Το τελευταίο αντίο στον Χρίστο Μπίστη είπαν χθες σύντροφοι, συγγενείς και φίλοι στην πολιτική κηδεία που έγινε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ο Χρίστος Μπίστης ήταν αγωνιστής του αντιδικτατορικού αγώνα, της επαναστατικής Αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος της χώρας, ήταν μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στέλεχος του ΕΚΚΕ, του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Δίπλα στο φέρετρό του ήταν η σημαία του ΕΚΚΕ. Η πολιτική κηδεία ξεκίνησε με την ομιλία του ανιψιού τού Χρίστου, Αλέξανδρου Μπίστη, που στον αποχαιρετιστήριο λόγο είπε ότι "Ενώ στο Ιπποκράτειο οι γιατροί μετά την αιμοκάθαρση είπαν στον Χρίστο να μείνει αμέσως στο νοσοκομείο για να εγχειριστεί την επόμενη μέρα, εκείνος την 'κοπάνησε' το ίδιο βραδυ για να πάει σε κομματική συνεδρίαση και επέστρεψε να εγχειριστεί την άλλη μέρα το πρωί. Αυτός ήταν ο Χρίστος".
Στη συνέχεια μίλησε εκ μέρους του ΕΚΚΕ η Αντωνία Βαφειάδου, παλιά συντρόφισσα του ΕΚΚΕ, που μαζί με τον Χρήστο Βαφειάδη σταθήκαν στο πλευρό του Χρίστου μέχρι την τελευταία στιγμή. Τον Χρίστο αποχαιρέτισαν ακόμη σύντροφοι απ' όλη την Αριστερά, το ΝΑΡ, την ΟΚΔΕ, το ΚΚΕ, το ΚΚΕ Μ-Λ και Μ-Λ ΚΚΕ και από άλλες πολιτικές συλλογικότητες και οργανώσεις. Από τον ΣΥΡΙΖΑ παρευρέθηκαν ο βουλευτής Νίκος Μανιός και η Γ' αντιπρόεδρος της Βουλής Τασία Χριστοδουλοπούλου, μέλη επίσης της Κεντρική Επιτροπής του κόμματος. Το τελευταίο αντίο στον Χρήστο είπε και ο Κώστας Μανταίος, πρόεδρος του Συλλόγου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ).
Από τους παλιούς συντρόφους του ΕΚΚΕ, μίλησε η Άννα Φιλίνη. Στην αποχαιρετιστήρια ομιλία της είπε τα εξής: "Σήμερα είμαστε εδώ πολλοί από τους παλιούς συντρόφους του ΕΚΚΕ και της ΑΑΣΠΕ, μαζί με καινούργιους συντρόφους του Χρίστου, για να τον αποχαιρετήσουμε. Παρά τους διαφορετικούς πολιτικούς δρόμους που πήραμε εδώ και δεκαετίες αρκετοί από εμάς, ο Χρίστος έμεινε για όλους μας ο ανυποχώρητος ακέραιος αγωνιστής, διανοητής της Αριστεράς και παλιός αγαπημένος σύντροφος. Ήμασταν μια χούφτα άνθρωποι, δεκατέσσερις σύντροφοι, όταν ιδρύσαμε το 1970 το ΕΚΚΕ στο Βερολίνο. Από αυτούς είμαστε εδώ σήμερα εγώ και ο Νίκος Αγαθαγγελίδης. Τότε εκλέχτηκε ένα Κεντρικό Συμβούλιο και τριμελές Κεντρικό Όργανο, οι Χρίστος Μπίστης, Πέτρος Στάγκος, Άννα Φιλίνη. Ο Χρίστος είχε από την αρχή την ευθύνη της πολιτικής γραμμής στην 'Προγραμματική Διακήρυξη' και το περιοδικό μας, τον 'Κομμουνιστή'. Αμέσως ξεκίνησε με την αποστολή συντρόφων το οργανωτικό χτίσιμο στην Ελλάδα, όπου πάλι μια χούφτα άνθρωποι μετά από λίγο έφτιαξαν την ΑΑΣΠΕ. Εδώ είναι σήμερα ο Δημήτρης Κουμάνταρος από το τότε Κ.Σ. της ΑΑΣΠΕ, ο Γιώργος Αραχωβίτης από τη Θεσσαλονίκη, ο Γιώργος Κοτανίδης, καθώς και άλλοι παλιοί σύντροφοι.
Ο Χρίστος κατέβηκε στην Ελλάδα με παράνομο διαβατήριο το καλοκαίρι του 1973, λίγο πριν από το ψευτοδημοψήφισμα της Χούντας και παρέμεινε. Πήρε ο ίδιος αυτή τη ριψοκίνδυνη απόφαση, παρά το γεγονός ότι ήταν εμφανής η αναπηρία του ποδιού του μετά την πολιομυελίτιδα που τον χτύπησε όταν ήταν παιδί. Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο η συμμετοχή τού ΕΚΚΕ και της ΑΑΣΠΕ εκφράστηκε από την πρώτη στιγμή ενεργά, ώσπου τον Μάρτιο του 1974 οι δύο οργανώσεις δεχτήκανε μεγάλο χτύπημα από την Ασφάλεια. Ο Χρίστος και οι άλλοι σύντροφοι που τότε πιάστηκαν, υπέστησαν στον Περισσό απάνθρωπα βασανιστήρια, σωματικά αλλά και ψυχολογικά, που άφησαν σοβαρά τραύματα, από τα οποία μπορέσανε να ανακάμψουν αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση.
Ο Χρίστος Μπίστης ήταν ανυποχώρητος αγωνιστής, αλλά ταυτόχρονα ήταν ένας διανοητής της Αριστεράς, που ήθελε και ήξερε να έχει διαλεκτική σκέψη, μέθοδο και σκέψη που πολλοί από μας θελήσαμε να κρατήσουμε. Μελετούσε τα κλασικά και νεώτερα μαρξιστικά κείμενα, αγαπούσε το θέατρο και τη λογοτεχνία, παρακολουθούσε επιμελώς τις εξελίξεις στον διεθνή και ελληνικό τύπο, συμμετείχε στο μαζικό κίνημα. Είχε μεταφράσει και αναφέρονταν συχνά στις «Αντιθέσεις» του Μάο για την Πράξη και την Αντίθεση. Χρησιμοποιούσε τη διαλεκτική για την εξέταση των αντιθέσεων Ευρώπης και των τότε υπερδυνάμεων σε διεθνή κλίμακα, των αντιθέσεων της χούντας με τα άλλα τμήματα της αστικής τάξης. Ήταν κατά των συμβιβαστικών γραμμών με τις ψευτομεταρρυθμίσεις της χούντας, ακριβώς επειδή θεωρούσε ότι το λαϊκό κίνημα μπορούσε να γνωρίζει και να χρησιμοποιεί αυτές τις αντιθέσεις ώστε να ανοίξουν δρόμοι ανατροπής της κυριαρχίας της χούντας υπέρ του λαού και της εργατικής τάξης. Με αυτό το πνεύμα, το ΕΚΚΕ και μαζί η ΑΑΣΠΕ τάχθηκαν από την πρώτη στιγμή υπέρ της λαϊκής εξέγερσης στο Πολυτεχνείο.
Ο Χρίστος συμμετείχε ενεργά και σε όλους τους αγώνες της Μεταπολίτευσης. Έμεινε ένας ασίγαστος, ανυποχώρητος αγωνιστής. Όλοι εμείς θα τον θυμόμαστε με βαθιά αγάπη για την προσφορά και τους αγώνες του".
