Οι δύο βασικές προσεγγίσεις στο ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών, η προσέγγιση της αντιπολίτευσης και των τηλεοπτικών σταθμών από τη μία πλευρά και η προσέγγιση της κυβέρνησης από την άλλη, επιχειρήθηκε να προσεγγιστούν από νομική σκοπιά, σε υψηλό μάλιστα επίπεδο: από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, βουλευτή και καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, και τον Ιωάννη Δρόσο, καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και νομικό παραστάτη του Δημοσίου. Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε χθες στην αίθουσα του ΔΣΑ, με παρέμβαση και του καθηγητή Γ. Γεραπετρίτη, παρουσία του γενικού γραμματέα Ενημέρωσης Λευτέρη Κρέτσου.
Οι δύο καθηγητές σε ένα μόνο συμφώνησαν: ότι η αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών θα έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί νωρίτερα. «Κακώς μια παρόμοια διαδικασία δεν έγινε νωρίτερα» είπε ο κ. Βενιζέλος, για να χαρακτηριστεί ως «θετική παραδοχή» η στάση του από τον Ι. Δρόσο. Οι συμπτώσεις όμως σταμάτησαν εδώ.
Ο Ι. Δρόσος έθεσε εξ αρχής ένα περισσότερο πολιτικό, παρά νομικό θέμα. “Πίστευα, ότι εκκλήθην να βοηθήσω για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού. Σύντομα όμως κατάλαβα ότι το θέμα δεν ήταν πώς θα διεξαχθεί οδιαγωνισμός, αλλά εάν θα διεξαχθεί. Η σύγκρουση ήταν για να μη γίνει ο διαγωνισμός» είπε. Αναφέρθηκε έτσι στην άρνηση της αντιπολίτευσης να συγκροτηθεί ΕΣΡ, αλλά και στις ενστάσεις ότι η έκδοση των τηλεοπτικών αδειών ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Αρχής. Ωστόσο, σημείωσε, ο ραδιοτηλεοπτικός νόμος του 2007 (σ.σ.: Ρουσόπουλου) «προέβλεπε διαγωνισμό με απλή γνωμοδότηση του ΕΣΡ, ούτε καν αποκλειστική ή δεσμευτική γνώμη. Δεν είχε διατυπωθεί καμία αντίρρηση τότε» σημείωσε.
Ο κ. Δρόσος αναφέρθηκε επίσης (α) στον χαρακτηρισμό από το ΣτΕ ως αντισυνταγματικής της πρακτικής των συνεχών παρατάσεων νόμιμης λειτουργίαςτων καναλιών χωρίς διαγωνισμό (β) στα «ποιοτικά κριτήρια» που επικαλούνται ορισμένοι, τα οποία αφορούν το "γούστο" και αυτό είναι αίτημα λογοκρισίας, (γ) στον αριθμό 4 των αδειών σχετικό με τον οποίο θύμισε ότι το 2007 ο Τ. Χυτήρης είχε μιλήσει για 3 άδειες, ο Μ. Κυριακού του AΝΤ-1 το2010 και ο Στ. Μάνος για 3 επίσης (δ) στην προσπάθεια απονομιμοποίησης του διαγωνισμού, των δικαστών και των δικηγόρων και κατατρομοκράτησης των στελεχών του Δημοσίου.
Ο Ευ. Βενιζέλος αναφέρθηκε σε δύο ζητήματα της συγκεκριμένης διαδικασίας: (α) στην αρμοδιότητα του οργάνου, το οποίο είναι το ΕΣΡ, το οποίο έχει «την πλήρη αρμοδιότητα εποπτείας της ραδιοτηλεόρασης» και (β) στον αριθμό (4) των αδειών. «Υπάρχει φάσμα που μένει αναξιοποίητο και το φάσμα συχνοτήτων ανήκει στη δικαιοδοσία της Ε.Ε.» είπε ο Ευ. Βενιζέλος και προσέθεσε ότι «η τεχνητή στένωση του αριθμού των αδειών συνιστά προσβολή στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου». Και, όπως είπε, «Τα στοιχεία πρέπει να ληφθούν υπόψη από το δικαστήριο». Συμπλήρωσε μάλιστα «δεν δικαιούμαι να μαντέψω, δικαιούμαι να ζητήσω από το δικαστήριο τα στοιχεία αυτά να τα λάβει υπόψη. Λέω ποια είναι τα δεδομένα που πρέπει να λάβει υπόψη».
Ο νομικός εκπρόσωπος του ΣΚΑΪ Κ. Φιλιππόπουλος με παρέμβασή του σημείωσε ότι, παρά τα όσα προβλέπει ο νόμος, δεν προκηρύχθηκαν όλες οι άδειες στον ίδιο χρόνο (περιφερειακές, θεματικές κ.λπ.), με αποτέλεσμα να μην είναι γνωστό το ανταγωνιστικό περιβάλλον που θα διαμορφωθεί, αλλά και να διογκωθεί με τεχνητό τρόπο το τίμημα.
