Στη "γραμμή" Πρετεντέρη αρθρογραφεί η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου σε free press, με δημοσίευμα υπό τον όχι τόσο ευρηματικό τίτλο «"Αυγή" είπαμε, όχι Χρυσή Αυγή». Η συγγραφέας με το δημοσίευμά της παρακολουθεί την πολιτική ανάλυση του Γ. Πρετεντέρη που σηματοδοτήθηκε με το άρθρο "Ζωή Κασιδιάρη" την περασμένη Κυριακή στο "Βήμα", αλλά και τις δημόσιες τοποθετήσεις στελεχών της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ που επιχειρούν να καλλιεργήσουν την αντίληψη περί "δύο άκρων".
Όπως λέει στο άρθρο της η συγγραφέας, δεν έχει διαβάσει την "Α" από το 1967, όταν τη διάβαζε ο μπαμπάς της. "Τελευταία, δεν μπορεί να την αποφύγει" λόγω Ίντερνετ και "άθελά της σχεδόν έρχεται σε επαφή με την εμφυλιοπολεμική γλώσσα της Αριστεράς, τη διαλεκτική της σχέση με την άκρα δεξιά, την αλληλοτροφοδότησή τους".
Συγκεκριμένα αναφέρεται σε χιουμοριστικό πολιτικό χρονογράφημα με τίτλο «Πρετεντέρη, Πρετεντέρη άσ' το καμουτσίκι απ' το χέρι», το οποίο "αποκαλύπτει τον καθημερινό φανατισμό που διατυπώνεται με ένα είδος γλωσσικού φανατισμού". Με βάση αυτό και άλλα χρονογραφήματα του ίδιου αρθρογράφου, η συγγραφέας προχωράει σε ένα γενικό συμπέρασμα περί της εφημερίδας -για την οποία έχει πει ότι δεν ήταν σίγουρη ότι κυκλοφορεί ακόμη: «Η 'Αυγή' στρέφεται στο λούμπεν προλεταριάτο, περιφρονεί τον αστικό πολιτισμό, εμπνέεται από τα ρείθρα των πεζοδρομίων. Επιστροφή λοιπόν στις βαλκανικές ρίζες, στο χώμα και στο αίμα - επιστροφή στη σταλινική τρομοκρατία: όποιος διαφωνεί αποκεφαλίζεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η 'Αυγή' μάς απειλούν: 'Περιμένετε να πάρουμε την εξουσία...'».
Στη συνέχεια, αναφερόμενη και πάλι στον μπαμπά της, διαπιστώνει ένα "αξιακό χάσμα" ανάμεσα στη "νηφαλιότητα και σοβαρότητα" των τότε αριστερών, που "σέβονταν τους κανόνες ευγενείας, μάθαιναν γράμματα, πίστευαν στη δύναμη της εκπαίδευσης και του πολιτισμού". "Δεν παρίσταναν τους βαρύμαγκες ούτε χρησιμοποιούσαν το ιδίωμα του νταή", όπως η "σημερινή Αριστερά".
