Μια μέρα πριν μας ανακοινώσουν το καθολικό lockdown πήραμε τους δρόμους από το ξημέρωμα και παρακολουθήσαμε την κίνηση στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Κι αυτό που αντικρίσαμε ήταν ένα ακόμη κυβερνητικό αφήγημα να καταρρέει. Την ατομική ευθύνη να τελειώνει εκεί που αρχίζει ο ατελείωτος χρόνος αναμονής για το επόμενο λεωφορείο. Για το πρώτο άδειο βαγόνι στο μετρό. Για έναν συρμό που δεν θα είναι «πατείς με, πατώ σε» στον ηλεκτρικό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Lockdown / Η διασπορά των μέσων μεταφοράς
Στο μετρό
Βγαίνοντας στον δρόμο από τα ξημερώματα αντικρίσαμε εικόνες με ασφυκτικά γεμάτες αποβάθρες και μεγάλους χρόνους αναμονής στους ηλεκτρονικούς πίνακες.
Από νωρίς στο Σύνταγμα γίνεται κάθε μέρα το αδιαχώρητο. Στις αποβάθρες του μετρό οι γραμμές των επιβατών τις ώρες αιχμής ξεκινούν από την προειδοποιητική κόκκινη λωρίδα και φτάνουν έως εκεί που βρίσκονται τα καθίσματα και οι διαφημιστικές αφίσες.
Αρκετοί βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με το δίλημμα να φτάσουν έγκαιρα στη δουλειά τους ή να προστατευτούν από ένα ασφυκτικά γεμάτο βαγόνι.
Η απόσταση από συρμό σε συρμό το πρωί ξεκινά από τα 4 λεπτά και μπορεί να φτάσει τα 10. Ο χρόνος αναμονής εξαρτάται από την ώρα που πρέπει να πάρεις το μετρό και από τον προορισμό. Εκείνος που φεύγει μετά τις 7 θα φτάσει πιο γρήγορα από αυτόν που φεύγει πριν από τις 7. Αυτός που πάει προς τη Δουκίσσης Πλακεντίας θα επιβιβαστεί πιο σύντομα από εκείνον που πάει στη Νίκαια.
Στην περίπτωση, όμως, που κάποιος επιβάτης αποφασίσει να πάρει τον επόμενο συρμό, βλέποντας τον συνωστισμό δίπλα του, ο συνολικός χρόνος αναμονής μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 8 έως και 18 λεπτά.
«Το κράτος δεν κάνει τίποτα. Ο μόνος λόγος που γίνεται κάποιες φορές καλύτερη η κατάσταση στο μέτρο είναι λόγω του φόβου κάποιων πολιτών που αποφεύγουν τα μέσα μεταφοράς και παίρνουν Ι.Χ.» μας λέει νοσηλευτής στο νοσοκομείο “Σωτηρία”. Για να καλυφθούν οι ανάγκες σε καιρό πανδημίας θα πρέπει, τονίζει, οι συρμοί να έρχονται με συχνότητα ανά δύο λεπτά. Από την ώρα που αρχίσαμε να μιλάμε έχουν περάσει πέντε.
Στα λεωφορεία
Αντίστοιχα είναι τα προβλήματα με τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ. Στις πολυπληθείς στάσεις της Ακαδημίας, που βρίσκονται στο ύψος της Νομικής, διαπιστώσαμε ότι οι επιβάτες έπρεπε να περιμένουν στις 6 παρά τέταρτο το πρωί από 7 έως 22 λεπτά. Σ’ εκείνες στην κάτω πλευρά του Συντάγματος, όπου φτάσαμε ένα τέταρτο αργότερα, ο χρόνος αναμονής ήταν από 11 έως 18 λεπτά.
Ακόμη όμως κι αν έρχονταν πιο σύντομα τα λεωφορεία, τα πιο πολλά από αυτά που προστέθηκαν τώρα αντιμετωπίζουν προβλήματα. Όπως δημοσίευσε σε αναλυτικό της ρεπορτάζ η “Αυγή” την Τρίτη (3.11), τα μισά τουλάχιστον από τα 100 λεωφορεία ΚΤΕΛ που εκτελούν δρομολόγια δεν διαθέτουν παράθυρα, κάτι που βρίσκεται σε αντίθεση με την έγγραφη εντολή της ΟΣΥ να αερίζονται οι χώροι των επιβατών από αυτά.
Επιπλέον πολλά από τα οχήματα έχουν μόνο δύο εισόδους (δίπορτα), με αποτέλεσμα οι επιβάτες να επιχειρούν να επιβιβαστούν ταυτόχρονα από μία μόνο είσοδο δημιουργώντας εκ νέου σημεία συνωστισμού.
Όπως είναι προφανές όλη αυτή η κατάσταση άφησε έκθετο τον κόσμο απέναντι στον κορωνοϊό για ένα πολύ μεγάλο διάστημα, ένα κόσμο που χρησιμοποιεί τα μέσα όχι από χόμπι, αλλά δεν έχει κανέναν άλλο τρόπο να μετακινηθεί. Το γεγονός ότι στο σύνολο του τηρούσε με ευλάβεια τα μέτρα προστασίας και δεν συναντήσαμε ούτε έναν χωρίς μάσκα, δείχνει ότι οι πολίτες πράττουν και με το παραπάνω το καθήκον τους. Από ατομική ευθύνη είμαστε καλυμμένοι. Ποιος μπορεί όμως να πει το ίδιο για την κυβερνητική;
