«Κοίτα, τα κατάφερες κορίτσι μου» αναφώνησε η μητέρα της 26χρονης Γαρυφαλλιάς Ψαρράκου, που δολοφονήθηκε από τον σύντροφό της το καλοκαίρι στη Φολέγανδρο καθώς παραλάμβανε το μεταπτυχιακό δίπλωμα της κόρης της.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Γυναικοκτονία στη Φολέγανδρο / Ομολόγησε ο 30χρονος τη δολοφονία της Γαρυφαλλιάς
Η μητέρα της 26χρονης παρέλαβε το μεταπτυχιακό δίπλωμα της κόρης της στη Φαρμακευτική Σχολή του ΕΚΠΑ στο πλαίσιο εκδήλωσης για τις «Γυναικοκτονίες» που διοργανώθηκε στη μνήμη της.
«Πολυαγαπημένη μου Γαρυφαλλιά, σήμερα βρισκόμαστε εδώ για να σε τιμήσουμε. Σήμερα παίρνεις το μεταπτυχιακό σου αγαπημένο μου παιδί. Νιώθω πως ό,τι και να πω είναι λίγο για εσένα, με πλημμυρίζουν τόσα συναισθήματα και σκέψεις, τόσες αναμνήσεις, εικόνες, γέλια, μυρωδιές, αγκαλιές. Πώς να σας τα κάνω όλα αυτά λέξεις; Πώς να τα κάνω λόγια να σας τα πω;», είπε μεταξύ άλλων η μητέρα της 26χρονης.
«Ήσουν πάντα ταπεινή, χαμηλών τόνων αλλά με ένα πανίσχυρο όπλο: το χαμόγελό σου, την ευγένειά σου, την καλοσύνη σου. Θυμάμαι τον κόπο σου, την προθυμία σου και την αστείρευτη αγάπη γι' αυτό που έκανες. Πάντα ήσουν ένας στρατιώτης για την επιστήμη σου. Κάποιες φορές σε κοιτούσα κρυφά από την πόρτα. Ήσουν σκυμμένη σε ένα γραφείο, χαμένη ανάμεσα στα βιβλία σου. Κοίτα Γαρυφαλλιά μου, τα κατάφερες κορίτσι μου. Είμαι τόσο περήφανη για εσένα. Όλοι είμαστε. Ακόμη κι από εκεί ψηλά που είσαι μάς στέλνεις δώρα κορίτσι μου. Ακόμη και από εδώ που είμαι σου στέλνω την αγάπη μου εκεί στους καθαρούς ουρανούς που βρίσκεσαι. Η αγάπη μου για εσένα είναι τόσο μεγάλη και δυνατή που ξεπερνά τον πόνο μου πραγματικά. Αυτό μου άφησες παιδί μου αγάπη και φως και δυνάμεις στα λόγια μου».
«Έφυγες για ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή, χωρίς να το έχεις επιλέξει. Τόσο βίαιος ο τρόπος και τόσο φωτεινός ο δρόμος του παραδείσου. Ένα φως είσαι και εσύ ανάμεσα σε αγγέλους. Ένα φως που δεν στάθηκε αρκετό να σε γλιτώσει από το σκοτάδι αυτού του δολοφόνου. Μακάρι αυτός ο άνανδρος να έπαιρνε λίγο από το φως σου και το αγγελικό σου βλέμμα και να έσωζε την ψυχή του κι εσένα. Κι εγώ εδώ κορίτσι μου συνεχίζω το ταξίδι, θα προχωράω για πάντα. Μα πάντα κάτι θα μου λείπει: η παρουσία σου άγγελε μου. Ήταν τόσο άδικο αυτό για εσένα. Τόσο άδικο. Ακόμη δεν έχω καταλάβει πώς έφυγες παιδί μου. Ακόμα. Σου υπόσχομαι Γαρυφαλλιά μου να είμαι δυνατή. Πάντα έτσι με έλεγες δυνατή. Μαζί με τον πατέρα σου σου δίνουμε μία υπόσχεση: να σε τιμούμε πάντα και θα σε κρατάμε φυλαχτό μας στην καρδιά μας».
Κλείνοντας, η μητέρα της Γαρυφαλλιάς, απήγγειλε μερικούς στίχους από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου με τίτλο Σχήμα της απουσίας, και το αφιέρωσε, όπως είπε, σε όλες τις μάνες που έχασαν άδικα όχι μόνο τις κόρες τους αλλά και τους γιους τους. «Είναι η μητέρα του Παύλου, η μητέρα του Γιακουμάκη, η μητέρα του Ζακ, και όλων των παιδιών αυτών που έφυγαν άδικα», σχολίασε.
«Ποτέ δεν φεύγουν τα νεκρά παιδιά από τα σπίτια τους. Τριγυρίζουν εκεί. Μπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τους, την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαί και ακούει το νερό να κοχλάζει σαν να σπουδάζει τον ατμό και τον χρόνο. Πάντα εκεί. Δεν φεύγουν τα μικρά παιδιά, μένουν στο σπίτι. Και έχουν μια ξέχωρη προτίμηση να παίζουν στον κλεισμένο διάδρομο και κάθε μέρα μεγαλώνουν μέσα στην καρδιά μας. Τόσο που ο πόνος κάτω από τα πλευρά μας δεν είναι πια από τη στέρηση αλλά από την αύξηση. Κι αν κάποτε οι γυναίκες βγάζουν μια κραυγή στον ύπνο τους είναι που τα κοιλοπονάνε πάλι».
