Πλήρη κάλυψη στον άλλοτε υφιστάμενό του Γιάννη Διώτη παρείχε χθες ο Ευάγγελος Βενιζέλος καταθέτοντας στη δίκη του πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ, ο οποίος κατηγορείται για απιστία προς την υπηρεσία σχετικά με τους χειρισμούς του στη λίστα Λαγκάρντ. Ο Ευ. Βενιζέλος υποστήριξε πως η έκταση που πήρε η υπόθεση -η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, αφορά πάνω από 2.000 πρόσωπα που φέρονται να έχουν φοροδιαφύγει, τα ονόματα των οποίων είχε παραδώσει σε στικάκι ο Γ. Διώτης στον πολιτικό του προϊστάμενο- οφείλεται σε «επικοινωνιακές και πολιτικές σκοπιμότητες» που στόχο είχαν να πλήξουν την τότε κυβέρνηση.
Κατά τους ισχυρισμούς του, εκείνη την εποχή υπήρχαν «πιο βαρβάτες λίστες» που απασχολούσαν το ΣΔΟΕ, οι οποίες ήταν «νόμιμα αποκτηθείσες» και «δεν θα έβαζαν φρένο στη συμφωνία Ελλάδας - Ελβετίας για τη λήψη στοιχείων Ελλήνων καταθετών». Ο μάρτυρας μάλιστα δεν παρέλειψε να εμφανίσει τον εαυτό του ως... αρωγό στη διελεύκανση της υπόθεσης, αφού ήταν ο μόνος που είχε στην κατοχή του το στικάκι, παρέλειψε ωστόσο να πει ότι το είχε «ξεχασμένο» στο συρτάρι του για περισσότερο από δύο χρόνια... Αντιθέτως, «κάρφωσε» τον πρώην υπουργό Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ο οποίος είχε παραλάβει το υλικό από τις γαλλικές αρχές, λέγοντας ότι δεν είχε ενημερώσει τον Γ. Διώτη πως το υλικό είχε ληφθεί επισήμως διά της διπλωματικής οδού. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον Ευ. Βενιζέλο, ήταν να μην μπορεί ο τότε επικεφαλής του ΣΔΟΕ, κατά την κρίση του, να το αξιοποιήσει.
Ο Ευ. Βενιζέλος επίσης αρνήθηκε ότι υπήρξε δόλος από την πλευρά του Γ. Διώτη, ενώ υποστήριξε ότι δεν προχώρησε στην αξιοποίηση των στοιχείων γιατί «δεν ήθελε να έχει εμπλοκή, καθώς έκρινε πως η επεξεργασία των στοιχείων είναι παράνομη, αφού και το υλικό ήταν παρανόμως αποκτηθέν και επιπλέον ήθελε να διαμαρτυρηθεί για τη λήξη της θητείας του και τη μη ανανέωσή της». Ο ισχυρισμός του μάρτυρα προκάλεσε την εύλογη απορία του προέδρου: «Και μετά μου λέτε ότι δεν είχε δόλο;» ρώτησε τον μάρτυρα. Και ο Ευ. Βενιζέλος απάντησε: «Λέω ότι δεν μπορώ να αντιληφθώ και να αποδεχθώ, με βάση τη διαδρομή του, ότι είχε δόλο να βοηθήσει τους καταγεγραμμένους στη λίστα»...
Στη δίκη παρίσταται ως Πολιτική Αγωγή το Δημόσιο, το οποίο διεκδικεί αποζημίωση 150.000 ευρώ, ποσό που προσδιορίζεται στο παραπεμπτικό βούλευμα ως ζημιά από τις ενέργειες κατηγορούμενου. Η δίκη συνεχίζεται.
