Την έντονη ανησυχία τους, για την μετατροπή της προστατευόμενης Βόρειας Πίνδου σε ξέφραγο αμπέλι, με σειρά παράνομων παρεμβάσεων και δραστηριοτήτων, εντός περιοχών με εξαιρετικά υψηλή οικολογική και πολιτιστική αξία, εκφράζουν τέσσερις Περιβαλλοντικές οργανώσεις. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, η Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης (ΕΕΠΦ), η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και MedINA - Μεσογειακό Ινστιτούτο για τη Φύση και τον Άνθρωπο.
Όπως, επισημαίνουν με ανακοίνωσή τους, το πλήθος των παρεμβάσεων εξελίσσεται σε περιοχές, που φιλοξενούν μοναδικά τοπία, μνημεία και οικοσυστήματα, ενός του Πυρήνα του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου, του Εθνικού Δρυμού Βίκου–Αώου, καθώς και σε τμήματα της εγγεγραμμένης στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO περιοχής Ζαγορίου.
Παραθέτουν δε αναλυτικά, τις ασύμβατες δραστηριότητες και τις επιπτώσεις τους, εξηγώντας ότι: - έχουν καταγραφεί επανειλημμένα περιστατικά οχληρών νυχτερινών φωταγωγήσεων και εκδηλώσεων μεγάλης έντασης σε ιστορικές γέφυρες και φυσικές χαράδρες, όπως στη Γέφυρα της Κλειδωνιάς στον Βοϊδομάτη και στη Γέφυρα του Αώου στην Κόνιτσα. Οι πρακτικές αυτές μεταβάλλουν ουσιαστικά τον χαρακτήρα των μνημείων και του ευαίσθητου φυσικού περιβάλλοντος, εντείνοντας τα φαινόμενα ηχητικής και φωτορύπανσης σε ζώνες αυστηρής προστασίας.
- Στην Κοιλάδα του Αώου έχουν αναφερθεί εργασίες διάνοιξης ή συντήρησης δρόμων σε μη επιτρεπόμενα σημεία, ακόμη και εντός της κοίτης του ποταμού, καθώς και σχεδιασμοί για νέα έργα οδοποιίας, μεγάλης κλίμακας. Οι παρεμβάσεις αυτές έρχονται σε αντίθεση με τις προβλέψεις της Κοινής Υπουργικής Απόφασης για τη λειτουργία του Εθνικού Πάρκου και ενδέχεται να επιδράσουν αρνητικά στην οικολογική ακεραιότητα της περιοχής, σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία η ένταξη του φυσικού τοπίου του Αώου αποτελεί κρίσιμη προϋπόθεση για τη μελλοντική πλήρη αναγνώριση του Ζαγορίου από την UNESCO.
-Επιπλέον, εξακολουθούν να υφίστανται ζητήματα μη επιτρεπόμενης δόμησης στη Ζώνη Ια κοντά στο Μεγάλο Πάπιγκο, χωρίς μέχρι στιγμής να έχουν ληφθεί μέτρα αποκατάστασης, ενώ στο γειτονικό Μικρό Πάπιγκο υλοποιείται ένα ανεξάρτητο έργο επεξεργασίας λυμάτων, παρά την ύπαρξη υφιστάμενης υποδομής. Η επιλογή αυτή έχει εγείρει ερωτήματα ως προς την αναγκαιότητα του διαχωρισμού, την πιθανή περιβαλλοντική επιβάρυνση στο κατάντη τμήμα του Βοϊδομάτη και τη συμβατότητά της με τις διατάξεις της περιοχής προστασίας της φύσης.
-Προωθούνται, υδροηλεκτρικά έργα, εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου και της περιοχής του παγκόσμιου μνημείου, τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μη αναστρέψιμες αλλοιώσεις του φυσικού τοπίου. Με δεδομένο ότι η περιοχή εξετάζεται ακόμη ως προς το φυσικό κριτήριο από την UNESCO, κάθε παρέμβαση μεγάλης κλίμακας απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή.
Κοντά σε όλα αυτά, προστίθεται και η αδυναμία της αντιμετώπισης της ασθένειας του μεταχρωματικού έλκους του πλατάνου , η οποία έχει οδηγήσει σε εκτεταμένες απώλειες σε πολλά παραποτάμια οικοσυστήματα της Πίνδου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με μεγάλη επισκεψιμότητα. Η απουσία αποτελεσματικών μέτρων για την πρόληψη ατυχημάτων και τον περιορισμό της ασθένειας εντείνει τον κίνδυνο τόσο για την ανθρώπινη ασφάλεια όσο και για την ίδια τη διατήρηση αυτού του εμβληματικού είδους, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του φυσικού τοπίου.
Οι 4 περιβαλλοντικές οργανώσεις απέστειλαν επιστολή διαμαρτυρίας προς τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΟΦΥΠΕΚΑ, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας , ζητώντας να ενημερωθούν «για τις διοικητικές και νομικές ενέργειες που έχουν ήδη αναληφθεί ή πρόκειται να αναληφθούν , στο πλαίσιο των καθηκόντων και των αρμοδιοτήτων τους, προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία των πολύτιμων οικολογικών και πολιτιστικών πόρων της Πίνδου».
