Το πρόσφατο συμβάν στη Νομική Σχολή φαίνεται να αποτέλεσε την αφορμή —ή ενδεχομένως το πρόσχημα— για τη διεξαγωγή άτυπης προπαρασκευαστικής σύσκεψης σήμερα στο Μέγαρο Μαξίμου, υπό την καθοδήγηση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, με επίκεντρο τη συζήτηση γύρω από την «ασφάλεια» στα Πανεπιστήμια.
Ωστόσο, πίσω από τις κυβερνητικές κινήσεις δεν διαφαίνεται στρατηγική ενίσχυσης της ακαδημαϊκής ελευθερίας, αλλά μια σαφής πρόθεση εντατικοποίησης του πειθαρχικού και ποινικού ελέγχου εντός των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων — ακόμα και με τίμημα την ένταση ή τις αντιδράσεις.
Κυρώσεις και στα Πανεπιστήμια
Συγκεκριμένα, οι δράστες φαινομένων παραβατικότητας θα αντιμετωπίζουν συνέπειες τόσο ποινικές και πειθαρχικές όσο και αστικές. Αντίστοιχα, κυρώσεις θα προβλέπονται και για εκείνα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα, που δεν συμμορφώνονται με τον νόμο ή αγνοούν σχετικές αποφάσεις των Αρχών.
Η λέξη-κλειδί των επερχόμενων παρεμβάσεων, όπως την προσδιόρισε ο πρωθυπουργός είναι «συνέπειες». Και οι συνέπειες αυτές δεν περιορίζονται μόνο στους φοιτητές που συμμετέχουν σε κινητοποιήσεις ή παρεμβάσεις, αλλά επεκτείνονται απειλητικά και σε καθηγητές, διοικήσεις και ολόκληρα Τμήματα που ενδεχομένως δεν ευθυγραμμίζονται με την κυβερνητική γραμμή.
Μιλώντας για ποινικό, πειθαρχικό και αστικό επίπεδο τιμωρίας, η κυβέρνηση δείχνει ότι το αφήγημα της «ασφάλειας» δεν αφορά τόσο την ουσιαστική θωράκιση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, όσο την καταστολή της πολιτικής και ακαδημαϊκής ανυπακοής. Η επιλογή του χρόνου και του τρόπου δημοσιοποίησης της πρωτοβουλίας — λίγες ημέρες μετά μεμονωμένο επεισόδιο, και με φόντο τις φοιτητικές εκλογές και τις επικείμενες κινητοποιήσεις — αποκαλύπτει μια στρατηγική εργαλειοποίησης της δημόσιας τάξης προς όφελος της εικόνας «αποφασιστικότητας».
Η κυβέρνηση δεν κρύβει πια τις προθέσεις της: η πανεπιστημιακή κοινότητα μετατρέπεται σταδιακά σε πεδίο πειραματισμού αυταρχικών μεθόδων. Η διοίκηση των Ιδρυμάτων καλείται πλέον όχι να υπερασπιστεί τον δημόσιο χαρακτήρα και το ερευνητικό έργο, αλλά να λειτουργήσει ως επιτηρητικός μηχανισμός εσωτερικής «τάξης» και συμμόρφωσης.
Άλλωστε η κυβερνητική γραμμή υπογραμμίζει την ανάγκη για απόλυτη εφαρμογή του νόμου και από τα πανεπιστήμια, ακολουθώντας το παράδειγμα των γηπέδων, όπου για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, τα μέτρα εφαρμόζονται πλήρως και είναι μετρήσιμα αποτελεσματικά.
Η «ασφάλεια» που επικαλείται το Μαξίμου δεν φαίνεται να αφορά την ακαδημαϊκή ελευθερία, την παιδεία ή την πρόοδο — αλλά την πολιτική πειθάρχηση και την επίδειξη ισχύος.
