Στην απόλυτη επιχείρηση τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών επιδίδεται η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή ανακοίνωσης της απόφασης του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ να προτείνει στις γενικές συνελεύσεις του κλάδου, απεργία μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις. (Για τις άλλες, τις προαγωγικές δεν ενδιαφέρεται η κυβέρνηση). Αμέσως μετά την ανακοίνωση της απόφασης-πρότασης, ο υπουργός Παιδείας, Κ. Αρβανιτόπουλος, επικοινώνησε με τον Αντ. Σαμαρά και στη συνέχεια συναντήθηκε μαζί του για να συμφωνήσουν ότι θα επιστρατεύσουν τους εκπαιδευτικούς. Είναι τέτοιος ο αυταρχικός κατήφορος της κυβέρνησης που εξετάζεται ακόμη το ενδεχόμενο προληπτικής επιστράτευσης, πριν δηλαδή ο κλάδος πάρει συντεταγμένα τις τελικές του αποφάσεις. Αν τελικώς συμβεί κάτι τέτοιο, 86.000 καθηγητές θα αρχίσουν να λαμβάνουν φύλλα επιστράτευσης από τη Δευτέρα, πριν δηλαδή ξεκινήσουν οι γενικές τους συνελεύσεις. Οι εκπαιδευτικοί στον γύψο, η εκπαίδευση στον γύψο, η δημοκρατία στον γύψο.
Ο υπουργός Παιδείας, με μια πρωτοφανή δήλωση, υποστήριξε ότι υπάρχει θέμα "δημοσίου συμφέροντος" και ότι η απόφαση του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ "δημιουργεί έντονη αναταραχή στην κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου, αδικαιολόγητη αναστάτωση σε εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες και θέτει σε ομηρεία μαθητές και εκπαιδευτικούς". Και με την προσφιλή τακτική, όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εχθρός μας, ανοίγει πόλεμο, με τους εκπαιδευτικούς και την εκπαίδευση. Ήδη με δήλωση του γραμματέα της Ν.Δ., Μ. Κεφαλογιάννη, τέθηκε εκτός Ν.Δ. ο επικεφαλής της ΔΑΚΕ εκπαιδευτικών και πρόεδρος της ΟΛΜΕ, Ν. Παπαχρήστος, ο οποίος κατηγορήθηκε για σύμπλευση με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Όπως και να 'χει όμως, ό,τι και να κάνουν, ο πολιτικός τους χρόνος είναι μετρημένος. Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ με μεγάλη πλειοψηφία, 9 στα 11 μέλη (καταψήφισαν μόνο οι εκπρόσωποι της παράταξης του ΚΚΕ) πήρε, σ' αυτές τις δύσκολες, τις άθλιες συνθήκες την ευθύνη να προτείνει στις γενικές Συνελεύσεις του κλάδου απεργία διαρκείας για την περίοδο των εξετάσεων. Την Τετάρτη, θα ληφθεί η τελική απόφαση από τη γενική συνέλευση των προέδρων των τοπικών ενώσεων των καθηγητών, αφού προηγηθούν οι γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ.
Μετά από 23 χρόνια
Εν αναμονή των τελικών αποφάσεων, έχουν αξία οι εξής επισημάνσεις: Παρά τα λεγόμενα από παπαγαλάκια διαφόρων αποχρώσεων, οι καθηγητές δεν έχουν ψωμοτύρι τις απεργίες μέσα στις εξετάσεις, ακριβώς επειδή δεν θέλουν να προσθέτουν κι άλλα ψυχοφθόρα δεσμά στις πλάτες των μαθητών που διδάσκουν. Άλλωστε, δεν θεσμοθέτησαν αυτοί αυτόν τον εξεταστικό Γολγοθά που ταλανίζει κάθε χρόνο εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά τα οποία από την εφηβεία τους ακόμα χρεώνονται από τα πλέον επίσημα χείλη με τον τίτλο του δοκιμαζόμενου. Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ αποφάσισε απεργία διαρκείας μέσα στις εξετάσεις μετά από 23 χρόνια.
Ανεξάρτητα από τι τελικά θα αποφασίσουν οι γενικές συνελεύσεις, η απόφαση της συνδικαλιστικής ηγεσίας του κλάδου, αντανακλά το θυμό που νιώθουν οι εκπαιδευτικοί που επί τρία χρόνια, όπως και οι άλλοι κλάδοι, δέχονται μια ανελέητη επίθεση σε όλα τα επίπεδα. Για πρώτη φορά, υπήρξε απόφαση για απεργιακό αγώνα διαρκείας με τέτοια πλειοψηφία.
Ο θυμός των εκπαιδευτικών
Οι εκπαιδευτικοί είναι θυμωμένοι. Απ' αυτά που έγιναν, απ' αυτά που γίνονται και απ' αυτά που θα γίνουν. Στα τρία χρόνια του Μνημονίου μετράνε τραγικές απώλειες στα εισοδήματά τους, που στους νέους εκπαιδευτικούς φτάνουν το 45%. Ζουν την κατάργηση των δώρων, την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, τη διάλυση των επικουρικών τους ταμείων. Βιώνουν μια πρωτοφανή ομηρία από το νέο πειθαρχικό δίκαιο που καταργεί το τεκμήριο της αθωότητας, στιγματίζει τον εργαζόμενο, θίγει την προσωπική του αξιοπρέπεια. Ήδη έχουν ζητηθεί στοιχεία από το υπουργείο Παιδείας σχετικά με την εξέλιξη πειθαρχικών υποθέσεων εκπαιδευτικών, η εκδίκαση των οποίων εκκρεμεί σε οποιοδήποτε πειθαρχικό όργανο της διοίκησης (μονομελές ή συλλογικό), στο Διοικητικό Εφετείο ή στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Επιπλέον ζητήθηκαν στοιχεία όχι μόνο για εκκρεμείς Ένορκες Διοικητικές Εξετάσεις αλλά και για ΕΔΕ που έχουν ολοκληρωθεί για το χρονικό διάστημα από 1.10.2010 μέχρι και σήμερα. Δημιουργείται έτσι ένα κλίμα φόβου, μια διαρκής απειλή, για όλους τους εκπαιδευτικούς, ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να τεθούν σε αργία με την αυθαίρετη και ασαφή κατηγορία της αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς η οποία μπορεί να περιλαμβάνει, όπως ήδη έχει φανεί, τα πάντα. Από προσωπικές ή υπηρεσιακές αντιδικίες μέχρι πολιτική και συνδικαλιστική δράση.
Από τον Σεπτέμβριο έρχεται νέα λαίλαπα. Είναι οι αναγκαστικές μεταθέσεις όλων των εκπαιδευτικών που έχουν βγει ή θα βγουν υπεράριθμοι από την πολιτική των συγχωνεύσεων σχολείων και των συμπτύξεων τμημάτων. Με την οριζόντια αύξηση του ωραρίου που ψήφισε την Κυριακή των Βαΐων η κυβέρνηση, θα διαφοροποιηθούν, όπως ομολογεί ο ίδιος ο υπουργός Παιδείας, ριζικά οι ανάγκες σε διδακτικό προσωπικό. Χιλιάδες εκπαιδευτικοί θα βγουν υπεράριθμοι και θα κληθούν να ξεσπιτωθούν, να διαλύσουν οικογένειες και να πάνε όπου τους τοποθετήσει η υπηρεσία. Την ίδια ώρα, εκτός σχολείου θα βρεθούν τουλάχιστον 10.000 αναπληρωτές. Το σκηνικό συμπληρώνει η εφαρμογή της αξιολόγησης - τιμωρίας που πέρα, από τη μισθολογική και βαθμολογική καθήλωση των εκπαιδευτικών, είναι το όχημα των απολύσεων, αλλά και της κατηγοριοποίησης των σχολείων. Κι όλα αυτά στο ζοφερό πλαίσιο ενός σχολείου που διαλύεται από τη δραματική μείωση της χρηματοδότησης.
Αν η κυβέρνηση νομίζει πως θα τελειώσει με τους εκπαιδευτικούς κάνοντας επιστράτευση, πλανάται πλάνην οικτράν...
