Η τραγωδία στη Μανωλάδα φαίνεται να μην αποτελεί παρά μια συνέχεια των όσων εκτυλίσσονται στην περιοχή. Οι βασανισμοί, η εργασιακή εκμετάλλευση, η διαπόμπευση και η εξαθλίωση που υφίστανται οι μετανάστες στα φραουλοχώραφα τα οποία αποφέρουν εκατομμύρια ευρώ και κατά πολλούς είναι "πρότυπο ανάπτυξης" δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Αυτό που αλλάζει είναι η εθνικότητα των εργατών. Παλαιότερα ήταν Αλβανοί, Βούλγαροι, μετά Αιγύπτιοι, Πακιστανοί και Μπαγκλαντεσιανοί.
Τον Απρίλιο του 2008, Βούλγαροι μετανάστες εργάτες γης απήργησαν και οι ντόπιοι φραουλοπαραγωγοί οργάνωσαν αντισυγκέντρωση με ξύλα και καραμπίνες ανά χείρας και επιτέθηκαν στους απεργούς.
Τον Ιούνιο του 2009, κάτοικοι έδεσαν πίσω από ένα μηχανάκι δύο μετανάστες και τους έσυραν για δύο χιλιόμετρα μέσα στο χωριό.
Τον Μάιο του 2012, οι μετανάστες εργάτες γης σήκωσαν κεφάλι για μία ακόμη φορά, με απεργίες, διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους και ζητώντας αύξηση στο μεροκάματό τους. Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, δύο κάτοικοι της περιοχής επιτέθηκαν σε 30χρονο Αιγύπτιο, σφήνωσαν το κεφάλι του ανάμεσα στο τζάμι και το πλαίσιο της πόρτας του αυτοκινήτου τους, τον έσυραν στον δρόμο επί ένα χιλιόμετρο και τον παράτησαν βαριά τραυματισμένο. Σύμφωνα με καταγγελίες πρόκειται για τον έναν από τους τρεις μπράβους που πυροβόλησαν τους Μπαγκλαντεσιανούς.
Αυτά είναι αυτά που γνωρίζουμε, όπως επίσης γνωρίζουμε ότι 150.. μεμονωμένες δικογραφίες εκκρεμούν για παρόμοια θέματα, με την τοπική κοινωνία να είναι επικίνδυνα σιωπηλή σε βαθμό που πολλοί τη θεωρούν συνένοχη.
