Χείρα βοηθείας από τον διεθνή Τύπο αναζητούν -και βρίσκουν- οι ιδιοκτήτες τηλεοπτικών σταθμών στη λυσσαλέα μάχη που δίνουν τους τελευταίους μήνες, η οποία θα μπορούσε να έχει τον τίτλο «Να μην αλλάξει τίποτα».
Αφού έβαλαν μπροστά σύσσωμη τη Ν.Δ. διά του προέδρου και αντιπροέδρου της, τον Ανδ. Λοβέρδο προσωπικά από το ΠΑΣΟΚ, τους υπερασπιστεί από το βήμα της Βουλής και αφού βομβάρδισαν τη Δικαιοσύνη με 63 προσφυγές κατά της αδειοδότησης, επιχειρούν τώρα να κερδίσουν τις εντυπώσεις στη διεθνή σκηνή με σειρά δημοσιευμάτων. Η διαδρομή είναι γνωστή: τα δημοσιεύματα εκπορεύονται από την Αθήνα, εξάγονται σε ξένα πρακτορεία και εφημερίδες και στη συνέχεια επανεισάγονται, δήθεν ολοκαίνουργια.
Το τελευταίο «χτύπημα» προέρχεται από τους “Financial Times”, το πρακτορείο Reuters και την εφημερίδα “Daily Mail”, που αναδημοσιεύει το πρακτορείο. Τι λένε τα δημοσιεύματα; Εκτός από τον νόμο για τις άδειες, ότι δηλαδή προκάλεσε την αντίδραση των καναλιών διότι μειώνει τον αριθμό τους -το Reuters είναι ιδιαίτερα προσεκτικό- ασχολούνται πλέον και με το νομοσχέδιο για το Ηλεκτρονικό Σύστημα διάθεσης διαφήμισης στην τηλεόραση. Ότι προωθείται, λέει, «για να ασκήσει το κράτος μεγαλύτερο έλεγχο στην τηλεόραση». Επίσης, λέει ότι το Σύστημα «θα έχει το μονοπώλιο στην πώληση διαφήμισης για λογαριασμό των κύριων εμπορικών ραδιοτηλεοπτικών φορέων της χώρας».
Παρ' ότι ο Ν. Παππάς δηλώνει ότι «Η κίνηση είχε ως σκοπό να επιτευχθεί μεγαλύτερη διαφάνεια στον τομέα της διαφήμισης για τον περιορισμό της φοροδιαφυγής», ουδείς ασχολείται περαιτέρω να ερευνήσει τι σημαίνει φοροδιαφυγή στη διαφήμιση. Σε τι ποσό και ποσοστό επί της συνολικής διαφημιστικής δαπάνης αντιστοιχεί; Επί πόσα χρόνια τα δημόσια ταμεία χάνουν έσοδα; Κανείς δεν έχει ακούσει για «επιστροφές». Για «επιβραβεύσεις». Για μπόνους στους καλούς πελάτες, δηλαδή τους μεγάλους πελάτες. Για αποφυγή φόρων μέσω των χορηγιών. Κανείς.
Σύσσωμη η «αγορά», διαφημιζόμενοι, διαφημιστές και κανάλια διεκδικούν «Να μην αλλάξει τίποτα». Να συνεχιστεί δηλαδή η αδιαφανής δοσοληψία στην τηλεοπτική διαφήμιση σε βάρος των δημόσιων εσόδων.
