Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό New England of Medicine πραγματοποιήθηκε σε παιδιά που βρίσκονταν σε κατασκήνωση και στις ενδοοικογενειακές επαφές τους, προκειμένου να εκτιμηθούν οι παράγοντες που σχετίζονται με τη μετάδοση του ιού.
Συμμετείχαν 224 άτομα ηλικίας 7 έως 19 ετών με τεκμηριωμένη λοίμωξη. Συνολικά, 198 από αυτούς (88%) ήταν συμπτωματικοί με τους 141 (71%) να αναπτύσσουν συμπτώματα μετά την επιστροφή τους από την κατασκήνωση.
Από τις 526 ενδοοικογενειακές επαφές αυτών των ατόμων, οι 377 (72%) ελέγχθηκαν για κορωνοϊό και οι 46 (12%) αυτών βρέθηκαν θετικές. Το διάστημα μεταξύ της έναρξης των συμπτωμάτων στον αρχικό ασθενή και στην αντίστοιχη ενδοοικογενειακή επαφή που μολύνθηκε από τον συγκεκριμένο ασθενή ήταν 5 ημέρες.
Οι μεταδόσεις βρέθηκαν σε 35 από τα 194 νοικοκυριά (18%). Σε αυτά τα νοικοκυριά, ο δευτερογενής δείκτης προσβολής ήταν 45%, (48 από 107 νοικοκυριά).
Μεταξύ των ενηλίκων που μολύνθηκαν, 4 από τους 41, ποσοστό 10% χρειάστηκε να νοσηλευθούν με τη διάρκεια της νοσηλείας στο νοσοκομείο να είναι από 5 έως 11 ημέρες. Κανένα από τα 7 ανήλικα άτομα με δευτερογενή λοίμωξη δεν χρειάστηκε να νοσηλευθεί.
Από τις απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο σχετικά με την τήρηση των προληπτικών μέτρων, 146 από τους 217 (67%) ανέφεραν ότι είχαν τηρήσει το μέτρο της φυσικής απόστασης και 73 από τους 216 (34%) ότι έκαναν συνεχή χρήση μάσκας κατά τη διάρκεια της μολυσματικής περιόδου μετά την επιστροφή τους από την κατασκήνωση.
Ο κίνδυνος ενδοοικογενειακής μετάδοσης ήταν χαμηλότερος μεταξύ των επαφών των ασθενών με άτομα που τηρούσαν το μέτρο της φυσικής απόστασης. Τα μέλη της οικογένειας που είχαν στενή ή άμεση επαφή με τον ασθενή είχαν υψηλότερο κίνδυνο μόλυνσης.
Συμπερασματικά, αναφέρεται στη μελέτη, είναι μεγάλης σημασίας τα παιδιά και οι έφηβοι όταν έχουν επαφή με τεκμηριωμένο ή ύποπτο κρούσμα να παραμένουν σπίτι και να τηρούν τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης από τα άλλα μέλη της οικογένειάς τους.
