Δεν είχε ξαναγίνει ποτέ. Τουλάχιστον όχι από τη μεταπολίτευση κι εδώ. Τουλάχιστον όχι χωρίς να έχουν προηγηθεί επεισόδια για να προσδώσουν έστω κάποιο -έτσι κι αλλιώς- ισχνό άλλοθι. Κι όμως έγινε κι αυτό επί ημερών Νίκου Δένδια στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
Έκπληκτοι οι κάτοικοι της περιοχής είδαν τα ξημερώματα της Τρίτης πάνοπλους αστυνομικούς να περικυκλώνουν το Πολυτεχνείο. Η κίνηση σταμάτησε στους γύρω δρόμους. Οι αγουροξυπνημένοι περαστικοί έβλεπαν τις διμοιρίες των ΜΑΤ να παρατάσσονται και απορούσαν.
Η έφοδος στο κτήριο - σύμβολο του αγώνα κατά της χούντας έγινε "μετά από καταγγελίες", σύμφωνα με την αστυνομική αρχή. Κι όσοι πίστεψαν ότι οι πρυτανικές αρχές ήταν έστω ενήμερες, διαψεύστηκαν. Ο πρύτανης Σίμος Σιμόπουλος, όταν επιχείρησε να επικοινωνήσει με τους υπαλλήλους, του είπαν ότι υπήρχε απαγόρευση (!) να μιλήσουν σε οποιονδήποτε πριν ολοκληρωθεί η επιχείρηση. Έτσι απλά.
Όσο για τα αποτελέσματα της πρωτοφανούς εισβολής, μερικά κοντάρια, ένα μπιτόνι εύφλεκτο υλικό, μάσκες και σπρέι πιπεριού, αγγίχτηκαν από το μαγικό ραβδί της καταστολής και μεταμορφώθηκαν σε "σημαντικά ευρήματα"...
Οι πρεζέμποροι της οδού Ζαΐμη, που χρόνια τώρα πουλάνε θάνατο έξω από το Πολυτεχνείο, μάλλον δεν θα πήραν καν χαμπάρι την αστυνομική επιχείρηση. Μόλις ξημέρωσε, άλλη μια "κοπιαστική" μέρα ξεκινούσε γι' αυτούς. Η "ανομία" έτσι κι αλλιώς είχε παταχθεί...
ΕΙΡ.ΛΑΖ.
