Θεσσαλονίκη:
Το “κάθε πέρυσι και καλύτερα” ισχύει στα εργασιακά σύμφωνα με γνωστούς εργατολόγους που συμμετείχαν χθες σε εκδήλωση που έγινε στο ΕΚΘ με θέμα “Νέα μέτρα για τις ομαδικές απολύσεις, την απεργία, την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση”.
“Το μεγάλο θέμα στα εργασιακά είναι οι συλλογικές συμβάσεις” τόνισε ο καθηγητής Εργατικού Δικαίου Άρης Καζάκος, για να προσθέσει πως “Το μεγάλο δίλημμα που αντιμετωπίζουμε, ιδίως από το 2012 και μετά, είναι αν τον μισθό και τους υπόλοιπους όρους εργασίας θα τους καθορίζει ο εργοδότης με την ατομική σύμβαση εργασίας ή αν θα ρυθμίζονται με συλλογικές συμβάσεις εργασίας ή διαιτητικές αποφάσεις”. Απαντώντας σε ερώτηση για το αν πρέπει να ενσωματωθεί στην ελληνική έννομη τάξη ενδεχόμενη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, που θα κάνει αποδεκτό το αίτημα της Lafarge για το θέμα των ομαδικών απολύσεων εξέφρασε την ελπίδα ότι το δικαστήριο δεν θα ακολουθήσει τις προτάσεις. “Αν όμως τις ακολουθήσει, είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε μια προσαρμογή, οπότε θα είμαστε ένα κράτος - μέλος χωρίς ουσιαστικό έλεγχο στις ομαδικές απολύσεις, για τη μέγιστη πλειονότητα των εργαζομένων αυτής της χώρας” πρόσθεσε.
Από την πλευρά του, ο ομότιμος καθηγητής Εργατικού Δικαίου Ιωάννης Κουκιάδης τόνισε την ανάγκη τα συνδικάτα να αλλάξουν στρατηγική για να αντιμετωπίσουν τις νέες προκλήσεις. “Εδώ και δύο δεκαετίες, όλες οι ευρωπαϊκές νομοθεσίες μεταρρυθμίζονται με ανατροπές για τα εργασιακά και κανένας δεν ξέρει ποιο είναι το μέλλον της εργασίας” σχολίασε, για να προσθέσει ότι “Κατά μείζονα λόγο, η εργατική τάξη πρέπει να στηρίζει τη συλλογική ευθύνη στα συλλογικά δικαιώματα, τη διαπραγμάτευση, την απεργία”. Τόνισε επίσης ότι θα πρέπει να βρεθούν και τρόποι εκπροσώπησης των νέων εργαζομένων που δεν υπάγονται στην παραδοσιακή μορφή εργασίας.
Ο επιστημονικός υπεύθυνος του Ινστιτούτου της ΓΣΕΕ Γιώργος Αργείτης υποστήριξε ότι “Το εύρος και η ένταση των αλλαγών στις εργασιακές σχέσεις έχουν οδηγήσει στη δημιουργία ενός νέου νομικού παραδείγματος, με επίκεντρο πλέον τη δημιουργία ενός νέου συστήματος αποκεντρωμένων συλλογικών διαπραγματεύσεων και ελάχιστης προστασίας”.
