Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σου λείπει αφού κλείσει η πόρτα του κρατητηρίου του αστυνομικού τμήματος Ομονοίας ή αλλιώς τα κρατητήρια του πρώτου ορόφου; Ο αέρας και δευτερευόντως το φως. Αυτό ίσως θα έφτανε για να καταλάβει κανείς τις συνθήκες υπό τις οποίες κρατούνται για μήνες άνθρωποι που είτε έχουν ξεχαστεί (!) εκεί είτε περιμένουν την απελάσή τους -τα αποτελέσματα του "Ξένιου Δία", όπως μας λένε και οι ίδιοι.
Σκεφτείτε 6 με 7 κελιά το ένα δίπλα στο άλλο, με τα προνομιούχα να είναι αυτά που βρίσκονται στις δύο προσόψεις γιατί αυτό σημαίνει πως έχουν μικρές γυάλινες τρύπες από όπου μπαίνει φως και όσος αέρας γίνεται. Εκεί μέσα πρέπει να καταφέρουν να ζήσουν, ο ένας δίπλα στον άλλο, πάνω σε κρεβάτια ή στρώματα, με κουβέρτες κρεμασμένες στα κάγκελα για να εξασφαλίσουν κάποια "ιδιωτικότητα" και με δύο τουαλέτες από τις οποίες μόνο στη μια λειτουργεί το καζανάκι. "Πού θα με στείλουν, αφού δεν με δέχονται πίσω" λέει ένας από τους κρατούμενους.
Σε αυτά τα κελιά βρέθηκε χθες αντιπροσωπεία ευρωπαϊκών και ελληνικών οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα με πρωτοβουλία του Δικτύου Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, στο πλαίσιο της αντιρατσιστικής συνέλευσης του Alter Summit. Στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλική Κατριβάνου και Αφροδίτη Σταμπουλή, καθώς και μέλη του Τμήματος Δικαιωμάτων και της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων που στις 24 Μαΐου είχαν επισκεφτεί το τμήμα και είχαν αντικρίσει τρεις ασθενείς με σοβαρά νοσήματα να κρατούνται χωρίς καμία περίθαλψη ή βοήθεια.
Αυτή τη φορά οι τρεις ασθενείς έλειπαν, ωστόσο σημαντικές αλλαγές δεν παρατηρήθηκαν. Βρήκαμε ξανά μετανάστη από το Μαγκρέμπ που κρατείται εκεί επί 15 μήνες αλλά και Έλληνα που κρατείται από την 1η Μαΐου περιμένοντας τη μεταφορά του στον Κορυδαλλό!
Πιο πάνω στα κρατητήρια του Αυτοφώρου όλο το πάτωμα είναι στρωμένο με κουβέρτες ενώ γύρω από τον εξαερισμό κρέμονται "σταλακτίτες" καφέ χρώματος φτιαγμένοι προφανώς από τη σκόνη και έλλειψη καθαριότητας. Ούτε εκεί μπορείς να αναπνεύσεις, ενώ ο χώρος όπου κρατούνται οι γυναίκες είναι μια κουβέρτα έξω από τις τουαλέτες.
"Συμβουλή: Μην πιάνεις τα κάγκελα της σκάλας, θα πας και στα παιδάκια σου" μου λέει αστυνομικός. Είδη προσωπικής υγιεινής για τους κρατουμένους δεν προβλέπονται ούτε υπάρχει η δυνατότητα, μας λένε, για να στείλουν κάποιον στο νοσοκομείο με περιπολικό καθώς έχουν μόνο δύο οχήματα διαθέσιμα. Το φαγητό ελάχιστο, κακό και μια φορά την ημέρα.
"Αλήθεια, κάνα εμβόλιο για τη γρίππη σάς κάνει η υπηρεσία;" ρωτάω για να εισπράξω αρνητική απάντηση από τους αστυνομικούς. Αναλώσιμοι λοιπόν και αόρατοι, κρατούμενοι και αστυνομικοί.
Φεύγοντας από τα κρατητήρια ακούγεται η φωνή ενός κρατουμένου: "Ελευθερία, Liberte!".
