Πετάνε στον δρόμο έναν ανάπηρο και την υπερήλικη μητέρα του που κατοικούν σε προσφυγικό σπίτι στα Άνω Πετράλωνα. Η οικογένεια που τους προηγούμενους μήνες αδυνατούσε να ανταποκριθεί σε τραπεζικό δάνειο έχασε το σπίτι, που βγήκε σε πλειστηριασμό. Προχθές ήρθε η ώρα το κράτος να τους πετάξει στον δρόμο και να δείξει την κατασταλτική του βαρβαρότητα στους αλληλέγγυους πολίτες, που έσπευσαν να εμποδίσουν την έξωση αντιμετωπίζοντάς τους με ξύλο και χημικά. Την ίδια ώρα, στην υπόλοιπη χώρα τα λαμπιόνια στους δρόμους και στις βιτρίνες αναβοσβήνουν στον ρυθμό των εορτών. Η ακρίβεια δαγκώνει τους αδύναμους στα ταμεία των σούπερ μάρκετ. Ο Γεραπετρίτης λογοκρίνει τους καλλιτέχνες. Οι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί παίρνουν γενναία αύξηση από το αφεντικό τους. Οι συνταξιούχοι δεν βλέπουν στην τσέπη την αύξηση που τους υποσχέθηκε το αφεντικό των εξωκοινοβουλευτικών υπουργών. Οι πολίτες παίζουν στον κλήρο το χρώμα των τιμολογίων, με το οποίο θα απειλεί έτσι κι αλλιώς να τους αφήσει νηστικούς η ΔΕΗ. Θείοι νομοθετούν για χάρη των ανιψιών. Μαθητές το κόβουν με το πόδι και κάνουν χιλιόμετρα για να πάνε σχολείο. Μαφιόζοι πυροβολούν για ψύλλου πήδημα. Οικογένειες περιμένουν με αγωνία το δώρο των Χριστουγέννων για να πληρώσουν τρέχοντα χρέη, ενώ οι κρατήσεις στους χειμερινούς προορισμούς χτυπάνε κόκκινο τις μέρες των εορτών. Και κάπου στα Πετράλωνα, ένας ανάπηρος και η μητέρα του χάνουν το σπίτι τους παραμονές των Χριστουγέννων.
Και η ζωή συνεχίζεται σε έναν κόσμο με έναν καθημερινό βασανιστικό αγώνα επιβίωσης, παράλληλα με τις προκλήσεις ενός άλλου κόσμου, που ζει και κινείται ακριβώς απέναντι ώστε οι μεν να βλέπουν τους δε αναπαράγοντας φόβους και όνειρα αντί διεκδικήσεων για ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη. Μα τώρα έτσι κι αλλιώς προέχει το πνεύμα των εορτών, που μας θέλει όλους χαρούμενους. Ακόμα και τους άστεγους.
