"Από αόρατοι, θα γίνουμε ορατοί!" Τα λόγια της Εύης, 25χρονης άνεργης, δίνουν το στίγμα των εκδηλώσεων της "ημέρας ενάντια στην επισφάλεια και την ανεργία", που ξεκινούν σήμερα το πρωί (11.30) στην πλατεία Κλαυθμώνος και αναμένεται να ολοκληρωθούν αργά το βράδυ. Σκοπός, όπως επαναλαμβάνει η ίδια στην "Α", "να δείξουμε ότι πίσω από νούμερα, στατιστικά και κουτάκια υπάρχουν άνθρωποι".
Συζητήσεις, προβολές, φαγητό και πάρτι με θέμα την... αείμνηστη Σιδηρά Κυρία περιλαμβάνει το "μενού", ενώ στις 4 το απόγευμα θα γίνει η συνέλευση των "αόρατων", με σκοπό την ανταλλαγή εμπειριών και απόψεων για την καλύτερη οργάνωση και συνεννόηση μεταξύ εργαζομένων και ανέργων στον αγώνα που δίνουν για τα δικαιώματά τους.
Καθήκοντα διοργάνωσης του συνόλου των δράσεων έχει αναλάβει το Δίκτυο Επισφαλώς Εργαζομένων και Ανέργων. Θα συμμετάσχουν ακόμα ο Σύλλογος Ανέργων Ν. Ιωνίας, το Σωματείο Ταχυμεταφορών (ΣΕΤΤΕΑ) και το σωματείο εργαζόμενων Χημικών - Φαρμάκου κ.ά.
"Εγώ θα μείνω να παλέψω"
Οι άνεργοι φτάνουν σήμερα το 1,5 εκατομμύριο. Δεν πρόκειται όμως για σκέτο αριθμό. Πάνω από 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά με την αγωνία των απλήρωτων λογαριασμών, της έξωσης και της σίτισης. Οι νέοι βρίσκονται στο επίκεντρο. "Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι τη στιγμή που δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε αξιοπρεπή διαβίωση, είναι αδύνατον να σκεφτόμαστε το μέλλον και να κάνουμε ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο ζωής", μας λέει η Εύη. Το 60% των νέων σήμερα δεν δηλώνει απασχόληση. "Πολλοί δεν έχουν καταφέρει να βρουν δουλειά με αξιοπρεπείς όρους". Πολλοί ακόμα, όπως κι αυτή η ίδια, "δεν έχουν μπει ποτέ στην αγορά εργασίας!"
Οι συνέπειες είναι οδυνηρές. Ο δρόμος της μετανάστευσης αποτελεί, μας λένε, την επόμενη εναλλακτική. Στην πραγματικότητα όμως, όπως εξηγεί με πείσμα η Εύη, "πρόκειται για έναν ακόμα αστικό μύθο της εποχής. Δεν σου λύνει τα χέρια η μετανάστευση". Ζητήματα όπως τα "έξοδα διαμονής και συντήρησης, η αναζήτηση εργασίας σε μια ξένη χώρα, ή το διάστημα προσαρμογής αποδεικνύονται συχνά αξεπέραστα".
Το σλόγκαν, που ξεκίνησε από κείμενο και εξελίσσεται σε κίνημα, "εγώ θα μείνω", εκφράζει ως άποψη την Εύη, η οποία βρίσκει εναλλακτικούς τρόπους να παραμένει δραστήρια. "Ολοκλήρωσα τις σπουδές μου πριν από δύο χρόνια. Εκτός από περιστασιακές δουλειές, δεν έχω καταφέρει να βρω απασχόληση ούτε στον τομέα μου (ιστορικός) ούτε σε άλλο επάγγελμα. Αποφάσισα λοιπόν να κάνω μεταπτυχιακό. Με βοηθά να αισθάνομαι ενεργή και έχει ενδιαφέρον. Δεν το κάνω για συλλογή προσόντων".
"Τελειώνοντας τη σχολή γύρισα πίσω στους γονείς μου". Για έναν νέο που έχει μάθει να ζει μόνος, η αίσθηση του "πισωγυρίσματος είναι έντονη". Δεν είναι όμως η μόνη. Οι φίλοι της βρίσκονται σε ανάλογη κατάσταση. "Όλοι μα όλοι είναι άνεργοι! Κάποιοι επίσης που έφυγαν εξωτερικό πληρώνονται με 300 ευρώ και εργάζονται stage". Οι επιπτώσεις της εργασιακής επισφάλειας και της ανεργίας δεν περιορίζονται μόνο στο επίπεδο των προς το ζην. "Το ψυχολογικό κομμάτι είναι πολύ σημαντικό. Πολλοί άνθρωποι απομονώνονται. Δεν μπορούν να πάνε θέατρο ή να βγουν έξω. Η κοινωνικοποίηση και η επαφή με τον πολιτισμό είναι απαραίτητες κι όχι πολυτέλεια."
Διεκδίκηση δωρεάν μεταφοράς, πρόσβασης σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη
Για κάθε πρόβλημα υπάρχει και λύση. Η 20ή Απριλίου, όπως αναφέρεται στο κάλεσμα για τις εκδηλώσεις, μπορεί ν' αποτελέσει την αρχή "για να διεκδικήσουμε δωρεάν μεταφορά, πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και πολιτισμό, επίδομα ανεργίας για όσο είμαστε άνεργοι και διαγραφή χρεών όσων βρίσκονται στην ανεργία. Λιγότερη δουλειά για όλους!"
Στόχος της δράσης, ν' αποτελέσει επίσης την αρχή ενός μπαράζ αντεπιθέσεων ενάντια στην "εργοδοτική αυθαιρεσία, τον μισθό-χαρτζιλίκι, την ανεργία και την ημιαπασχόληση", που δεν θα μείνει σε "κενά λόγια και ευχολόγια", αλλά θα "δημιουργήσει σχέσεις αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας μεταξύ εργαζόμενων και ανέργων". Απαραίτητη προϋπόθεση για την "ανατροπή" η "συλλογική αντίσταση", που θα αποτελέσει προϊόν "συζήτησης" μεταξύ "εργαζομένων, επισφαλώς εργαζομένων, ανέργων, φοιτητών και πτυχιούχων". Ο αγώνας για την αξιοπρέπεια είναι "μονόδρομος".
