Για τα μέλη του τάγματος εφόδου που "ήθελαν αίμα". Για τους εργολάβους που έβαλαν μπροστά τη Χρυσή Αυγή γιατί ήθελαν "φτηνό κρέας, φτηνό εργατικό δυναμικό". Για την άγρια νύχτα της επίθεσης στους αφισοκολλητές του ΠΑΜΕ τον Σεπτέμβριο του 2013 και το ξύλο στον σύντροφό του Σ. Πουλικόγιαννη, που "ήταν σαν τσουβάλι, είχε χάσει τις αισθήσεις του". Για όλα μίλησε χθες στο δικαστήριο ο συνδικαλιστής Μιχάλης Βαξεβάνης στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Και για ακόμα μια φορά οι περιγραφές από αυτόπτη μάρτυρα και θύμα μιας βίαιης χρυσαυγίτικης επίθεσης ήταν ανατριχιαστικές...
Ο μάρτυρας είπε ότι η επίθεση στο ΠΑΜΕ ήταν σχεδιασμένη και συντονισμένη και ξεκαθάρισε ότι είχε ανθρωποκτόνο πρόθεση. "Σε κλείνει μια ομάδα, τάγμα εφόδου, δηλώνει Χρυσή Αυγή, στοχεύει το κεφάλι ξεκάθαρα, φέρουν όπλα που δεν είναι συνηθισμένα, δεν είναι σκέτα ξύλα, έχουν μέταλλα, ελάσματα. Αν θέλει κάποιος απλώς να σε χτυπήσει, σε πλακώνει στις μπουνιές. Ήθελαν αίμα", είπε χαρακτηριστικά.
Όσον αφορά τις "σχέσεις στοργής" ανάμεσα στους μεγαλοεργολάβους του Περάματος και τη Χρυσή Αυγή, ο Μ. Βαξεβάνης εξέφρασε την πεποίθηση ότι το νεοναζιστικό κόμμα "καθάριζε" για λογαριασμό τους, προκειμένου να εξαφανιστούν οι κομμουνιστές από τη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, με πολιτικό αντάλλαγμα την αύξηση των ποσοστών του. Γιατί, όπως είπε, οι εργοδότες της Ζώνης "δεν σε θέλουν στα πόδια τους. Είναι ο ανταγωνισμός του κέρδους, φθηνό κρέας, φθηνό εργατικό δυναμικό, όταν σε έχουν στα πόδια τους, και κυνηγάς συλλογικές συμβάσεις, μέτρα υγιεινής και ασφαλείας. Τους έβαλαν μπροστά, τη Χρυσή Αυγή, να καθαρίσουνε τη Ζώνη, το λέει ξεκάθαρα στο βίντεο ο περιφερειάρχης".
Για την επίθεση στους αφισοκολλητές του ΠΑΜΕ και την στοχοποίηση του Σ. Πουλικόγιαννη από το χρυσαυγίτικο τάγμα εφόδου, ο μάρτυρας ήταν αποκαλυπτικός: "Οι δύο πρώτοι (Χατζηδάκης, Πανταζής) ήταν ακάλυπτοι, ο Αντωνακόπουλος κρατούσε ξύλο. Το κρατάει χιαστί και με σπρώχνει: «Πίσω ρε μουνιά!», ξεκινάνε οι ροπαλιές. Κάποιος άλλος σήκωσε ένα ξύλο, έκανα δεξιά να το αποφύγω και την τρώω στο φρύδι. Ενστικτωδώς σήκωσα το χέρι μου, κι έτσι έφαγα τις υπόλοιπες στο χέρι, στον αγκώνα, στην ωμοπλάτη, είχα αρχίσει να γυρνάω το σώμα μου προς τα δεξιά, προς το έδαφος. Έτσι όπως γύρισα, είδα κάτω αιμόφυρτο τον Πουλικόγιαννη, το μάγουλο ήταν στην άσφαλτο (...), μου έδωσε την αίσθηση ότι ψυχομαχεί."
Ειδικότερα για τον σύντροφό του, πρόεδρο του Σωματείου Εργατών Μετάλλου, είπε: "Έπεσα πάνω του ενστικτωδώς για να τον προστατεύσω. Τον αγκάλιασα και προσπάθησα να τον σύρω, να τον απομακρύνω, τα χτυπήματα δεν είχαν σταματήσει, τρώω ακόμη στην πλάτη, τον αυχένα... Τα κατάφερα, τον πήγα με μεγάλο κόπο, γιατί ήταν σαν τσουβάλι, είχε χάσει τις αισθήσεις του, τον έσυρα ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Παραμιλούσε, νόμιζε προφανώς ότι είναι όρθιος, έλεγε «γιατί μας χτυπάτε». Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι εκείνη τη στιγμή ήταν εκτός τόπου και χρόνου"...
Χαρακτηριστικό είναι ότι και η κατάθεση του Μ. Βαξεβάνη, όπως και των υπόλοιπων θυμάτων της συγκεκριμένης επίθεσης, αντιμετωπίστηκε με φωνασκίες και ειρωνικά σχόλια από την πλευρά της υπεράσπισης. Αποκορύφωμα ήταν η αποστροφή προς την πολιτική αγωγή του ΚΚΕ "ας όψεται ο Καραμανλής που σας έκανε νόμιμο κόμμα"...
