδη διαδήλωση «με λύσσα που δεν δικαιολογείται με την κοινή λογική -και που σόκαρε ακόμη και κάποιους αστυνομικούς- οι άντρες των ΜΑΤ χτύπησαν ηλικιωμένους, κακοποίησαν συλληφθέντες, κυνήγησαν αλλόφρονες τον κόσμο που οπισθοχωρούσε», αλλά «μέχρι σήμερα καμία Ένορκη Διοικητική Εξέταση ή άλλη διοικητική πράξη δεν έδωσε εξηγήσεις, δεν δικαιολόγησε την, απίστευτης έντασης, κρατική βία, δεν βρήκε κανέναν υπεύθυνο να λογοδοτήσει. Αντίθετα, το κράτος και η Δικαιοσύνη σέρνουν, σε ένα μήνα, στα δικαστήρια τους 14 διαδηλωτές που συνελήφθησαν εκείνη τη μέρα». Από τότε, όπως επισημαίνουν, «κύλησε πολύ νερό στ' αυλάκι. Η κρατική βία, η τρομοκρατία, η προπαγάνδα και η αυθαιρεσία εντάθηκαν και ξεπέρασαν και την πιο αρρωστημένη φαντασία. Ταυτόχρονα όμως γιγαντώθηκε και το κίνημα. Αγκαλιάστηκε με αλληλεγγύη κι έστειλε το μήνυμά του και στο πιο απομακρυσμένο χωριό της χώρας». «Κι αυτό τρομάζει. Κυβερνητικοί και παπαγαλάκια προσπαθούν με νύχια και με δόντια να παρουσιάσουν το κίνημα της Χαλκιδικής σαν μια περίεργη και επικίνδυνη αρρώστια. Ένα απόστημα βίας και ανομίας που πρέπει να σπάσει. Υπάρχει όμως μια ερώτηση που σπάνια τίθεται, ίσως επειδή η απάντηση προκαλεί τρόμο. Αλλά κατά βάθος ο καθένας θα ήθελε να μάθει, από φόβο ή ελπίδα, εάν η 'αρρώστια' αυτή είναι μεταδοτική», καταλήγουν.
