Μια ωραία πρωία βαρεθήκαμε να ακούμε διαφημίσεις τύπου Πλαίσιο, που μας έλεγαν να ξυπνήσουμε νωρίς στις 25 του Νοέμβρη, να πιούμε καφέ, να βάλουμε παπούτσια, όχι σταράκια, αθλητικά, να πάρουμε γάντια του μποξ και να τρέξουμε γρήγορα για να μη χάσουμε τη μία, την απόλυτη, τη μοναδική ευκαιρία να βρούμε στις πιο δυνατές τιμές προϊόντα που δεν βρίσκουμε τις υπόλοιπες 364 μέρες. Εν τέλει αυτό αποδείχτηκε μούφα, το ύψος των εκπτώσεων, ήταν λίγο - πολύ το ίδιο με τις άλλες κλασικές εκπτωτικές περιόδους και σε κάποιες περιπτώσεις όχι μόνο δεν υπήρξαν μεγάλες εκπτώσεις, αλλά υπήρξαν σημαντικές αυξήσεις.
Αξεπέραστο μέχρι την επόμενη Black Friday -οι ατέλειωτες ουρές για ένα κραγιόν εξασφαλίζουν τη συνέχισή του- το λάπτοπ που πουλούσαν ακριβότερα από το κανονικό τα Public. Και πες ότι άνθρωποι είναι λάθη κάνουν κι αυτοί, είχαν ξεχάσει το καρτελάκι με την παλιά τιμή. Έλα όμως που και το σωστό ιλουστρασιόν καρτελάκι τους είχε ακριβότερη τιμή κατά 20 ευρώ από την κανονική.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτά γίνονται μόνο στην Ελλάδα και να ξεμπερδεύει. Με αυτό όμως που δεν ξεμπερδεύει είναι ο καπιταλισμός και τα αστειάκια που κάνει -και δεν είναι λόγω γκάφας ή κουτοπονηριάς, αλλά γιατί έτσι λειτουργεί. Γίνονται συστημικά αστειάκια στην πλάτη εκατομμυρίων ανθρώπων, παντού στον κόσμο, όταν πρώτα τους κόβονται οι μισθοί σε σημείο που δεν φτάνουν για τα βασικά και μετά τους πετούν, σαν κόκαλο σε πεινασμένο σκύλο, μια μέρα με τιμές για όλους. Είναι αστειάκι να λένε οι μεγάλοι των εταιρειών ότι νοιάζονται γι’ αυτόν τον κόσμο ενώ τον έχουν απεγνωσμένο και στριμωγμένο έξω από τις βιτρίνες τους. Είναι ο κόσμος που δεν πληρώνουν καλά, που τον κρατούν υπερωρίες, που του “τρώνε” τις αργίες και τα δικαιώματα.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι εδώ στην Ελλάδα έχουμε τους καπιταλιστές που μας αξίζουν, να γελάσει, να σιχτιρίσει και μετά να ξεχάσει. Όμως ο καπιταλισμός ακόμη και στην πιο αστεία εκδοχή του, όπως η Black Friday από τα Public που ζήσαμε, έχει την πιο θλιβερή όψη, αυτή μιας κοινωνίας που μπουκάρει σε καταστήματα και σφάζεται μεταξύ της για ένα φθηνό play station.
* Μετάφραση: "Σου λένε πήδα κι εσύ λες: Πόσο ψηλά;". Στίχος από το τραγούδι "Bullet in the head" των Rage Against the Machine
