Πριν λίγες ημέρες ένας 23χρονος Ρώσος κολυμβητής σκοτώθηκε από επίθεση καρχαρία στη Χουργκάντα της Αιγύπτου. Στη συνέχεια, και σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο καρχαρίας εντοπίστηκε από ψαράδες, πιάστηκε και με ρόπαλα ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου. Αλήθεια, γιατί τιμωρήθηκε με αυτόν τον τρόπο ο καρχαρίας; Για να παραδειγματιστούν, άραγε, οι υπόλοιποι καρχαρίες και να πάψουν να αναζητούν την τροφή τους ή για να τιμωρηθεί επειδή έκανε αυτό που ο καρχαρίας γεννήθηκε να κάνει στο φυσικό του περιβάλλον; Γιατί, όπως και να το κάνεις, η θάλασσα είναι ο φυσικός χώρος του καρχαρία, που από τη φύση του κυνηγά για να τραφεί. Και μιλάμε για τον ίδιο φυσικό χώρο στον οποίο και ο άνθρωπος δραστηριοποιείται για να τραφεί.
Μόνο που ο καρχαρίας είναι ο φυσικός ρυθμιστής του θαλάσσιου πληθυσμού και ο άνθρωπος ο αφύσικος καταστροφέας που με την αλόγιστη υπεραλίευση απειλεί τη θαλάσσια ζωή στο σύνολό της. Οπότε με ποιο δικαίωμα έρχεται ο άνθρωπος να επιβάλει τον Νόμο του Λιντς στο θαλάσσιο οικοσύστημα, λιντσάροντας έναν καρχαρία επειδή είναι καρχαρίας; Με το ίδιο μάλλον δικαίωμα που ο νόμος καταδίκασε σε θάνατο αρκούδα στην Ιταλία επειδή επιτέθηκε και σκότωσε έναν 26χρονο μέσα σε δάσος των Ιταλικών Άλπεων όπου ζούσε το ζώο.
Και το ερώτημα παραμένει, είτε προς τον νόμο είτε προς αυτούς που παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους: Γιατί να τιμωρηθεί ένα άγριο ζώο που επιτίθεται σε κάποιον που «εισβάλλει» στο σπίτι του, μιας και καμία τιμωρία δεν είναι ικανή να πείσει τον καρχαρία πως η θάλασσα δεν είναι το σπίτι του και την αρκούδα πως το δάσος δεν είναι το δικό της σπίτι; Το να πιστεύεις ότι μπορείς να επιβάλεις την ανθρωποκεντρική αντίληψη περί του νόμου στα ζώα είναι μια νοοτροπία χωρίς νόημα, που μεταφράζεται απλώς ως τυφλή εκδίκηση.
