Με το ποσό μαμούθ των 750 εκατ. ευρώ προικίζει η κυβέρνηση την ΤΡΑΙΝΟΣΕ ως αντάλλαγμα για να εκτελεί για 10 συν 5 χρόνια τα δρομολόγια των άγονων γραμμών, ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο στον χρόνο ανάθεσης. Η τελευταία είχε υπογραφεί το 2016 με ισχύ έως το 2020 και κατόπιν παρατάθηκε με δύο τροπολογίες μέχρι και τις 15 Απριλίου του 2022.
Σαν να μην έφθανε όμως η αποικιοκρατική προσφορά προς τους Ιταλούς, χωρίς μάλιστα καμιά δημόσια πρόσκληση προς τρίτους, σε αντίθεση με τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της Ελλάδας, κατά τη χθεσινή υπογραφή μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και των Ιταλών ιδιοκτητών της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ο αρμόδιος υπουργός Μεταφορών Κ. Καραμανλής παρουσίασε σε σημεία τα πλεονεκτήματα της συμφωνίας λοιδορώντας την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν τα περιλάμβανε στη συμφωνία του 2016. «Επιτεύγματα», ωστόσο, που περιλαμβάνονται στη σύμβαση του 2016, όπως αποκαλύπτει σήμερα η ΑΥΓΗ, πιάνοντας τον υπουργό για πολλοστή φορά ψευδόμενο.
Αρχικά, σύμφωνα με την υπουργική ανακοίνωση, στη νέα σύμβαση «ορίζεται μάλιστα ρητά ότι η ΤΡΑΙΝΟΣΕ θα λαμβάνει την επιδότηση μόνο εφόσον πράγματι έχει εκτελέσει τα δρομολόγια στις άγονες γραμμές, κάτι που -παραδόξως- δεν προέβλεπε η προηγούμενη σύμβαση».
Μείζον ψέμα. Στο άρθρο 18 για τις «Ποινές» της σύμβασης του 2016, στο υποάρθρο 18.2 με τίτλο «Μη εκτέλεση υπηρεσιών» αναφέρεται αυτολεξεί: «Για κάθε περίπτωση μη εκτέλεσης ή ακύρωσης προγραμματισμένου μεμονωμένου δρομολογίου για την εξυπηρέτηση Υπηρεσίας, παρακρατείται από την καταβολή της επόμενης δόσης του Παρόχου το ποσό της αποζημίωσης που αναλογεί στο δρομολόγιο που δεν έχει εκτελεστεί».
Επιπρόσθετα, η αξιολόγηση της εταιρείας για τον αν έχει εκτελέσει τα δρομολόγια θα γίνεται πλέον κάθε εξάμηνο, ενώ η σύμβαση του 2016 προέβλεπε κάθε τρίμηνο.
Ο Κ. Καραμανλής παρουσίασε ακόμη ως μείζον επίτευγμα ότι «το μεγαλύτερο μέρος της ετήσιας αποζημίωσης επιστρέφει σε σιδηροδρομικούς οργανισμούς του Δημοσίου».
Αυτό συνέβαινε ήδη και με την προηγούμενη σύμβαση, καθώς στο άρθρο 11 των «Αποδεκτών δαπανών» προβλέπονταν ρητώς οι πάγιες και μεταβλητές δαπάνες στις οποίες υποχρεούταν η εταιρεία να ξοδέψει τα χρήματα του Δημοσίου. Μεταξύ αυτών, ήταν τα «Τέλη χρήσης υποδομής» (στον ΟΣΕ) και η «Μίσθωση του τροχαίου υλικού» (από τη ΓΑΙΑΟΣΕ).
Αξίζει τέλος να σημειώσουμε ότι, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις -μια και το κείμενο της σύμβασης δεν δόθηκε στη δημοσιότητα-, η ΤΡΑΙΝΟΣΕ δεσμεύεται για την απόκτηση, υπέρ του Δημοσίου, 10 τρένων υδρογόνου μηδενικών ρύπων, 10 νέων τρένων για προαστιακές γραμμές και πλήρη ανακατασκευή/αναβάθμιση των συνολικά 15 Desiro της ΓΑΙΑΟΣΕ.
Πέρα από το αίωλο της δήλωσης τι σημαίνει το «υπέρ του Δημοσίου» όταν μεταξύ των τρένων που φέρνει η ΤΡΑΙΝΟΣΕ είναι και τα περίφημα 5 ΕΤR 470 για τα οποία η διασυνοριακή έρευνα του Investigative Europe είχε αποκαλύψει προ μηνός το πολύπαθο ιστορικό ακαταλληλότητάς τους;
