Μέχρι και οι θεσμοί συμφώνησαν στην ανάγκη ελέγχου επί της καταχρηστικότητας και της νομιμότητας των απολύσεων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, οι σχολάρχες όμως έμειναν να διαφωνούν, ζητώντας την πλήρη απελευθέρωση των απολύσεων και αμφισβητώντας ακόμη και την κρίση των ανώτατων δικαστών. Καταγγέλλοντας ότι “Το υπουργείο Παιδείας και ο νέος υπουργός διαπραγματεύονται χωρίς να λάβουν υπόψη τις θέσεις και απόψεις των ιδιωτικών σχολείων”, που δεν είναι άλλες από “την πλήρη κατάργηση του άρθρου 28” του σχετικού νόμου, υποστηρίζουν ότι “θα εξακολουθεί να ισχύει η απαγόρευση αντικαταστάσεων και ο ακατάλληλος εκπαιδευτικός θα παραμένει αμετακίνητος εσαεί στην τάξη του”. Πάντως, από πουθενά δεν προκύπτει ότι αν κάποιος πράγματι κρίνεται κάποιος ακατάλληλος, θα παραμένει στο ιδιωτικό σχολείο...
Η διαπραγμάτευση -που “χρωματίστηκε” από το αίτημα των θεσμών για απόσυρση της διάταξης- κατέληξε στην καθιέρωση ανεξάρτητης αρχής που θα αναλάβει τον έλεγχο των απολύσεων. “Αποτελεί μια ισχυρή και καινοτόμα λύση που συμβαδίζει με το ευρωπαϊκό κεκτημένο” τονίζει η ΟΙΕΛΕ, κάνοντας λόγο για “δικαίωση” και σημειώνοντας ότι πρόκειται για “ένα μέτρο με μόνιμο χαρακτήρα, καθώς θα είναι δύσκολο ακόμη και για τους πλέον ακραίους θιασώτες του αγοραίου μοντέλου για την εκπαίδευση να αιτιολογήσουν για ποιο λόγο θέλουν την κατάργηση ενός τέτοιου οργάνου με υψηλό βαθμό νομιμοποίησης και πλατιά κοινωνική αποδοχή”. Κι όμως, για τους σχολάρχες δεν είναι καθόλου δύσκολο...
Μάλιστα, χωρίς τεκμηρίωση για ακόμη μια φορά, υποστηρίζουν ότι περιορίζονται και οι δραστηριότητες των σχολείων τους. Και καταλήγουν ότι “ο μόνος τρόπος να αναστραφούν οι δραματικές συνέπειες που μεσοπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα θα έχει στην ποιότητα της ιδιωτικής εκπαίδευσης είναι ένας: η πλήρης κατάργηση του άρθρου 28 του Ν. 4415/2016 και η εναρμόνιση με όσα ισχύουν στην κοινή εργατική νομοθεσία”.
Πριν από τον νόμο, πάντως, όπως καταγγέλλει η ΟΙΕΛΕ, “επεβλήθησαν παράνομες, μονομερείς βλαπτικές μεταβολές των όρων εργασίας των εκπαιδευτικών, η μαύρη εργασία γιγαντώθηκε, οι εκπαιδευτικοί αμείβονταν μόλις για το 3% των εκτός ωρολογίου προγράμματος δραστηριοτήτων, γίνονταν απολύσεις τον Ιούνιο και επαναπροσλήψεις τον Σεπτέμβριο”. Είναι φανερό γιατί οι σχολάρχες, αμετανόητοι, ζητούν να καταργηθεί πλήρως.
